مقام های جزیره ساموس در یونان گفته اند که وضعیت در زمستان پیشرو از کنترول آنان خارج خواهد شد.
مقام های جزیره ساموس در یونان گفته اند که وضعیت در زمستان پیشرو از کنترول آنان خارج خواهد شد.

یک هفته پس از انعقاد یک معاهده مشابه برای مهاجران، مجمع عمومی سازمان ملل قرار است از معاهده جهانی برای آوارگان نیز حمایت کند. تقریبا ۱۷۰ کشور وعده کمک به کشورهایی را داده اند که میزبان آوارگان هستند. بسیاری از آن ها به خاطر جنگ و تعقیب و برخی دیگر به دلایل اقتصادی وطنشان را ترک کرده اند.

پس از دو سال مذاکرات فشرده، مجمع عمومی سازمان ملل قرار است که روز دوشنبه معاهده جدیدی راجع به آوارگان تصویب کند تا بتوان آن هایی را که پس از بحران آوارگان در اروپا طی سال های ۲۰۱۵/۲۰۱۶ به دنبال پناهندگی هستند، بهتر اداره کرد.

معاهده سازمان ملل حاوی یک سلسله از اقدامات برای کمک به کشورهای میزبان است که  به خاطر حمایت از پناهجویان و مهاجران در بخش های خدمات عمومی و زیرساخت ها با مشکلات عمده ای مواجه هستند.

این معاهده غیرالزامی به دنبال راه حل هایی است برای کمک به خودکفایی آوارگان در کشورهای میزبان و بهبود شرایط در کشورهای مبدا، تا آن ها بتوانند در امنیت و با حفظ کرامت انسانی شان به آن جا بازگردند.

بربنیاد آمار سازمان ملل متحد، در پایان سال ۲۰۱۷ بیش از ۲۵.۴ میلیون آواره، که بیش از نیمی از آن ها کمتر از ۱۸سال سن دارند، دور از وطن شان زندگی می کنند.

فقط ۱۰ کشور میزبان تقریبا دو سوم از آوارگان جهان هستند. یکی از آن ها ترکیه است که پیش از ۳.۵ میلیون آواره را پذیرفته است.

معاهده آوارگان درحالی قرار است تصویب شود که هفته گذشته در کنفرانس مهاجرت سازمان ملل متحد در مراکش یک معاهده مشابه برای مدیریت مهاجرت و غلبه بر مشکلات ناشی از آن امضا شد. مجمع عمومی سازمان ملل قرار است در این هفته از معاهده آوارگان نیز حمایت کند.

فرق آوارگان با مهاجران چیست؟

به نظر بیشتر کارشناسان مهاجران صرف نظر از دلیل و یا قانونی بودن اقامت شان اشخاصی هستند که کشور محل اقامت شان را تغییر می دهند.

اشخاصی هم که کشورشان را به دلایل اقتصادی ترک می کنند و به دنبال زندگی بهتر در یک کشور جدید هستند، مهاجر به شمار می آیند.  

آواره به آن هایی گفته می شود که به خاطر جنگ، خشونت و تعقیب نیاز به محافظت بین المللی دارند. اشخاص بی ملیت هم آواره به شمار می آیند. جایگاه حقوقی آن ها در کنوانسیون آوارگان سازمان ملل از سال ۱۹۵۱ به رسمیت شناخته شده است.

هدف از تصویب معاهده مهاجرت مبارزه با دلایل فرار است و حصول اطمینان از این که مهاجران اسناد معتبر شناسایی به همراه دارند. اما هدف از تصویب پیمان آوارگان بهبود شرایط زندگی پناهجویان واقعی و حمایت بیشتر از کشورهای میزبان آن ها است.

رقم پناهجویانی که از طریق اسپانیا به اتحادیه اروپا وارد می‌شوند رو به افزایش است.

