کلینیک سیار داکتران بدون مرز در پورت دو لا ویلت. عکس از مهاجر نیوز
کلینیک سیار داکتران بدون مرز در پورت دو لا ویلت. عکس از مهاجر نیوز

سازمان غیر دولتی داکتران بدون مرز (MSF) هر هفته یک کلینیک سیار خدمات بهداشتی را در منطقه شمال پاریس جابجا می‌کند تا به کمک مهاجرانی بشتابد که از دسترسی به این خدمات محروم هستند. مهاجر نیوز گزارش می‌دهد.

الن، از اعضای سازمان داکتران بدون مرز از ساعت ١١ روز به معاینه مهاجران بدون سند، دوبلینی و مهاجرانی که درخواست پناهندگی شان رد شده، آغاز کرده است. او در یک کاروان کوچک و سفید، که حیثیت یک کلینیک سیار را دارد و در پورت دو له ویلت در شمال پاریس مستقر شده، معمولا مهاجرانی را معاینه می‌کند که در کمپ‌های غیر بهداشتی زندگی می‌کنند و کاملاً از خدمات طبی محروم هستند.

داکتران بدون مرز کلینیک سیار خود را در محلات زندگی مهاجران مستقر می‌کند . عکس از مهاجر نیوزسیسوکو، مهاجر مالیایی، وقتی وارد کلینیک می شود و پشت میز می نشیند، تیلفون موبایل خود را بیرون می‌آورد تا به کمک آن دلیل آمدن خود را توضیح بدهد:« من از رادیوگرافی قسمت بالای زانویم که دو سال پیش در ایتالیا گرفته بودند عکس گرفته‌ام. زانویم شکسته بود و آن را جراحی کردند. حالا خیلی درد می‌کند.»

داکتر بعد از اینکه عکس را نگاه می‌کند می‌گوید: « بلی یک قسمت استخوان شکسته بوده و حالا چند سیم در داخل آن دیده می شود که باید آن‌ها را برداشت.»

حدود یک ماه می شود که سیسوکو به فرانسه آمده و نمی‌داند کجا برود تا پایش را جراحی کنند. الن با مهربانی به او توضیح می‌دهد که یک نسخه برایش می‌نویسد تا او را به شفاخانه " هوتل-دیوگ معرفی کند.

سیسوکو وقتی بیرون می‌رود باور نمی‌کند که کسی بدون سند هویت او را معالجه کند اما، شارلوت، کارولین و پیلار، اعضای "داکتران بدون مرز" به او اطمینان می‌دهند که شفاخانه حتماً او را خواهد پذیرفت.

الن، از اعضای داکتران بدون مرز و سیسوکو، مهاجر ٣١ ساله مالیایی. عکس از مهاجر نیوز

هر جا به ما ضرورت داشته باشند می رویم

 از ماه اپریل سال ٢٠١٨ به اینسو، کلینیک سیار داکتران بدون مرز درنواحی مختلف پاریس به افراد محروم و فقیر خدمات طبی عرضه می‌کند.

کارولین دووی، هماهنگ کننده برنامه‌های "ام اس اف" برای پاریس و حومه می‌گوید: « ما با یک داکتر، یک پرستار و دو ترجمان در یک محل تعیین شده مستقر می‌شویم.»

کلینیک سیار قبل از مستقر شدن در پورت دولا ویلت، در منطقه ژورس، میلینر و پورت دو لا شاپل تعداد زیادی از مهاجران بی سرپناه را تحت پوشش قرار داده بود.

پشت سر کلینیک سیار، در آن سوی جاده، ده‌ها خیمه مهاجران دیده می‌شوند که زیر شاهراه حلقوی اطراف پایتخت جابجا شده‌اند. سازمان‌های حمایت از مهاجران می‌گویند حدود ٣٠٠ مهاجر که بیشتر شان سودانی و اریتره‌ای هستند در این خیمه‌ها زندگی می‌کنند.

بیماری‌های ناشی از سرمازدگی

رشید و علی، دو مترجم زبان‌های عربی و فارسی، امروز در آنسوی جاده به دیدار مهاجران رفته‌اند. رشید می‌گوید: « ما به دیدار مهاجران می‌رویم تا به آن‌ها بگوئیم اگر مشکلی دارند می‌توانند به کلینیک بیایند.» دقایقی بعدتر، رشید با عثمان، یک مهاجر سودانی به کلینیک برمی‌گردد. این مهاجر می‌گوید پای چپش که گچ گرفتگی است پندیدگی دارد.

