کودکان مهاجر افغان در حال مکتب رفتن در یونان. عکس از یونسکو.
کودکان مهاجر افغان در حال مکتب رفتن در یونان. عکس از یونسکو.

یونسکو در یک گزارش نگرانی خود را مبنی بر عدم دسترسی کودکان مهاجر و پناهنده به سیستم آموزشی در کشو‌های میزبان ابراز کرد. این گزارش برای یاد آوری حقوق کودکان مهاجر به انتشار رسید.

بر بنیاد یونسکو، اگر همه‌ کودکان مهاجر و پناهنده می‌توانستند به مکتب راه یابند، نزدیک به نیم میلیون صنف در مکاتب کشو‌های میزبان پر از این کودکان می‌شد. اما متاسفانه چنین نیست و بیشتر کودکان مهاجر از مکتب رفتن محروم هستند. تا کنون کودکان مهاجر در ایتالیا، اتریش و مجارستان بیشتر از دیگر کشور‌های اتحادیه اروپا از مکتب رفتن محروم بوده‌اند.

بلغارستان، لهستان، جمهوری چک، کرواسی، اتریش و مجارستان شش کشور اروپایی هستند که عدم تمایل خود را در مورد «پیمان جهانی برای مهاجرت» ابراز کرده‌اند. این پیمان یکی از پیشنهادهای سازمان ملل متحد برای بهبود بخشیدن به وضع آموزش و پرورش کودکان مهاجر و پناهنده است.

جدا ساختن کودکان مهاجر از دیگر کودکان

یکی دیگر از نگرانی‌های یونسکو جدا ساختن کودکان مهاجر از دیگر کودکان در کشور‌های  میزبان است. گزارش یونسکو این عمل را محکوم کرده و می‌گوید که باید با همه کودکان برخورد یکسان صورت گیرد.

بر بنیاد گزارش یونسکو در برخی از کشور‌های اروپایی، کودکان مهاجر شهروندان موقت به شمار می‌روند و به همین دلیل وارد سیستم آموزشی نمی‌شوند. به طور مثال، کودکان مهاجر افغان در پاکستان از مکتب رفتن محروم هستند.

دسترسی محدود به مکاتب خوب

گزارش یونسکو تایید می‌کند که کودکان پناهنده و مهاجر اغلب به مکاتبی که در مورد آموزش و پرورش سختگیری به خرج نمی‌دهند می روند و به مکاتب خوب دسترسی چندانی ندارند. از سوی دیگر تعداد کودکان مهاجر در مناطق ثروتمند بسیار کمتر از مناطق فقیر نشین است و این دو امر باعث جداسازی کودکان مهاجر از کودکان دیگر می‌شوند.

نداشتن اسناد رسمی

بر اساس گزارش یونسکو، مانع دیگری که باعث می‌شود تا کودکان مهاجر به مکتب راه نیابند، سیاست‌ها و قوانین بسیار سختگیرانه کشور‌های میزبان است. به طور مثال، در قبرس و اسلواکی، اگر کودکی اسناد رسمی نداشته باشد، مکاتب باید گزارشی در این مورد به اداره مهاجرت ارسال کند. یونسکو خاطر نشان می‌کند که حتی زمانی که قانون اجازه ثبت نام کودکان مهاجر به مکتب را می‌دهد، رفتار و اقدامات تبعیض‌آمیز با کودکان مهاجر در سطح منطقه‌ای و محلی مشاهده می‌شوند.

سرانجام، یکی از چالش‌های دیگری که کشور‌های میزبان مهاجران با آن مواجه هستند، آموزش معلمان، به ویژه آموزش معلمان واجد شرایط است. به طور مثال ترکیه به ۸۰ هزار معلم واجد شرایط نیاز دارد تا پاسخ‌گوی نیاز‌های کودکان  مهاجر باشد.

 

در همین زمینه