یکی از اردوگاه پناهجویان در یکی از شهرهای آلمان
یکی از اردوگاه پناهجویان در یکی از شهرهای آلمان

حکومت آلمان فدرال می خواهد محدودیت برای پناهجویان در انتخاب محل زندگی را بر اساس قانون دائمی کند. قرار بود مهلت این قانون در ماه اگست امسال پایان یابد.

یک سخنگوی وزارت داخله آلمان فدرال گفته است که کابینه این کشور روز چهارشنبه مسوده یک قانون را تصویب کرد که براساس آن مهلتی که برای محدودیت اقامت تا اوایل ماه اگست امسال در نظر گرفته شوده بود، لغو شود.

این خانم سخنگو در ادامه گفت، مقرره دائمی کردن محدودیت ارزیابی شده و اکثر ایالات آلمان فدرال و اتحادیه های بزرگ آلمان حمایت شان را از آن اعلام کرده اند.

براساس قوانین کنونی، پناهجویی که عنوان پناهنده به رسمیت شناخته شده، معمولا باید سه سال تمام در آن ایالتی اقامت داشته باشد که برای رسیدگی به درخواست پناهندگی اش به آن جا انتقال یافته است. این محدودیت تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که فرد مهاجر کمک های اجتماعی دریافت می‌کند.

به گفته سخنگوی وزارت داخله، در صورت تصویب مسوده این قانون، هنوز هم امکان توزیع پناهندگان در «داخل کشور» وجود دارد. او گفت، هدف از تصویب این مقرره، کاهش «خطرات جدایی» (محل زندگی پناهجویان و مهاجران از شهروندان آلمانی) است. هدف حکومت آلمان در کل استفاده از این قانون به عنوان «ابزار سیاسی» برای پیشبرد «روند ادغام» است.

فیلیس پولاد، سخنگوی جناح حزب سبزها در پارلمان در امور سیاست مهاجرت، قانون «سرکوب گرانه محدودیت انتخاب محل زندگی» را به شدت مورد انتقاد قرار داد.

او گفت، هدف از تصویب این مسوده «آزادی رفت و آمد پناهندگانی است که به رسمیت شناخته شده اند و این حق آن ها از طریق کنوانسیون ژنیو تضمین شده است». محدودیت انتخاب محل سکونت «داغی است بر پیشانی آوارگان و در تناقض با قاعده انتخاب محل زندگی و اقامت در تضاد است

اما بخش تجارت مسکن از این تصمیم کابینه استقبال کرد. اکسل گداشکو، رئیس اتحادیه بزرگ «جی دی وی» گفت، دائمی کردن محدودیت انتخاب محل زندگی باعث می‌شود که «شهرها و نواحی و شرکت های ساختمان سازی بتوانند با خاطر جمعی برای آینده طرح ریزی کنند». او افزود، این طرح ریزی فقط محدود به در دسترس گذاشتن مکانی برای سکونت نمی‌شود، بلکه تهیه «طرح های درازمدت ادغام در مساکن و اپارتمان ها» شامل آن می‌شود.

گداشکو در ادامه تایید کرد: «محدودیت محل اقامت باعث برداشتن باری از مناطق پرجمعیت می‌شود» و توزیع یکسان و عادلانه (مهاجران) در همه مناطق آلمان، روند ادغام آوارگان را تقویت می‌کند و همزمان فرصتی برای مواجهه با تغییرات جمعیتی در اختیار می‌گذارد.


 

در همین زمینه