دانیل امسال درخواست شهروندی کرده.
عکس از: برینا دا‌لدورف (Brenna Daldorph)
دانیل امسال درخواست شهروندی کرده. عکس از: برینا دا‌لدورف (Brenna Daldorph)

امسال قرار است بیش از ۱۰ دانش‌آموز مکتب ابتدایی «سوری سکوار» (Surrey Square) در جنوب لندن تابعیت کشور بریتانیا را به دست آورند. گرفتن تابعیت در بریتانیا یک روند دشوار و پرهزینه است. کارکنان این مکتب و مقامات محلی که از مشکلات به دست آوردن تابعیت آگاه هستند، به سیاست‌های سختگیرانه دولت در مورد مهاجرت و تابعیت در این کشور اعتراض کردند.

روکیبات (Rokibat) ۱۰ ساله از خوشحالی ذوق کرده است. او در حال آماده شدن برای آواز خواندن در حضور حدود ۳۰۰ نفر در کلیسای «آل‌سنتس» (All Saints) است. این دختر مهاجر پس از چند لحظه و با اندکی تردید شروع می‌کند به آواز خواندن.  

روکیبات می‌خواند: «من با تاریکی بیگانه نیستم. آن‌ها می‌گویند: "جایی دور از این‌جا پنهان شوید، زیرا ما نیازی به آدم‌های شکسته و معیوب نداریم."» سالن در سکوت فرو رفته است و به جز صدای لرزان روکیبات آوای دیگری را نمی‌توان شنید. صدای او بدون هیچ میکروفونی در همه ساختمان منعکس می‌شود: «من می دانم که جایی برای ما در این دنیا وجود دارد، زیرا ما با شکوه هستیم!»

 این آهنگ از فلم «برترین شومن» (The Greatest Showman) گرفته شده و «این منم» (This is Me) نام دارد. روکیبات اگرچه در انگلستان متولد شده هنوز شهروند آن کشور به شمار نمی‌رود. علاوه به  روکیبات، ۹ دانش‌آموز دیگر هم که مثل روکیبات از پدر و مادر غیر بریتانیایی به دنیا آمده‌اند، در وضعیت مشابه به سر می‌برند.

آهنگ روکیبات آن روز منجر به یک جلسه بین پولیس محلی و شهروندان منطقه می‌شود. کمیته‌ای تشکیل شده از حدود ۳۵ دانش‌آموز و خانواده‌‌های‌شان در این جلسه حضور دارند و همه در مورد مشکلات پناهندگی و تابعیت در بریتانیا گفت‌وگو می‌کنند.

       Beyonc

برخلاف بعضی از کشورهای اتحادیه اروپا، متولد شدن در انگلستان به معنای به دست آوردن تابعیت این کشور نیست. اما، کودکان متولد شده در این کشور، پس از رسیدن به سن ۹ سالگی، می‌توانند درخواست تابعیت کنند. برای کودکانی مثل روکیبات که از سرنوشت نامعلوم خود رنج می‌برند، به دست آوردن تابعیت بریتانیایی آغاز یک زندگی تازه به شمار می‌رود.

اما یک مشکل عمده برای درخواست تابعیت در بریتانیا وجود دارد: پول. در این کشور به دست آوردن تابعیت مفت و مجانی نیست و باید برای هر نفر مبلغی در حدود ۱۲۰۰ یورو پرداخت. این مبلغ برای خانواده‌های مهاجر پول هنگفتی است و بیش‌تر آن‌ها توانایی پرداخت آن را ندارند.

    Surrey Square    Southwark

با وجود این چالش‌ها، کارکنان مکتب ابتدایی «سوری سکوار» در لندن به طور خستگی‌ناپذیر کوشش می‌کنند تا این دانش‌آموزان موفق شوند تابعیت بریتانیا را به دست آورند. بیشتر معلمان در این کشور اهمیت این موضوع را درک کرده تلاش می‌کنند مهاجران را در این راه یاری کنند.