 

چه اهدافی در معاهده آوارگان درج شده است؟

معاهده آوارگان چهار هدف دارد:

-         کاهش فشار بر کشورهایی که میزبان شمار زیادی از آوارگان هستند، از آن جایی که بسیاری از این کشورها کم درآمد هستند و یا درآمد متوسط دارند.

-         ایجاد اعتماد به نفس در آوارگان و کمک به آن ها تا در کشور میزبان امکان رشد و پیشرفت را داشته باشند.

-          گسترش دسترسی به راه های پذیرش و برنامه های دیگر اسکان مجدد در کشورهای سوم

-         حمایت از شرایطی که به آوارگان اجازه می دهد به کشورهای مبداشان بازگردند.


معاهده آوارگان چگونه تدوین شد؟

سه سال پیش، افزایش ناگهانی و شدید شمار مهاجران و آوارگان که از بحیره مدیترانه و یا از جنوب شرق اروپا وارد این قاره می شدند، باعث ایجاد شکاف و اختلاف شدید در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا شد.

بسیاری از تازه رسیدگان از جنگ داخلی سوریه و کشورهای دیگر خاورمیانه یا مناقشات در افریقا فرار می کردند. برخی دیگر وطن شان را به خاطر وضعیت وخیم اقتصادی ترک کرده بودند.

هنگری، پولند و سلواکیا از ماندن در معاهده دوبلین که همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا موظف به رعایت آن هستند، خودداری کردند. براساس معاهده نامبرده آن کشور عضو اتحادیه اروپا مسئول رسیدگی به تقاضای پناهندگی است که فرد پناهجو نخست به آن جا وارد شده باشد. افزون براین چندین کشور عضو این اتحادیه که بیشتر آن ها از کشورهای اروپای شرقی هستند، از پذیرش معاهده اتحادیه اروپا دال بر توزیع پناهجویان در همه کشورهای عضو خودداری کردند.

در این میان برخی از کشورهای دیگر عضو اتحادیه اروپا وعده هایی را که در ارتباط با توزیع پناهجویان و پذیرش آن ها داده بودند، انکار کردند.

یک سال پس از بحران مهاجرت، مجمع عمومی سازمان ملل برای همکاری بهتر و هماهنگی کارآمد مهاجرت قطعنامه ای را امضا کرد که به برگزاری چندین دور مذاکرات بین المللی و انعقاد دو معاهده جدید انجامید.

با توجه به بحران های مشابه مهاجرت در افریقا، خاورمیانه و امریکا، حمایت از همکاری بهتر (در میان کشورهای جهان) افزایش یافته است. در حالی که چندین کشور در برابر هرگونه تغییر و تحولی دراین زمینه مقاومت می کنند.

کدام کشورها از این پلان ها حمایت نمی کنند؟

معاهدات راجع به مهاجران و آوارگان باعث شد که کشیدگی های سیاسی در سراسر اروپا دوباره شعله ور شود. چندین کشور اروپای شرقی به شمول پولند، سلواکیا و هنگری و همچنین اتریش از امضای این معاهدات خودداری کردند.

ایالات متحده امریکا که هفته گذشته از پذیرش معاهده مهاجرت خودداری کرده بود، با پیمان آوارگان نیز مخالف است. حکومت ترامپ گفت که این پیمان «با سیاست های امریکا در قبال مهاجران و آوارگان همخوانی ندارد».

در این میان، ارنستو اراوجو، وزیر خارجه برازیل (که در آینده نزدیک آغاز به کار می کند) افزود، همین که جایر بولسونارو، رئیس جمهور راستگرای این کشور در ماه جنوری آغاز به کار کند، با معاهده آوارگان مخالفت خواهد کرد.

سازمان ملل می گوید که این معاهده کشورها را مجبور به انجام هیچ اقدامی نمی کند که در کنوانسیون سال ۱۹۵۱ژنیو  به تصویب نرسیده باشد.


 

در همین زمینه