کامیون بوتاری، اثر کیم سویا. عکس از موزیم تاریخ ملی مهاجرت در پاریس.
کامیون بوتاری، اثر کیم سویا. عکس از موزیم تاریخ ملی مهاجرت در پاریس.

دو موزیم در پاریس و حومه آن، نمایشگاهی را درباره چگونگی استقبال از مهاجران در کشورهای میزبان دایر کرده‌‌اند. این نمایگشاه زیر نام " Persana grata" تا ٢٠ جنوری ٢٠١٩ در "موزیم ملی تاریخ مهاجرت" و "موزیم هنر معاصر" ادامه دارد.

در حالی‌که این روز‌ها بحث درباره پذیرش مهاجران در اروپا بیشتر از پیش داغ شده است، دو موزیم در پاریس و حومه آن تصمیم گرفته‌اند با برگزاری یک نمایشگاه زمینه  تفکر درباره مهاجرت را از زاویه هنری مطرح کنند.

نمایشگاه " Persona grata " از یک اثر هنری به همین نام متعلق به هنرمند فرانسوی الجزایری تبار، لاهووَری محمد بکیر، الهام گرفته است. در زبان لاتین Persona grata فرد مطلوب یا مورد اعتماد معنی می‌دهد اما به گفته ایزابل رونار، یک تن از مسئولان نمایشگاه، لاهووَری محمد بکیر، آن را  در برابر اصطلاح معمول Persona non grata ( فرد نامطلوب) قرار می‌دهد و پرسش‌هایی را درباره شرایط پذیرش مهاجران و مهمان نوازی در کشور میزبان مطرح می‌کند.

لواری محمد بکیر، پرسونا گراتا، ۲۰۱۶، نئون، موزیم ملی تاریخ مهاجرت، اورلئان مول، اداگپ، پاریس ۲۰۱۸

نمایشگاه Persona grata آثار متشکل از تابلوهای نقاشی، عکس‌های مستند، فیلم و جابجا سازی اشیا را در بر می‌گیرد. بیشتر این آثار تمثیلی هستند و به جای این که طرز تفکر بخصوصی را به بیننده القاء کنند او را به طرح پرسش‌هایی دعوت می‌کنند.

در یکی از فیلم‌ها، هنرمند کلمبیایی، مارکوس آویلا فوره رو، یک کشتی گچی را در جاده ای به دنبال خود می کشد که شهر " وجده" در مراکش را به " ملیله" شهر تحت اداره اسپانیا، وصل ‌می‌کند. کشتی گچی در این اثر همان کشتی یا قایق مورد استفاده مهاجران است که با استفاده از آن خود را از سواحل افریقا به سواحل اندلس در اسپانیا می رسانند.

همزمان با پیشروی روی جاده، کشتی گچی روی قیر نقش می‌گذارد و کم کم به سوی پارچه شدن و محو شدن می رود، همانگونه که سفر دور و دراز مهاجرت  بر جسم و حافظه افرادی تاثیر می‌گذارد که مهاجرت را تجربه کرده‌اند.

 مارکوس اویلا فورېرو، کایوکو، سیاژ اوجدا، اگادپ، پاریس ۲۰۱۸

در میان هنرمندانی که آثار شان به نمایش گذاشته شده هنرمندانی هم هستند  که خود یا خانواده‌‌های شان مهاجرت را تجربه کرده‌اند: سارکیس، هنرمند ارمنی،  شی لی (Xie Lei ) هنرمند چینی یا مونا حاتوم، هنرمند فلسطینی که از چهل سال به این سو مهاجرت را در لبنان، لندن و برلین تجربه کرده است.

به گفته ایزابل رونار، بخشی از آثار این هنرمندان به پرسش همیشگی « بروم یا بمانم ؟ » و دوگانگی‌ای که هر فرد مهاجر با آن روبرو می گردد اختصاص یافته است.

شی لی، زه او زه، ۲۰۱۵

هنرمند چینی شی لی در یکی از تابلوهایش که "Me and I" یا " من و خودم" نام دارد خود را در کنار پورتریتی از خودش نشان می‌دهد و به این ترتیب، حس شناخته شده "دوگانه بودن" را که مهاجران قدیمی در یک کشور میزبان دارند، بیان می‌کند.

 

برای آگاهی بیشتر:

موزیم ملی تاریخ مهاجرت (Le Musée national de l’histoire de l’immigration ) :

293, avenue Daumesnil, 75012 Paris

ساعات نمایشگاه: از سه شنبه تا جمعه از ساعت ١٠ صبح تا ٥ و ٣٠ بعد از ظهر، چهارشنبه ها تا ساعت ٩ شب و شنبه و یکشنبه تا ساعت ٧ شب.

 

موزیم هنر معاصر در وال دو مارن (MAC VAL - Musée d’art contemporain du Val-de-Marne )

place de la Libération, 94400 Vitry-sur-Seine

ساعات نمایشگاه: از سه شنبه تا جمعه از ساعت ١٠ صبح تا ٦ شام، شنبه و یکشنبه از ساعت ١٢ تا ٧ شب.


 

در همین زمینه