قاچاقبران انسان تلاش می‌کنند که مهاجرین را با نیرنگ در دام خود بیندازند.
قاچاقبران انسان تلاش می‌کنند که مهاجرین را با نیرنگ در دام خود بیندازند.

«حالا مسافرت کنید، بعداً پرداخت کنید»: با این شعار برنامه قاچاقبران، خطرات برای مهاجران و آوارگان به خصوص در افریقا افزایش می‌یابد. یکی از بزرگترین خطرات، اختطاف به قصد باج گیری است. این تجارت در مناطقی که در آن قانون حاکمیت ندارد، رو به رشد است. مهاجران در دامی می‌افتند که از آن راه فرار ندارند.

مولوگیتا، یک جوان ۲۷ ساله اریتریایی با مجله تایم از طریق فیسبوک تماس گرفت که قصه زندگی‌اش را در این هفته نشر کرد. او که مدت‌ها در دست ربایندگان انسان بود، دوره زمانی بسیار سختی را پشت سر گذاشته است.

در سال ۲۰۱۸، قاچاقبران مولوگیتا را ربوده و در بدل رهایی‌اش باج خواسته بودند. خانواده مولوگیتا این مبلغ را با فروش خانه و جواهرات تهیه کرده بود.

در ماه اکتوبر سال گذشته، قاچاقبران عکسی از مولوگیتا را در آن جریان شکنجه شدنش را نشان می‌داد، به خانواده‌اش فرستاده بودند آن‌ها می‌دانستند که با نشر این عکس در شبکه‌های اجتماعی، می‌توانند پول بیشتری را از دوستان مولوگیتا به دست آورند. سرانجام، مولوگیتا پس از پرداخت ۱۸۴۰۰ دالر امریکایی برای پنج قاچاقبر مختلف، در ماه نومبر سال ۲۰۱۸ آزاد شد. تایم به نقل از این جوان اریتریایی نوشت: «من از همه جهانیان میخواهم که نظاره گر وضعیت ما باشند [...] ما در خطر هستیم و به کمک شما نیاز داریم.»

مهاجرانی که برای عبور از مرز از قاچاقبران کمک می‌گیرند، در معرض خطرات متعدد از جمله کشتار دسته جمعی، شکنجه، خشونت و سوءاستفاده جنسی و اختطاف به قصد باج گیری قرار می‌گیرند. 

بیشتر این جنایات در شاخ افریقا رخ می‌دهد که به عنوان یکی از مسیرهای خطرناک غیرقانونی پنداشته می‌شود.

محققان از مرکز مهاجرت موسوم به (Mixed Migration Centre ) که مقر آن در سویس است،  پس از مصاحبه با بیش از ۱۱ هزار مهاجر در هفت مسیر مختلف مهاجرت، به این نتیجه رسیدند که بیشتر از ۱۵ درصد از آن ها یا به عبارت دیگر از هر هفت تن، یکی در طول سفرش اختطاف شده است.

"حالا مهاجرت کنید، بعدا پول پرداخت کنید"

به خاطر افزایش برنامه های «حالا مهاجرت کنید، بعداً پول پرداخت کنید» توسط قاچاقبران، موارد شکنجه و باج گیری از مهاجران گسترش می‌یابد.

مهاجران جوان و دیگران می‌توانند با استفاده از این سیستم از خدمات قاچاقبران استفاده کنند، حتی اگر قادر به پرداخت حق الزحمه نباشند.

به گفته تیوزدی ریتانو، از «گروه جهانی مبارزه با جنایات سازمان‌دهی شده فراملی» مهاجران در مراحل خاصی از سفرشان، بیشتر در معرض سوءاستفاده قرار می‌گیرند و یا احتمال این که آن‌ها قربانی قاچاقبران انسان شوند، بیشتر است.

ریتانو گفت: «به طور نمونه به مهاجر گفته می‌شود که او برای انجام این سفر مثلا به ۱۰۰ دالر نیاز دارد. اما این فرد مهاجر پس از ترک کشورش برخلاف میلش در قید نگه داشته می‌شود.»

شکارچیان انسان

به گفته «اداره سازمان ملل متحد در زمینه مواد مخدر و جرائم» در سال ۲۰۱۶، قاچاقبرانی که مهاجران را به کشورهای دیگر می‌رساندند، بیش از ۵.۵ میلیارد دالر از این راه به دست آوردند. این رقم با برآورد عواید به دست آمده از جرائمی به دست آمده که ثبت شده اند.

از آن زمان، قاچاق مهاجران در پی تلاش ها برای نابودی شبکه های قاچاقبران، دچار رکود شده است.

تشدید کنترول مرزی منجر به کاهش مهاجرانی شده که از این مسیرها استفاده می‌کردند و قاچاقبران مجبور شده اند به دنبال راه های دیگری مانند باج گیری برای کسب درآمد باشند.

