عکس از: خالده پوپل
عکس از: خالده پوپل

خالده پوپل در سال ۱۹۸۷ در کابل متولد شده است. زندگی پر فراز و نشیب وی نشان‌دهنده شجاعت، پشت‌کار، انسان‌دوستی و مبارزه برای جهانی بهتر است.

خالده پوپل متولد کابل است و دوره ابتدایی را در همین شهر گذرانده. وی نزدیک به نه سال در پاکستان مهاجر بوده و پس از بازگشت به افغانستان، تحصیلات عالی خود را در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در کابل به پایان رسانده است. خالده می‌گوید در کودکی با برادرانش فوتبال بازی می‌کرده است. اما نخستین بار در سال ۲۰۰۳ است که وی در مکتبی در شهر کابل فوتبال واقعی را با دیگر همصنفی‌هایش تجربه می‌کند. خالده دلیل اصلی روی آوردن به فوتبال در آن زمان را نبود امکانات تفریحی در مکاتب دخترانه می‌خواند. آهسته آهسته دختران دیگری که مانند خالده پوپل از نبود امکانات تفریحی در مکتب رنج می‌برند به او می‌پیوندد و همه دست به دست یک تیم فوتبال را تشکیل می‌دهند. در ابتدا آن‌ها فقط در داخل مکتب فوتبال بازی می‌کنند ولی با گذر زمان همه چیز تغییر می‌کند.

مبارزه برای چیزی فراتر از فوتبال

در سال ۲۰۰۳، درست در همان زمانی که خالده پوپل به تفریح و فوتبال می‌اندیشد، کابل هنوز دهشت دوران طالبان را فراموش نکرده است و بیش‌تر مردم، حتی خود دختران و زنان، از دیدن بانوان فوتبالیست می‌هراسند. اما این هراس‌ها نه تنها مانع خالده پوپل و دیگر دخترانی که کم‌کمک به او می‌پیوندند نمی‌شود بلکه راه را برای مبارزه فراتر از بازی فوتبال در ذهن آن‌ها می‌گشاید. به جز مکتبی که خالده پوپل در آن درس می‌خواند، مکاتب دیگری نیز در های خود را به روی بازی فوتبال باز می‌کنند و به این صورت شمار دختران فوتبالیست کابلی هر روز بیش‌تر و بیش‌تر می‌شود.


نخستین تیم فوتبال زنان افغانستان   

پس از به دست آوردن رضایت خانواده‌هایی که در ابتدا مخالف حضور دختران‌شان در یک تیم فوتبال بودند، خالده پوپل و دیگر دخترانی که او را در این مسیر همراهی می‌کردند برای نخستین بار به دروازه فدراسیون فوتبال افغانستان می‌کوبند و از این فدراسیون درخواست می‌کنند تا تیم فوتبال زنان افغانستان را رسماً به ثبت برساند. در دنیای غرب شاید حضور زنان در مسابقات ورزشی ازجمله فوتبال امری معمولی باشد، اما، به قول خالده پوپل، در کشوری مثل افغانستان چنین چیزی پدیده‌ای استثنایی است و بیان‌گر شجاعت بنیان‌گذاران نخستین تیم فوتبال زنان. 

فیفا و تیم ملی فوتبال زنان افغانستان

خالده بنیان‌گذاری نخستین تیم فوتبال زنان در افغانستان را یک رویداد تاریخی استثنایی می‌داند. با این حال، وی فکر می‌کند که شانس هم اندکی با آنان بوده است زیرا، دقیقاً در همان زمان، فیفا بودجه‌ای را در اختیار کشور‌هایی که تیم فوتبال زنان داشتند قرار می‌دهد و، به این ترتیب، افغانستان هم می‌تواند بدون مشکل مالی و با بهره‌گیری از این بودجه نخستین تیم فوتبال زنان را در این کشور ثبت کند. 