عثمان، مهاجر سودانی که با پای شکسته در یک خیمه در پورت دو لاویلت زندگی می‌کند. عکس از مهاجر نیوز

عثمان بعد از اینکه داخل کلینیک می‌رود، هنگام معاینه می‌گوید: « پایم درد دارد و من جراب ندارم تا آن را حفاظت کنم.» بیشتر مهاجرانی که به کلینیک می‌آیند از درد پا شکایت دارند.

داکتر الن می‌گوید :« این‌ها زیاد پیاده روی می‌کنند، جراب ندارند و معمولاً نمره بوت‌های شان بزرگتر یا کوچکتر از پاهای شان است. از طرف دیگر، سردی هوا و رطوبت هم مشکلات را پیچیده تر می‌کند. عده ای زیادی دست‌ها و پاهای شان ترکیده یا چرک گرفته است.»

برخی دیگر از مهاجران هم به دلیل سرمای زمستان سرفه می‌کنند. پیلار، پرستار متقاعد، که با داکتران بدون مرز رضاکارانه کار می‌کند، می‌گوید: « بعضی مهاجران ریزش یا زکام دارند. من اینجا زیر خیمه کار میکنم که در اصل اتاق انتظار محسوب می‌شود. من اینجا به داکتر کمک می‌کنم. بعضی وقت‌ها که بیماری کوچک باشد من آن‌ را تداوی می‌کنم. اما اگر مساله کمی پیچیده باشد، مریض را به کاروان نزد داکتر می‌فرستم.»

تعدادی از مهاجران گرد بخاری حلقه زده‌اند. کلینیک بغیر از خدمات بهداشتی، جایی برای صحبت کردن هم است. پیلار می‌گوید : « بسیاری از مریضان از مشکلات روانی رنج می‌برند.» تبعید و زندگی در خیابان، مهاجران را آسیب پذیر می‌سازد :« بسیاری از آن‌ها می‌گویند از زندگی خسته شده‌اند.»

علی، مترجم فارسی زبان همراه دو مهاجر افریقایی. عکس از مهاجر نیوز

جمال یک مهاجر افغان که حدود بیست سال عمر دارد، با دوستانش به دیدن داکتر آمده است. وقتی از معاینه خانه بیرون می‌آید چشمانش پر از اشک شده است. می‌گوید: « سرم درد می‌کند. داکتر نمی‌تواند به من کمک کند. من به فرانسه آمده‌ام اما هیچکس نمی‌تواند به من کمک کند. من از سال ٢٠١٧ در بیرون می‌خوابم و دیگر تحمل ندارم.»‌آی  او هنگام دور شدن از ما با دست طوری نشان می‌دهد که گویا یک گلوله به سرش اصابت کرده باشد: « بهتر است به افغانستان برگردم. طالبان مرا خواهند کشت اما مرگ بهتر است و آسوده خواهم شد.»

در بیرون، چندین مهاجر جرئت نمی‌کنند بیایند داخل کلینیک. داکتران "ام اس اف" هنوز چهره‌های آشنایی برای مهاجران نیستند. نزدیک به ٥٠ مهاجر امروز به کلینیک مراجعه می‌کنند.

کلینیک محلی برای گفت و گو

در مقایسه با یک شفاخانه عادی، در کلینیک سیار، داکتران رفتار نسبتاً متفاوتی با مهاجران مریض دارند. داکتر می‌گوید: « ما در اینجا با مریضان خاصی روبرو هستیم. به دلیل شرایط خاص زندگی مهاجران، ما به سادگی به آن‌ها آنتی بیوتیک می‌دهیم.» برای مهاجری که در یک خیمه زندگی می‌کند احتمال دارد یک زخم بسیار کوچک به یک عفونت بزرگ منجر گردد.  

 کلینیک سیار همچنین یک محل گفت‌و‌گو برای مهاجران نیز به شمار می‌رود. مهاجران در این جا می‌توانند برای حل مشکلات اداری و پیداکردن لباس و سایر مسایل نیز کمک بگیرند.

کمپ مهاجران در پورت دو لا ویلت در نزدیکی کلینیک سیار داکتران بدون مرز. عکس از مهاجر نیوز

کلینیک سیار داکتران بدون مرز روز پنجشنبه ٢۴ جنوری در منطقه پورت دو لا ویلت در نزدیکی فروشگاه دارتی مستقر خواهد شد.


 

در همین زمینه