برخی اوقات تنها قاچاقبران نیستند که باج می گیرند، بلکه گروه های مسلح موترهای حامل مهاجران را هدف قرار می‌دهند، آن ها را به اسارت می‌گیرند و دارایی های شان را غارت می‌کنند.

بهای آزادی

چنانکه عکس های قربانیان شکنجه شده در شبکه های اجتماعی نشان می‌دهد، برخی از آدم ربایان برای این که مطمئن شوند مبلغ درخواستی باج پرداخت می‌شود، دست به هرکاری می‌زنند. اعضای خانواده ها و دوستان قربانیان تمایل چندانی به این ندارند که بگویند چه مبلغی به اختطاف گران پرداخت کرده اند و ردیابی سیستم های انتقال پول می‌تواند پیچیده و دشوار باشد. در مجموع به نظر می‌آید که مبلغ باج به ملیت مهاجر و وضعیت مالی خانواده او وابسته باشد.

گفته می‌شود که وجود شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک، باعث شده که قاچاقبران قیمت ها برای آزادی مهاجران را افزایش دهند.قاچاقبران انسان از طریق اختطاف افراد، پول هنگفتی را به دست می‌آورند.

برخی از پناهجویان بیشتر از دیگران در خطر هستند 

احتمال این که مهاجران از کشورهای اریتریا، سومالیا و ایتوپیا در جریان سفر ربوده شوند، بیشتر از دیگران است. به دشواری می‌توان گفت که اختطاف با ملیت یا مسیر مهاجرت ارتباط دارد، چون بیشتر مهاجرانی که از مسیر شاخ افریقا استفاده می‌کنند، از این سه کشور هستند.

به گفته فورین، شاید مهاجران از این سه کشور بیشتر در خطر باشند، چون نسبت به شهروندان دیگر کشورهای افریقای غربی، پول بیشتری به همراه دارند.

چگونه می توان جلو اختطاف را گرفت؟

مولوگیتا، جوان ۲۷ ساله اریتریایی گزینه دیگری نداشت: او مجبور بود تا زمانی که قاچاقبران مبلغ درخواستی شان را دریافت کردند، در اسارت آن ها رنج بکشد و به گفته فورین از مرکز (Mixed Migration Centre ) ارقام نشان می‌دهد که مردم به درخواست‌های قاچاقبران تن می‌دهند.

مهاجری که ربوده شده، تقریبا هیچ گزینه‌ای ندارد. به گفته فورین، مهاجران نباید از سیستم قاچاقبران موسوم به «حالا مهاجرت کنید و بعدا پرداخت کنید» استفاده کنند و به این ترتیب می‌توانند خطراتی را که آن‌ها را حین سفر تهدید می‌کند، کاهش دهند.

شاید سفر با برخی از گروه‌های قاچاقبر نسبت به دیگران امن‌تر باشد. مصاحبه با مهاجران در مسیر بالقان غربی نشان داده که برخی از «خدمات با کیفیت» «گران تر است، اما باعث افزایش امنیت می‌شود». در حالی که خدمات (با کیفیت نازل تر) منجر به بدترشدن وضعیت امنیتی می شود.

به گفته مقام های اداره «اداره سازمان ملل متحد در زمینه مواد مخدر و جرائم»، در کل می‌توان گفت، هر قدر که فرد مهاجر مبلغ بالاتری بپردازد، به همان اندازه خدمات بهتری دریافت می‌کند. اما بهای بسیار گزاف تضمینی برای امنیت فرد مهاجر نیست.

تا زمانی که مهاجران از قاچاقبران کمک می‌گیرند، در معرض خطراتی مانند اختطاف و باج گیری قرار دارند.

به نظر می‌آید که تلاش ها برای شناسایی و تعقیب قاچاقبران تاثیر اندکی بر کاهش اختطاف و آدم ربایی داشته است. در بسیاری از موارد، مقام های دولتی با قاچاقبران هم‌دست هستند.

فورین از (Mixed Migration Centre ) می‌گوید، باید «کارمندان فاسد» را در میان مقام های مرزی شناسایی کرد و باید برای ردیابی پول‌هایی که بین قاچاقبران رد وبدل می‌شود، تلاش های بیشتری انجام داد.

همزمان ایجاد راه های قانونی و ایمن مهاجرت می‌تواند به مبارزه با قاچاق و آدم ربایی کمک کند. سازمان(Mixed Migration Centre ) آماری را راجع به میزان اختطاف مهاجران به درخواست روزنامه انگلیسی گاردین تهیه کرده است. این نهاد یک منبع مستقل اطلاعات، تحقیق، تحلیل و سیاست توسعه در مورد مهاجرت برای سیاست گذاران، داکتران، خبرنگاران و بخش کمک های انسان دوستانه است. این مرکز بخشی از شورای پناهندگان در دنمارک است، اما مواضع خاص خودش را دارد و بازتاب دهنده مواضع شورای پناهندگان نیست.


 

در همین زمینه