سرجئو ماتاریلا، رئیس جمهور ایتالیا نیز در این مراسم حضور داشت
سرجئو ماتاریلا، رئیس جمهور ایتالیا نیز در این مراسم حضور داشت

حکایت موفقیت‌های مهاجران نشان می‌دهد که آن‌ها چگونه پس از فرار از جنگ موفق به تشکیل یک زندگی جدید در ایتالیا شده اند و آن جا در زندگی اجتماعی سهم می‌گیرند. از این جمله می‌توان از سهراب ۲۵ ساله از افغانستان، چاریتی، ۲۵ ساله از کمرون و سومایلای ۳۱ ساله از مالی نام برد.

این سه تن که از جنگ فرار کرده اند، به حیث وکیل، اینجینیر مکانیک و فارغ التحصیل رشته اقتصاد در مراسم گشایش یک مرکز جدید پذیرش آوارگان شرکت کردند و قصه زندگی‌شان را حکایت کردند. سرجئو ماتاریلا، رئیس جمهور ایتالیا نیز در این مراسم حضور داشتسهراب یک جوان ۲۵ ساله از افغانستان وقتی که رئیس جمهور ایتالیا را مخاطب قرار داد، احساساتی شد: «من با این پروژه که به لطف شمار بسیاری از مردم پیش می‌برم، احساس می‌کنم که می‌توانم برای جامعه سودمند باشم».

او در مراسم گشایش مرکز ماتئو ریچی برای پذیرش و ادغام پناهجویان و آوارگان سخن می گفت که در رم برگزار شد. 

 سفر سهراب

سهراب در سن ۱۴ سالگی مادرش را در افغانستان ترک کرد و برخی اوقات به تنهایی یا همراه با قاچاقبران و کودکان دیگری که درراه با آن‌ها آشنا می‌شد، از کشورهای بسیاری گذشت. سهراب در یک قایق پلاستیکی مملو از آوارگان که ترکیه را ترک کرده و به یونان رسیده بودند، وارد اروپا شد. این جا او برای نخستین بار زندانی شد. او رویای اروپا را در سر داشت و بارها سعی کرد که با استفاده از لاری (از یونان) فرار کند. او در داخل یا زیر یک لاری یا بالای سر راننده پنهان می‌شد، «اما آن ها هربار متوجه من شده و مرا باز می گرداندند».

سهراب در ادامه گفت: «من پس از تلاش های ناکام تصمیم گرفتم که یونان را از راه زمینی ترک کنم: از مقدونیه، صربستان و هنگری گذشتم و در زندان های مختلف به سر بردم. بعد از هنگری به اتریش و آلمان رفتم و بالاخره به ایتالیا آمدم. من تمام این مسیر را پیاده پیمودم و آموختم که موقعیتم را با استفاده از خورشید و یک نقشه کاغذی تشخیص دهم، زیرا دستیابی «جی پی اس» کار آسانی نبود. در طول سفر انگلیسی آموختم». او لبخندی زد و ادامه داد: «من در ایتالیا تقاضای پناهندگی کردم. آن ها به من در یک مرکز پذیرش آوارگان جای دادند و من در عرض شش ماه ایتالیایی آموختم». اکنون سهراب پس از سه سال تحصیل ، فارغ التحصیل دانشگاه لا ساپی ینسا در رشته اینجینیری مکانیک است.

قصه های چاریتی و سوماایلا

چاریتی و سومایلا قصه های مشابهی دارند. چاریتی یک دختر ۲۵ ساله از کمرون است که دو سال تمام در ایتالیا به حیث یک آواره زندگی کرد. او در وطن اش در رشته اقتصاد فارغ التحصیل شده است و خانواده اش را برای آغاز یک زندگی جدید ترک کرده است. چاریتی برای به رسمیت شناختن مدرک تحصیلی اش در ایتالیا زیاد تلاش کرد. او دراین مراسم گفت: «این تنها راه برای سپاسگزاری از والدینم است که به من آموختند، تحصیل و فرهنگ می‌تواند جهان را تغییر دهد».

سومایلا، یک زن ۳۱ ساله ازمالی، کارش را در مزارع ایتالیا آغاز کرد. او نخست از کشورش به الجزایر رفت و بعد چهارسال پیش خود را در یک قایق مهاجران از لیبیا به جزیره سیسیلی رساند. حالا که سومایلا می گوید، به زودی وکیل خواهد شد، دوستانش او را جدی می‌گیرند. او گفت: «من در کشورم فارغ التحصیل شدم و حالا در دانشگاه لاساپی ینسا در رشته قانون مهاجرت دوره تخصصی را می‌گذرانم... اما دوران سختی بود. یادم می آید که یک روز در مترو بودم و می خواستم جایم را به کس دیگری بدهم. اما او به من گفت: من در جای یک سیاهپوست نمی نشینم. سوماایلا در مکاتب به دانش آموزان راجع به حساسیت فرهنگی تدریس می‌کند.

سومایلا حالا به مکاتب می‌رود تا به دانشجویان راجع به حساسیت‌های فرهنگی تدریس کند. او گفت: «اما من نخست در مزارع مشغول به کار شدم و بعد در فروشگاه‌های شرکت ایکیا کارگری می‌کردم». سومایلا به زودی وکیل خواهد شد: «من می‌خواهم در ایتالیا بمانم، این جا می خواهم این اعتقاد را حفظ کنم که هم در مترو و هم زندگی، همیشه جایی است.

 

در همین زمینه