شهروندان کشورهایی که درآلمان «امن» تلقی می شوند، بسیار به ندرت پناهندگی دریافت می کنند.
شهروندان کشورهایی که درآلمان «امن» تلقی می شوند، بسیار به ندرت پناهندگی دریافت می کنند.

شهروندان کشورهایی که درآلمان «امن» تلقی می شوند، بسیار به ندرت پناهندگی دریافت می کنند. دویچه وله می خواهد بداند که این لیست برای شهروندانی که نام کشورهای شان در آن ثبت شده، چه معنایی دارد و چرا برخی نسبت به بخش هایی از این فهرست نظری انتقادی دارند.

قانون اساسی آلمان می گوید، «کشورهای مبدأ امن» آن هایی هستند که «در آن جا می توان براساس قوانین، اجرای آن و شرایط عمومی سیاسی با اطمینان خاطر به این نتیجه رسید که آن جا تعقیب سیاسی، رفتار غیرانسانی و یا مجازات تحقیرآمیز وجود ندارد

مقام های آلمانی همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا و همه کشورهایی را که درج آن در لیست نام برده توسط دو مجلس پارلمان آلمان تصویب شده، به حیث کشورهای مبدا «امن» تلقی می کنند.

اگر که وضعیت امنیتی یا سیاسی یک کشور دیگر امن تلقی نشود، حکومت آلمان شاید وضعیت را دوباره ارزیابی کند و حکمی را صادر کند تا براساس آن نام این کشور به مدت شش ماه از لیست پاک شود.

در صورتی هم که برعکس، وضعیت یک کشور پس از بررسی امنیتی، امن تشخیص داده شود، نام آن به فهرست نام برده اضافه می شود. اگر پناهجویان از کشورهایی باشند که نام شان در لیست درج شده است، احتمال این که درخواست پناهندگی آن ها قبول شود، کمتر است و احتمال اخراج آن ها بیشتر است. هدف از این رده بندی کشورها کمک برای تسریع تصمیم گیری راجع به درخواست پناهندگی توسط مقام های مسئول آلمانی است.  

منتقدان می گویند که به دوسیه‌های شهروندان کشورهایی که نام شان در این لیست ثبت شده، آنگونه که باید، رسیدگی نمی شود. چون براساس قانون، پناهجویانی که درخواست پناهندگی شان رد شده، فقط یک هفته برای درخواست تجدید نظر فرصت دارند.

فهرست «کشورهای مبدأ امن»

چه کشورهایی امن تلقی می شوند؟

 -همه کشورهای عضور اتحادیه اروپا

 - غنا  

- سنگال

- صربستان

مهوری مقدونیه  

- بوسنیا – هرزگوینا

 - البانیا  

- کوزووُ

- مونته نگرو

از تاریخ ۶ نومبر سال ۲۰۱۴ کشورهای صربستان، جمهوری مقدونیه و بوسنیا هرزگوینا کشورهای مبدا امن به شمار می آیند. البانیا، کوزوُ و مونته نگرو با تصویب یک قانون دیگر که به تاریخ ۲۴ اکتبر سال ۲۰۱۵ اجرایی شد، به این لیست اضافه شدند.

شورای آلمان فدرال (بوندس رات)، در سال ۲۰۱۷ مسوده قانون درج کشورهای مغرب (مراکش، الجزایر، تونس) را به لیست کشورهای مبدا امن رد کرد. اما وزیر داخله آلمان فدرال هنوز امیدوار است که نام این کشورها به زودی به همراه نام گرجستان در این لیست ثبت شود.

منتقدان تلاش ها برای درج نام این کشورها در لیست می گویند، شکنجه، سرکوب سیاسی و عدم احترام کافی به حقوق بشر به شمول حقوق دگرباشان جنسی، هنوزهم در کشورهای مغرب وجود دارد و هرگونه رده بندی در گروه کشورهای مبدا «امن» را به شدت زیر سوال می برد.

سازمان سیف د چیلدرن با توجه به افزایش بی امنیتی در افغانستان خواهان متوقف کردن اخراج پناهجویان است

مناطق امن در افغانستان

حکومت آلمان بخش هایی از کشورهای جنگ زده مانند افغانستان را به حیث «مناطق امن» معرفی کرده است. پس از انعقاد یک توافق دوطرفه، اخراج پناهجویان قبول نشده به افغانستان جریان دارد.

در حالی که افغانستان نسبت به ۱۵ سال پیش امن تر است، تهدیدات امنیتی هنوز وجود دارد. آمار ماموریت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) نشان می دهد که شمار قربانیان ملکی تا به حال در سال ۲۰۱۸ به اندازه کل سال ۲۰۱۷ است.

اظهارات جنجال برانگیز زیهوفر

مخالفان این سیاست آلمان می گویند که افغانستان برای پناهجویانی که قرار است به آنجا فرستاده شوند، بیش از حد خطرناک است و این که باید به آن ها اجازه اقامت در آلمان داده شود.

مخالفت با سیاست اخراج به افغانستان در ماه جولای شدیدتر شد. در آن زمان جمال ناصر محمودی، یک جوان ۲۳ ساله افغان پس از اخراج به کابل خودکشی کرد.

یک روز پیش از آن، هورست زیهوفر، وزیر داخله آلمان فدرال گفته بود که در سالگرد تولد ۶۹ سالگی اش ۶۹ تن اخراج شده اند. بسیاری این گفته های او را نابجا و تمسخرآمیز خواندند.

وزیر داخله آلمان از این سیاست اش دفاع کرد و بر این پافشاری کرد که بخش هایی از افغانستان را می توان با وجود وضعیت کلی کشور که ناپایدار است، امن تلقی کرد.

در صورتی که اشخاص در کشورهای مبداشان در خطر اعدام یا شکنجه باشند، و یا این که زندگی یا آزادی شان به خاطر نژاد، مذهب، ملیت، عقاید سیاسی و عضویت در یک گروه خاص اجتماعی در خطر باشد، قانون اخراج آن ها را ممنوع می داند.

 

در همین زمینه