مرکز نگهداری مهاجران در منیل-امیلو در حومه شمال پاریس. عکس از سازمان سیماد.
مرکز نگهداری مهاجران در منیل-امیلو در حومه شمال پاریس. عکس از سازمان سیماد.

بیشتر از یک صد مهاجر در دو مرکز نگهداری مهاجران در حومه شرقی و شمالی پاریس دست به اعتصاب غذا زده‌اند. این مهاجران به شرایط نامناسب زندگی در این مراکز، خشونت پلیس و محرومیت از خدمات بهداشتی اعتراض دارند.

اعتصاب غذا ابتدا توسط حدود ۴٠ تن از مهاجران در مرکز نگهداری "ونسن" در روز ٣ جنوری آغاز شد و روز سه شنبه ٨ جنوری، ٧٠ مهاجر از مرکز نگهداری " منیل-املو" در شمال پاریس نیز به این اعتصاب پیوستند.

اعتصاب کنندگان درخواست های بیشماری را مطرح کرده‌اند. آنان به طور عمده به شرایط زندگی در مراکز نگهداری اعتراض دارند. رشید، یک مهاجر الجزایری در مرکز منیل –املو به مهاجر نیوز گفت: « با ما مانند زندانیان رفتار می‌کنند در حالیکه ما فقط مشکل مدرک داریم.» این مهاجر ٢٢ ساله که از ١١ روز به اینسو در مرکز نگهداری مهاجران به سر می برد افزود:« حتی با زندانیان هم بهتر از ما برخورد می‌کنند.»

سازمان امدادی " سیماد" که در هشت مرکز نگهداری مهاجران در فرانسه از جمله مرکز منیل-املو فعالیت می‌کند می‌گوید اعتصاب مهاجران قابل درک است: « وضعیت در این مراکز غیرقابل تحمل است. این سازمان در گزارشی در سال ٢٠١٧ نوشته بود: « مرکز نگهداری اگر چه از سوی اداره زندان‌ها مدیریت نمی‌گردد اما بدون شباهت به زندان هم نیست: از حضور همه جانبه پلیس گرفته تا ایجاد سلول‌های انفرادی، سیم خاردار، وجود بلنگوها...همه و همه به سیستم زندان‌ شباهت دارد.»

در شرایط کنونی ٢٥ مرکز نگهداری مهاجران در سرتاسر فرانسه وجود دارد که مهاجران بدون مدرک و یا در حال اخراج در آن‌ نگهداری می‌شوند. در سال ٢٠١٧ حدود ۴٧ هزار مهاجر در این مراکز نگهداری می‌شدند.

 اعتراض به کثیف بودن محل نگهداری مهاجران

اعتصاب‌کنندگان عمدتاً از کثیف بودن ساختمان، اتاق‌های بودوباش، دوش و تشناب‌ها شکایت دارند و می‌گویند این محلات را به تدرت پاک کاری می‌کنند. یک ویدئوی منتشر شده از مرکز منیل-املو در سال ٢٠١٨ نشان میدهد که سیستم آبرسانی دچار اختلال شده است.

اعتصاب کنندگان همچنین از کیفیت غذا ناراضی هستند و مهاجران مسلمان از نبود غذای حلال شکایت دارند.

بخش دیگری از اعتراضات اعتصاب کنندگان متوجه رفتار خشونت آمیز پولیس با مهاجران است. این خشونت بیشتر در مواقعی رخ می‌دهد که پولیس تلاش دارد مهاجران قابل اخراج را به کشورهای مبدا برگرداند. گزارش سیماد در سال ٢٠١٧ حاکی از آن است که پولیس در چنین فرصت‌هایی دست و پای مهاجران را می بندد یا آن ها را با زور وادار به رفتن می‌کند.

انتقاد از کمبود خدمات بهداشتی

گذشته از خشونت پلیس، مهاجران از کمبود خدمات بهداشتی انتقاد می‌کنند و بر عدم موجودیت یک داکتر نوکریوال انگشت می‌گذارند. محمد، یک مهاجر مصری در مرکز منیل-املو که از درد دندان شکایت داشت به مهاجر نیوز گفت کارمندان این مرکز به او گفته‌اند حق ندارد به داکتر مراجعه کند.

اعتصاب کنندگان به مهلت جدید ٩٠ روز برای نگهداری یک مهاجر در این مراکز نیز اعتراض دارند، زیرا این مهلت قبل از قانون جدید، ۴٥ روز بود.

و سرانجام اعتصاب کنندگان از آنچه که به اسم « پروازهای مخفیانه» یاد می‌شود نیز انتقاد می‌کنند. مهاجران در آخرین لحظه از پروازی که قرار است آن‌ها را به کشور شان انتقال بدهد آگاهی می یابند و در چنین وضعیتی فرصت دفاع حقوقی و جلب حمایت برای خود را ندارند.

اداره پلیس پاریس ( پره فکتور) که مسئولیت مراکز نگهداری مهاجران را به عهده دارد حاضر نشد به پرسش‌های مهاجر نیوز پاسخ دهد.


 

در همین زمینه