  

با این همه، رؤیای خالده پوپل و همراهانش فراتر از داشتن یک تیم فوتبال برای زنان می‌رود و آن‌ها موفق می‌شوند نخستین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان را نیز بنیان گذارند. در جریان همین سال افغانستان وارد لیگ پاکستان می‌شود و نخستین مسابقه‌اش را نیز با نتیجه خوب از آن خود می‌کند. برنده شدن تیم ملی فوتبال زنان افغانستان پای بانوان فوتبالیست را به ارگ ریاست جمهوری باز می‌کند اما آن‌ها باید به مبارزه خود بیش‌تر از پیش ادامه دهند. با مطرح شدن در جامعه این بانوان با مخالفت شدید گروه‌های افراطی رو می‌شوند زیرا آنان فوتبال را بازی مردانه می‌پندارند.  

با این حال، مشکلات یاد شده نه تنها مانع خالده پوپل و همراهانش نمی‌شود بلکه به آن‌ها نیرو می‌بخشد تا از حقوق خود و دیگران به عنوان انسان دفاع کنند. دفاع از حقوق زنان بخش عمده‌ای از فعالیت‌های خالده است. به گفته خالده، از سال دو هزار و سه به این سو، بیش از پنج هزار بانو در افغانستان به فوتبال رو آورده‌اند و تیم‌های زیادی در شهر‌‌های مختلف این کشور فعالیت می‌کنند. 

تهدید به مرگ شدن، مهاجرت، صفحه جدید در زندگی خالده پوپل

اما راه همیشه هموار نیست: خالده پوپل بالاخره ناگزیر می‌‍شود افغانستان را در سال ۲۰۱۱ به مقصد دانمارک ترک کند و مبارزه‌اش را از راه دور ادامه ‍دهد. این بانوی مبارز نزدیک یک و نیم سال در یک کمپ مهاجری در دانمارک به سر می‌برد و خود از نزدیک با مشکلات دیگر مهاجران، به خصوص افغان‌ها آشنا می‌شود.  در دانمارک هم او در کمپ پناهندگی به دیگر دختران کمک می‌کند تا از طریق فوتبال با مشکلات روانی مهاجرت مبارزه کنند.




جدا از فوتبال، خالده با انجمن‌هایی که با مهاجران در زمینه یادگیری زبان، ادامه تحصیل، پیدا کردن کار و غیره کمک می‌کنند نیز همکاری می‌کند. کمک به کودکان خیابانی، همجنسگرایان و یا دوجنسی‌ها بخشی از فعالیت‌های اجتماعی این بانوی افغان است.

خالده پوپل مهاجرت را یک پدیده دشوار در زندگی هر مهاجر می‌داند. وی می‌گوید مهاجرت به افغان‌ها اجازه زنده ماندن می‌دهد ولی این مسیر یک مسیر طاقت‌فرسا است. مهاجر از یک طرف چیزی‌های بزرگی مثل زندگی کردن در کشور خود، نزدیک بودن به خانواده خود و غیره را از دست می‌دهد و از طرف دیگر در کشور جدید باید خیلی بیش از دیگران بکوشد تا چیز اندکی به دست آورد. به گفته وی، نژادپرستی و دین‌ستیزی عده‌ای در کشور‌های اروپایی از جمله موانع بزرگ سر راه مهاجران افغان است.


  خالده پوپل می‌گوید که افغان‌ها باید با آگاهی و آمادگی کامل برای مبارزه با مشکلات مهاجرت این مسیر را آغاز کنند زیرا، در غیر آن، این مشکلات می‌توانند عده‌ای را حتی به بیماری های روانی شدید مبتلا سازند. وی از عدم کمک مهاجران به همدیگر شکایت می‌کند و می‌گوید کسانی که سال‌ها است در کشور دیگری زندگی می‌کنند، باید به آن‌هایی که تازه می‌رسند کمک و راهنمایی کنند.

خالده به این باور است که وی و همراهانش با ساختن نخستین تیم فوتبال افغانستان تاریخ‌ساز بوده‌اند.





 

در همین زمینه