نمای بیرونی زپی در نزدیکی فرودگاه رواسی در پاریس. عکس از خجسته ابراهیمی
نمای بیرونی زپی در نزدیکی فرودگاه رواسی در پاریس. عکس از خجسته ابراهیمی

اواخر هفته گذشته یک مهاجر که در یک مرکز نگهداری در نزدیکی پاریس به سر می‌برد تلاش کرد خودکشی کند. یک مهاجر دیگر هم تلاش کرد اتاق خود را آتش بزند. سازمان خیریه سیماد (Cimade) در تماس با مهاجر نیوز هشدار می‌دهد که چند هفته بعد از اعتصاب در سه مرکز نگهداری مهاجران، وضعیت در این مراکز همچنان رقت بار باقی مانده است.

شنبه گذشته ( ٢ جنوری) یک مهاجر در مرکز نگهداری اداری ( CRA ) منیل املو در شمال پاریس تلاش کرد با قطع کردن رگ دست خود دست به خودکشی بزند. فردا آن روز در همین مرکز یک مهاجر دیگر می‌خواست اتاق خود را آتش بزند.

از مدت‌هاست که شرایط ناگوار زندگی در مراکز نگهداری از سوی سازمان‌های خیریه و حمایت از مهاجران مورد انتقاد قرار دارند.

در اوایل ماه جنوری امسال، حدود صد تن از مهاجران در سه مرکز نگهداری اطراف پاریس و منطقه نورماندی در شمال فرانسه در اعتراض به شرایط دشوار زندگی خود دست به اعتصاب زدند: حدود چهل مهاجر در مرکز وینسن، تعدادی در مرکز واسل در منطقه نورماندی و حدود ٧٠ تن نیز در مرکز منیل املو.

بیشتر بخوانید: اعتصاب غذا در دو مرکز نگهداری مهاجران در اطراف پاریس

اعتراضات سمبولیک: بریدن رگ دست، بلعیدن تیغ ریش تراشی...

نیکولا پرنه، مسئول مراکز نگهداری در سازمان سیماد می‌گوید: « هر روز تعدادی از مهاجران از مراکز نگهداری بیرون می روند و تعداد جدیدی جای آن‌ها را می‌گیرند. در چنین شرایطی ادامه اعتصاب کار دشواری است. معمولاً اقدامات سمبولیک و کوتاه مدت مهاجران می‌تواند شرایط بد زندگی آن‌ها را بهتر بیان کند.»

به گفته نیکولا پرنه، اقدامات اعتراضی سمبولیک در مراکز نگهداری خیلی رایج است:« برخی از مهاجران رگ دست خود را قطع می‌کنند، عده‌ای تیغ ریش تراشی را می‌بلعند و تعدادی هم خود را حلق آویز می‌کنند.» در ماه سپتمبر گذشته، یک مهاجر، بعد از گذراندن یک ماه در مرکز نگهداری تولوز، خود را به دار زد.

 مهاجرانی که دچار کاهش وزن می‌شوند

سازمان سیماد می‌گوید در ماه‌های اخیر شرایط زندگی در مراکز نگهداری بدتر شده است. به گفته نیکولا پرنه : « از اواخر سال ٢٠١٧ تقاضا برای جابجا کردن مهاجران در مراکز بین ١٥ تا ٢٠٪ افزایش یافته است.» همزمان شمار مهاجران مبتلا به آسیب‌های روانی نیز افزایش یافته است.

از نشانه‌های دیگر وضعیت دشوار زندگی در مراکز نگهداری، یکی وضعیت مهاجرانی است که در فاصله ورود به مراکز و خروج از آن، دچار کم وزنی می‌شوند. به سادگی دیده می‌شود که آن‌ها از نظر بدنی دچار تغییرات شده‌اند. این امر تا حد زیادی به کیفیت و کمیت مواد غذایی ارتباط دارد.

مسئول کنترول مراکز نگهداری در فرانسه در گزارش فعالیتهای خود در سال ٢٠١٧ « شرایط بد بهداشتی، اتاق‌های خیلی کوچک، عدم رعایت حریم خصوصی و شرایط مشابه به زندان‌ها» در این مراکز را مورد انتقاد قرار داده بود.

بر اساس آمار سازمان سیماد، در سال ٢٠١٨ نزدیک به ٥٠ هزار نفر در مراکز نگهداری جابجا شده‌اند. تعداد این مراکز در سرتاسر فرانسه به ٢٥ مرکز می‌رسد.



 

در همین زمینه