مکتب ابتدایی «سوری سکوار» در یکی از مناطق لندن به نام «سوس‌وارک» (Southwark) واقع شده و اقلیت‌های مختلفی در آن‌جا زندگی می‌کنند. باید یادآور شد که بیش از ۳۵ در صد جمعیت این منطقه در محله‌های  فقیرنشین لندن زندگی می‌کنند. اکثر دانش‌اموزان این مکتب ابتدایی در «ایلسبوری استیت» (Aylesbury Estate) که یکی از بزگ‌ترین شهرک‌های پر از مجتمع مسکونی اجتماعی در اروپا است زندگی می‌کنند.

بر اساس آمار به‌دست‌آمده در سال ۲۰۱۳ نزدیک به ۳۶ درصد مردم  «سوس‌وارک» خارج از بریتانیا به دنیا آمده‌اند. در این میان، سیاه‌پوستانی که از قاره آفریقا آمده‌اند ۱۶ در صد جمعیت این منطقه را تشکیل می‌دهند. باید یاد آور شد که ۱۳،۶ درصد از کل جمعیت بریتانیا متولد کشور‌های خارجی اند.

فیونا کریک ــ دیویس (Fiona Carrick-Davies) شانزده سال است که در این مکتب کار می‌کند. وی در ابتدا معلم بود و سپس به عنوان هماهنگ‌کننده مشکلات «خانواده و جامعه» فعالیت خود را تا امروز ادامه داده است.

در حالی که در بسیاری از مکاتب این کشور آموزگاران فقط به آموزش مضامین درسی می‌پردازند، اما در این مکتب، علاوه به آموزش درسی، معلمان می‌کوشند در دیگر زمینه‌ها نیز به دانش‌آموزان خود کمک کنند. این موضوع حتی در شعار این مکتب دیده می‌شود: «موفقیت فردی و تحصیلی برای همه و هر روز». فیونا کریک ــ دیویس می‌گوید: «اگر کودکان در خانه و خانواده آرامش نداشته باشند، نمی‌توانند به موفقیت‌های تحصیلی دست یابند. این امر در همه جا و در مورد همه دانش‌آموزان دنیا صدق می‌کند.»

در مکتب ابتدایی «سوری سکوار» هر سه‌شنبه بعد از ظهر میزگردی برای جلسه در مورد دانش‌آموزانی که با مشکل رو‌به‌رو هستند تشکیل می‌شود. اغلب، خانواده‌های این شاگردان از سال‌ها به این سو با مشکلات اداری روبه‌رو هستند. فیونا کریک ــ دیویس برای این حل مشکلات نیز به آن‌ها کمک می‌کند. اما گاهی جلب اعتماد خانواده‌ها برای گفتن مشکلات‌شان نیاز به زمان دارد. مددکار اجتماعی این مکتب می‌گوید: «مادری به مدت یک ماه مرا از دور نظاره می‌کرد تا سرانجام روزی آمد و با من صحبت کرد.»


ولی حالا، والدین شاگردان هر روز به دفتر فیونا کریک ــ دیویس مراجعه می‌کنند. کارکنان این مکتب هیچ ترسی از کمک در زمینه‌های مختلف به آن‌ها، مثل پیدا کردن خانه و اسباب‌کشی، ندارند. این کمک‌ها در حدی برای این شاگردان مهم است که یکی از آن‌ها می‌گوید: «فیونا یک ابرقهرمان است».

فیونا کریک دیویس می‌گوید که  هر روز بیش‌تر و بیش‌تر با خانواده‌هایی ملاقات می‌کند که از مزایا و کمک‌های اجتماعی برخودار نیستند. به عنوان مثال، ۱۰ درصد خانواده‌های شاگردان این مکتب هیچ نوع کمکی دریافت نمی‌کنند. با این حال، این خانواده‌ها مجبورند برای تمدید کارت اقامت دوساله خود مبلغ ۱۰۰۰ پوند و ۵۰۰ پوند دیگر هم برای خدمات بهداشتی ملی (National Health Service) بپردازند. این مبلغ برای یک خانواده چهار نفره به شش ۶۰۰۰ پوند می‌رسد و مبلغ هنگفتی به شمار می‌رود. هنگامی که یک کودک تابعیت بریتانیایی را به دست می‌آورد، همه این هزینه‌ها از بین می‌روند. علاوه بر این، این تغییر به خانواده‌ها نیز کمک می‌کند تا به مزایای اجتماعی دسترسی پیدا کنند و از وضعیت اقامتی راحت‌تر برخوردار شوند.

