در سراسر جهان، زندگی روزمره میلیون‌ها تن وابسته به پول ایست که از اقارب شان دریافت می‌کنند.
در سراسر جهان، زندگی روزمره میلیون‌ها تن وابسته به پول ایست که از اقارب شان دریافت می‌کنند.

خانواده‌های زیادی اند که هزینه روزمره شان وابسته به پول ارسالی اقارب شان در جهان می‌باشد. احتمالاً بدون این پول، روند زندگی میلیون‌ها تن متاثر شود. موارد عمده‌ای که پناهجویان در جریان فرستادن پول به آن توجه کنند، چیست؟

پناهجویانی که به گونه دوامدار به خانواده‌های شان در کشور مبدأ پول می‌فرستند، باید اطلاعات موثق و راه‌های قابل اعتماد را بدانند. معمولا شبکه های ارتباطی قابل اعتماد، مناسب ترین راه برای فرستادن پول تلقی می‌شوند. اما مهاجر نیوز دریافته است که شماری از پناهجویان و پناهندگان هنوز در این خصوص نگرانی دارند. ما با گردآوری فهرستی که حاوی پنج موضوع است، تلاش می‌کنیم که به شماری از سؤال‌ها در مورد ارسال پول پاسخ بگوییم.

هشت سال جنگ در سوریه سیستم بانکداری این کشور را از بین برده است. افزون بر این انتقال پول برای مردم عادی در سوریه از طریق شرکت‌های مجاز مانند «ویسترن یونین» به خاطر تحریم‌های بین المللی غیرممکن شده است.

عارف که در آلمان زندگی می‌کند، از دو دهه به این طرف به خانواده‌اش در سوریه پول می‌فرستد. او در سال‌های گذشته به والدینش کمک می‌کرد و پس از وفات آنان، حالا برای برادر و خانواده‌اش پول می‌فرستد که در یک کمپ واقع در شهر عفرین زندگی می‌کنند.

عارف مانند بسیاری از شهروندان سوریه که کشورشان را ترک کرده اند و میلیون ها مهاجر دیگر در سراسر جهان، از سیستم غیررسمی «حواله» استفاده می‌کند.

برای این سیستم در دو کشور میزبان و مبدأ از اشخاص دلال استفاده می‌شود. عارف مبلغی را که می‌خواهد بفرستد به شمول پنج درصد حق الزحمه به دلال یا «حواله دار» در آلمان می‌دهد. این شخص با شریک‌اش (یک دلال دیگر) در سوریه تماس می‌گیرد که این مبلغ را آن جا به خانواده عارف می‌رساند.

از منظر عارف سیستم حواله افزون بر این که آسان است معتبر نیز می‌باشد. از آن جایی که این سیستم تنها راه برای فرستادن پول به سوریه است، سازمان‌های امدادگر و سازمان‌های غیردولتی (ان جی او) نیز از آن استفاده می‌کنند. با این وجود، سوریه یک مورد ویژه است.

لئون آیزکس، یک فرد سرشناس در صنعت انتقال پول در گفت‌وگو با مهاجر نیوز اظهار کرد، در بسیاری از کشورهای دیگر، راه های مختلف برای ارسال پول وجود دارند.

حتی در برخی موارد انتقال پول به افغانستان هم با استفاده از شرکت‌های رسمی مانند «مانی گرام» و «ویسترن یونین» امکان پذیر است. برای انجام این کار می‌توان از خدمات چندین سازمان نیز استفاده کرد که در کشورهای حاشیه خلیج فارس مستقر اند، در اروپا دفتر دارند و از قوانین اروپا پیروی می‌کنند. فرستادن پول به بسیاری از کشورهای افریقایی از این هم ساده تر است. 

به گفته آیزکس، از بزرگترین خدمات بین المللی ارسال پول مانند «ویسترن یونین»، «مانی گرام» و «ریا» گرفته تا سرویس‌های آنلاین مانند «ورلد رمیت» و «ازیمو» که حق الزحمه اندکی دریافت می‌کنند و محبوبیت شان در حال گسترش است.

۱- در برخی موارد کشورها از هر جهت به وجوه ارسالی مهاجران وابسته اند

دریافت این مبالغ برای خانواده های مهاجران امر حیاتی پنداشته می‌شود. به گفته آیزکس، مبالغ ارسالی نیمی از کل درآمد یک خانواده را تشکیل می‌دهند. بیشتر این پول (حدود ۷۵ درصد آن) هزینه نیازهای روزمره می‌شود.

فقط خانواده ها نیستند که به پول مهاجران مقیم خارج از کشور وابسته اند. برخی اوقات اقتصاد ملی کشورها هم به این پول نیاز دارد. در کشورهای کیپ ورد، گامبیا و لزوتو، بیش از ۲۰ درصد از تولید ناخالص ملی از طریق مبالغ ارسالی به دست می‌آید. در لایبریا مهاجران در تولید یک پنجم از تولید ناخالص ملی سهم دارند.

برخی کارهای تحقیقاتی نشان می‌دهند، مبالغی که مهاجران در فواصل منظم به وطن شان ارسال می کنند، حدود ۱۵ درصد از درآمد (ماهانه) آن ها در کشور میزبان است. ۸۵ درصد از درآمد آن ها هزینه کرایه، غذا و مخارج جانبی می‌شود.

