پرتگال سعی می کند قاچاق نیروی کار را مهار کند و نیروهای پولیس در هزاران مورد به مزارعی یورش می‌برند
پرتگال سعی می کند قاچاق نیروی کار را مهار کند و نیروهای پولیس در هزاران مورد به مزارعی یورش می‌برند

در پرتگال شمار مهاجرانی که بدون دریافت معاش مجبور به کار مزارع می‌شوند و کارت‌های هویت‌شان از آن‌ها گرفته می‌شود، رو به افزایش است. قاچاق انسان در مناطق روستایی پرتگال که به شدت نیازمند نیروی کاری است، «از کنترول خارج شده است».

ماموران تحقیق می گویند، شمار قربانیانی که توسط پولیس نجات می یابند، فقط قطره‌ای از بحر است. این پدیده که از آن به عنوان شکل جدیدی از «بردگی مدرن» در اتحادیه اروپا یاد می‌شود، مانند یک آفت در حال گسترش است.

پرتگال سعی می کند قاچاق نیروی کار را مهار کند و نیروهای پولیس در هزاران مورد به مزارعی یورش می‌برند که مهاجران فقیر در آن جا بدون پرداخت معاش به کار واداشته می‌شوند. گفته می‌شود که شمار قربانیان در کمتر از یک دهه تقریبا دوبرابر شده است.

اکاسیو پریرا، رئیس اتحادیه بازرسان در سرویس مهاجرت و مرز پرتگال (اس ای اف) گفت: «سواستفاده از کارگران در مناطق روستایی به خصوص در الینتیخو از کنترول خارج شده است».

بر بنیاد گزارش کمیسیون اتحادیه اروپا از ماه دسمبر، شمار قربانیان قاچاق نیروی کاری در پرتگال به نسبت هربار یک میلیون تن از جمعیت این کشور طی سال های ۲۰۱۵ تا  ۲۰۱۶ از هر کشور دیگر اتحادیه اروپا به استثنای مالتا بلندتر بوده است.

به گفته «اس ای اف»، بیشتر قربانیان مرد هستند. اکثر آن ها از اروپای شرقی و علاوه براین هندوستان، نیپال، پاکستان و بنگله دیش به این جا آمده اند.

ماموران تحقیق در پرتگال می گویند که قربانیان قاچاق کار معمولا مهاجران فقیری هستند که توسط باندهای قاچاقبران به این کشور آورده شده اند. قاچاقبران در انترنت آگهی هایی نشر می‌کنند و به مخاطبانشان وعده کار در پرتگال را می‌دهند.

اما همین که آن ها (در مزارع) به کار آغاز کردند، اسناد هویت شان در اغلب موارد ضبط می‌شود و معاش‌شان به آن‌ها پرداخت نمی‌شود. بسیاری از این مهاجران به طور دسته جمعی در سرپناه هایی با امکانات اندک جای داده می‌شوند.

فیلیپ موتاس، یک مقام بلندپایه پولیس در گارد ملی جمهوری پرتگال به رویترز گفت: «قاچاق انسان پدیده‌ای است که ما را واقعا نگران کرده است». او در حالی با رویترز سخن می‌گفت که یک هفته قبل از آن یک تیم ماموران پولیس به یک مزرعه ۴۰ هکتاری  در الینتیخو یورش برده و قراردادهای کارگران و اسناد شناسایی آن‌ها را بررسی می‌کرد.

او ادامه داد: «ما به شدت متوجه این مساله هستیم و در فواصل منظم عملیاتی از این نوع را انجام می‌دهیم. نگرانی اصلی ما قاچاق نیروی کار است. زیرا ما گزارش‌هایی دراین باره دریافت می‌کنیم».

 مهار قاچاق انسان

به تاریخ ۷ فبروری سال روان، چهار موتر پولیس به یک مزرعه هجوم بردند. آن‌ها در وسط این مزرعه از موتر بیرون پریدند تا صاحب آن را که از کارگران تایلندی و بلغاریایی استفاده می‌کرد، پیدا کنند. این بار همه چیز قانونی بود. همه کارگران اجازه کار و قرارداد داشتند.

صاحب مزرعه که نمی خواست نامش نشر شود، گفت: «من هیچ کس را از خارج جلب و جذب نمی‌کنم. من به نیروی کار نیاز دارم و آن‌ها خودشان می‌آیند».

اما به گزارش «اس ای اف» در یک مورد دیگر یورش پولیس که چند هفته قبل از آن در شهر مجاور بژا رخ داد، پولیس ۲۶ قربانی قاچاق را پیدا کرد و شش شهروند رومانیایی را دستگیر کرد. این بزرگترین ماموریت موفقیت آمیز پولیس در نوع خود بود.

به گزارش شورای اروپا که در سال گذشته نشر شد، قاچاق نیروهای کاری در سراسر قاره اروپا رو به افزایش است و جای سواستفاده جنسی را به حیث «شکل اصلی بردگی مدرن» در کشورهای مختلف به شمول بریتانیا، بلجیم و پرتگال گرفته است.

سازمان نظارت بر قاچاق انسان در پرتگال گفت، نیروهای پولیس این کشور در سال ۲۰۱۷، ۴۵۳۹ بار برای تحقیق و تجسس به مزارع و مکان‌های دیگری که مالکان آن مظنون به سواستفاده از نیروی کاری بوده اند، یورش برده اند. شمار قربانیان شناخته شده از ۸۶ تن در سال ۲۰۱۰ به ۱۷۵ تن در سال ۲۰۱۷ رسید.

هنوز تازه ترین آمار برای سال ۲۰۱۸ نشر نشده است، اما پریرا گفت که آمار کنونی بازتاب دهنده میزان واقعی این مصیبت نیست.

او که کمتر از ۲۰ مامور در دسترس دارد برای تحقیق درباره وضعیت داخلی پرتگال گفت: «(اس ای اف) ظرفیت لازم را برای تحقیق و تجسس بیشتر ندارد... ».

قاچاق انسان در پرتگال از آن جایی افزایش یافته که شمار سالمندان در این کشور بیشتر می شود و جمعیت این کشور به خاطر کاهش نرخ بارداری و مهاجرت به کشورهای شمالی اتحادیه اروپا کاهش یافته است.

یک عامل دیگر کاهش جمعیت در مناطق روستایی است. چون جوانان روستاها را برای کسب درآمد بیشتر به مقصد شهرها ترک می کنند.

دراین میان صادرات کشاورزی پرتگال در سال‌های گذشته افزایش یافته و نیاز مزارع بزرگ به کارگران ارزان قیمت افزایش می یابد.

پریرا گفت: «وضعیت در حال بدتر شدن است، به خصوص در بخش‌هایی که کارگر کافی وجود ندارد». او در این زمینه کارهای فصلی مانند چیدن زیتون و توت زمینی را مثال می‌زند و می‌گوید: «در این بخش‌ها است که قاچاق انسان و سواستفاده از آن‌ها انجام می‌شود».


 

در همین زمینه