 -

در این عکس شما چهار کودک ده‌ساله را می‌بینید که خوشحال اند و برای فرار از درس به مدت چند دقیقه با «مهاجر نیوز» صحبت می‌کنند.


این چهار کودک چندین سال است که در این مکتب با همدیگر دوست، و حتی می‌توان گفت مثل خواهر و برادر، هستند. داستان زندگی همه آن‌ها بسیار مشابه به هم است زیرا پدرهای‌شان اهل کشور نیجریا اند و همه نیز می‌خواهند تابعیت بریتانیایی را به دست آورند. این کودکان شاهد محروم شدن خانواده‌های‌شان از مزایای اجتماعی بوده‌اند و اغلب در این مورد با همدیگر صحبت می‌کنند. عایشه، یکی از کودکانی که در این مکتب درس می‌خواند، می‌گوید: «موهای ریخته شده روی زمین حمام و بوی بد آشپزخانه عمومی بسیار ناخوشایند است.»


کودک دیگری که آنجولوا (Anjolaoluwa) نام دارد می‌گوید: «جشن کریسمس در خوابگاه جالب نبود. نه غذای کافی وجود داشت نه می‌شد در آشپزخانه چیزی آماده کرد.» دانیل (Daniel)، کودک دیگری که سرنوشت مشابه دارد، گپ‌های عایشه را تأیید می‌کند و می‌گوید او هم جشن خوبی را سپری نکرده و فقط یک پتلون و یک جاکت به عنوان هدیه جشن کریسمس دریافت کرده.

شرایط اقتصادی خانواده‌های این کودکان از سال‌های گذشته دشوارتر شده زیرا آن‌ها امسال باید مبلغ هنگفتی را برای به دست آوردن تابعیت کودکان شان پرداخت‌ کنند. دانیل می‌گوید:« پدرم همیشه خسته است و صبح‌ها زود سرکار می‌رود». عایشه می‌گوید که پدر او هم صبح زود سر کار می‌رود و اغلب خانه نیست. روکیبات هم توضیح می‌دهد که او و مادرش در یک اتاق مشترک و در یک خانه مشترک با همدیگر زندگی می‌کنند. دانیل با دقت به حرف‌های روکیبات گوش می‌دهد و به او پاسخ می‌دهد: «اگر من بزگ بودم، به مادرت کمک می‌کردم» ــ حرفی که فیونا را بی‌نهایت خوشحال می‌سازد.

در جلسه ماه اپریل در کلیسای «آل‌سنتس»، مقامات محلی بر بالا بودن هزینه دریافت ملیت بریتانیایی تأکید کردند و این مسئله یکی از اصلی ترین موضوع‌های مورد بحث در این جلسه بود. صدیق خان، شهردار لندن، نیز گفته است که کوشش می‌کند این هزینه‌ها در آینده کاهش یابند.

در حال حاضر، کارکنان این مکتب  آن‌چه را که از دست‌شان بر می‌آید از این خانواده‌ها دریغ نمی‌کنند. فیونا کریک دیویس به طور منظم آن‌ها را به سوی مشاوران حقوقی و نهادهای اجتماعی محلی راهنمایی می‌کنند.

در اوایل بهار، در حالی که دانیل در خانه بود، خواهر ۱۲ ساله‌اش یوسوفه چشمان او را با دستانش بست. دانیل از از او پرسید که خبر شده است. سپس مادرش وارد اتاق شد و گفت: «سورپرایز!» ولی برای دانیل این خبر شیرین‌تر از یک سورپرایز معمولی بود زیرا او ملیت بریتانیایی را به دست آورده بود.

هنگامی که دانیل پاسپورت سرخ‌رنگ بریتانیایی‌اش را می‌بیند آن قدر ذوق زده می‌شود که مادرش را در آغوش می‌گیرد. او در مورد آن روز می‌گوید: «من مادرم را به مدت ۵ یا ده ۱۰ دقیقه در آغوشم فشردم.» وقتی از دانیل می‌پرسیم چرا او مادرش را چنین در آغوش گرفته، جواب می‌دهد:«حالا مادرم می‌تواند نفس راحتی بکشد و به مبارزه اش پایان بخشد.»


 

در همین زمینه