گزمه نیروهای امنیتی در امتداد مرزهای بلغاریا و ترکیه در روز 22 می 2016. عکس از Nikolay Doychinov, AFP
گزمه نیروهای امنیتی در امتداد مرزهای بلغاریا و ترکیه در روز 22 می 2016. عکس از Nikolay Doychinov, AFP

۳۴ سال از زمانی که با معاهده شینگن مرزهای داخلی در اتحادیه اروپا محو شد و تقریبا سه دهه از زمانی که دیوار برلین فروریخت، می گذرد. اشخاصی که در اتحادیه اروپا زندگی می کنند، این احساس را دارند که مرزها باز است، اما آیا واقعا همینطور است؟ یک کار تحقیقاتی جدید نشان می دهد که تعداد دیوارها در این اتحادیه رو به افزایش است.

نویسندگان این کار تحقیقاتی به نام «ساخت دیوار: ترس و حفاظت از اتحادیه اروپا» می گویند: «کشورهای عضو اتحادیه اروپا و منطقه شینگن از سال های ۹۰ تقریبا ۱ هزار کیلومتر دیوار ساخته اند (...) تا جلوی مهاجرت به اروپا را بگیرند.»

اینهوا ریز بندیکتو و پر برونه، دو فرد دانشگاهی و نویسنده این کار تحقیقاتی نه تنها دیوارهای فیزیکی را به تصویر می کشند، بلکه از «دیوارهای مجازی» هم نام می برند.

بربنیاد این کار تحقیقاتی، با عملیات گزمه زدن در بحیره مدیترانه «دیوارهای بحری» هم ایجاد شده اند.

با وجود معاهده شینگن، برخی از کشورهای اروپایی دوباره کنترول مرزی را شروع کرده اند.   نویسندگان این کار پژوهشی می گویند، با ایده ایجاد «قلعه اروپا» نمی توان مردم را بیرون نگه داشت «اما شهروندانی که پشت این دیوار زندگی می کنند، باید متحمل پیامدهای آن شوند.» بندیکتو و برونت می گویند، این ها «دیوارهای ترس هستند که احزاب خارجی ستیز برپامی کنند. محبوبیت این احزاب که بر سیاست اروپا نفوذ قابل توجهی دارند، رو به افزایش است».

پولیس سرحدی بلغاریا

موانع افزایش می یابند

بربنیاد این کار تحقیقاتی، تعداد دیوارهای جدید که در چند سال گذشته ساخته شده اند، افزایش یافته است. «در سال ۲۰۱۵ شمار دیوارها از ۵ به ۱۲ عدد رسید».

تا سال ۲۰۱۷، تعداد کل دیوارها به ۱۵ عدد رسید. در حقیقت ده کشور از ۲۸ کشور عضو برای جلوگیری از مهاجرت در مرز کشورهای شان دیوار کشیده اند. ناروی نیز که عضو اتحادیه اروپا نیست، برای جلوگیری از مهاجرت این کار را انجام داده است.

کنترول های داخلی کشورهای عضو در محدوده شینگن از سه مورد در سال ۲۰۰۶ به ۲۰ مورد در سال ۲۰۱۷ رسیده است. بسیاری از این دیوارها سیم های خاردار الکترونیک هستند و ده ها هزار سرباز و گارد مرزی در امتداد مرزهای این کشورها گماشته شده اند. هرگاه که موانع فیزیکی وجود نداشته باشد، کنترول مرزی افزایش می یابد. در این مورد می‌توان از پل اوریسوند میان دنمارک و سویدن نام برد. 

ساختن مرز فقط به خشکی محدود نمی شود. فرانتکس، آژانس محافظت از مرزهای اتحادیه اروپا با انجام عملیات بحری در آب نیز موانعی برپاکرده است. نویسندگان این گزارش می گویند که هدف از انجام اینگونه عملیات فقط «نجات مردم» نیست، بلکه «مبارزه با جرائم» است. ماموریت آن ها به این معنی است که آوارگان به یک مساله «امنیتی (...) و تهدید» تبدیل شده اند.

بودجه فرانتکس برای نظارت و مراقبت از ۶.۲ میلیون در سال ۲۰۰۵ به ۳۰۲ میلیون در سال ۲۰۱۷ رسیده است.

دیوارهای ساخته شده توسط کشورهای عضو اتحادیه اروپا از ۱۹۹۰ - ۲۰۱۷

دیوارهای ترس

در این کار تحقیقاتی آمده است که خارجی ستیزی باعث شده که دیوارهای فیزیکی بیشتری ایجاد شوند.

نویسندگان می گویند، در میان ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا، تا سال ۲۰۱۸، ۳۹ حزب سیاست های ضد مهاجرت را تعقیب می کنند. در ده کشور عضو (اتریش، دنمارک، آلمان، فرانسه، فنلند، سویدن، ایتالیا، هنگری، پولند و هالند» این احزاب حضور پررنگ تری در پارلمان دارند و در حال قوی تر شدن هستند.

در ایتالیا، لیگا نورد (اتحادیه شمالی) همراه با جنبش پنج ستاره حکومت را در دست دارند. این احزاب اغلب می خواهند پناهجویی را جرم جلوه بدهند و امکان ارائه تقاضای پناهندگی را به تدریج دشوارتر می کنند.

درگیری دست‌راستی‌ها و پناهجویان در لیسبوس

نویسندگان این کار تحقیقاتی می گویند، برخی از سیاستمداران آوارگان و مهاجران را به حیث یک مشکل جلوه می دهند و با این کار آن چه را که کشورهای غربی انجام می دهند، نادیده می گیرند. در این مورد می توان از تجارت با اسلحه و استخراج معادن و منابع نام برد.

آنان انتخاب را به عهده مردم اروپا می گذارند و می گویند، آن ها باید بدانند که آیا مهاجران را رد می کنند و یا به آن ها خوشآمد می گویند و یاد می‌گیرند در یک آینده دشوار باهم زندگی کنند.

این کار تحقیقاتی توسط مرکز ( Dels d’Estudis per la Pau )، بنیاد فراملی و سازمان «Stop Wapenhandel» نشر شده و شامل بخش هایی از کار دوکتورای این هوا ریز بندیکتو به نام «برای صلح، منازعه و برنامه توسعه» است. نویسندگان برای نوشتن این کار تحقیقاتی اطلاعات فرانتکس، مرکز سنجش نژادپرستی در اروپا (Eurobarometer) و (Look at EU)، سازمان ملل، گزارش های ناتو و کمیسیون ها را بررسی کردند.

 

در همین زمینه