آیزکس می‌گوید: «زندگی برای این مهاجران در کشور میزبان به خصوص در روزهای نخست بسیار دشوار است [...] وقتی که شما پای حرف‌‎های شان بنشینید، متوجه می‌شوید که این مهاجران (از خیلی چیزها صرف نظر می‌کنند) و زندگی خوبی ندارند تا بتوانند پول به خانه بفرستند. آن‌ها به طور مشترک با چندین نفر دیگر در یک اپارتمان زندگی می‌کنند و حریم خصوصی ندارند.»

به گفته آیزکس، بسیاری این رویا را در سر می‌پرورانند که برای بازگشت به خانه به اندازه کافی پول جمع کنند تا بتوانند در آنجا کسب و کاری را آغاز کنند.

۲- برای انتقال پول از شرکت‌هایی که مجوز دارند استفاده کنید

شرکت‌هایی که مجوز انتقال پول دارند، احتمالاً هزینه بالا را مطالبه کنند. معمولا اینگونه شرکت ها در سراسر دنیا ۷.۰۱ درصد در بدل انتقال  ۲۰۰ دالر امریکایی درخواست می‌کنند. معامله با شرکت‌های مجاز عملا هیچ خطری ندارد. پیش از این که شما به کشورتان پول بفرستید، می‌دانید که این کار چقدر هزینه بر می‌دارد. افزون براین باید از پول شما بر اساس موازین خدمات ارسال پول (Payment Services Directive) محافظت شود و امکان از دست دادن آن بسیار کم است.

مشکل این است که کسب اطلاعات راجع به این که یک شرکت ثبت شده است یا نه، کار دشواری است. هر عضو اتحادیه اروپا فهرستی را در مورد شرکت هایی که مجوز انتقال پول دارند، در اختیار دارد. اما بسیاری از مهاجران که پول به خانه می‌فرستند، از وجود چنین فهرست بی خبرند. آیزکس گفت: «زمانی که ما با مهاجران صحبت می‌کنیم، من فکر نمی کنم که ما حتی با یکی مواجه شده باشیم که به چنین فهرستی مراجعه کرده باشد

آیزکس اذعان کرد که در کل، اجتماعات خوب می‌دانند که فرستادن پول از طریق شبکه‌های غیررسمی تا چه حد خطرناک است. در صورتی که شک و شبهه ای وجود داشته باشد، یک آدرس آنلاین وجود دارد که (اداره بانک داری اروپا) آن را نشر کرده است. در این آدرس نام همه شرکت های مجاز ثبت شده و به روز می‌شود.

۳- مهاجرانی که کمک های دولتی دریافت می‌کنند، نباید مبلغ زیادی را به وطن شان بفرستند

بسیاری از مهاجران که کمک های دولتی دریافت می‌کنند و بخشی از آن را به وطن شان ارسال می‌کنند، از اطلاع یافتن حکومت از این اقدام شان که مبادا منفعت شان متاثر شود، نگرانی دارند.

یک منبع رسمی در آلمان به مهاجر نیوز گفت، این درست است که پناهجویان و اشخاص دیگری که کمک های اجتماعی دریافت می‌کنند، باید راجع به مبلغی که به خانه می‌فرستند، احتیاط کنند.

شخصی که کمک مالی دریافت کند، باید تمام صورت حساب بانکی خود را به مقام های مسئول ارائه کند تا معلوم شود که آیا واقعا نیازمند کمک است یا نه.

به گفته این منبع، اگر معلوم شود که یک فرد به خارج پول می‌فرستد و از سوی دیگر کمک اجتماعی دریافت می‌کند، مقام های مسئول به طور جدی پیگیر مساله می‌شوند. بر این اساس، آن ها شاید ارسال مبلغ ۱۰ تا ۱۵ یورو در ماه را نادیده بگیرند، اما اگر بیش از ۵۰ یورو در ماه فرستاده شده باشد، آنان باید انتظار پیگیری را داشته باشند.

بسیاری از پناهجویان نگران اند که اطلاعات در مورد مشخصات آنان ممکن است با حکومت یا مقام های دیگر شریک ساخته شود و این مساله بر پرونده درخواست پناهندگی آن ها تاثیر بگذارد. اما به گفته آیزکس، قوانین حفاظت از حریم خصوصی این خطر را بسیار کاهش می‌دهند. از دید وی، تا زمانی که فرد مهاجر یک کار غیرقانونی مانند پولشویی را انجام نداده باشد، با توجه به قوانین حفاظت از داده های شخصی در اروپا، نباید هیچ خطری وجود داشته باشد که این اطلاعات به دست مقام های اداره مهاجرت برسد.

۴- از وجوه ارسالی به وطن مالیات گرفته نمی‌شود

آیزکس در گفت‌وگو با مهاجر نیوز اظهار کرد، برای فرستادن مبالغ زیاد باید نشان داده شود که درآمد (ثابتی) دارید. در برخی از کشورها، حکومت ها راجع به تعیین مالیات برای ارسال پول گفتگوهایی داشته اند. در ایتالیا حکومت سعی می‌کند، قانونی را تصویب کند که با ارسال مبلغ به خارج از اتحادیه اروپا ۱.۵ درصد مالیات دریافت کند. اما در حال حاضر هیچ قانونی در این زمینه اجرایی نشده است.

۵- از حواله فقط زمانی استفاده کنید که گزینه دیگری وجود نداشته باشد

حواله در واقع یک روش غیرقانونی است. با این وجود آیزک می‌گوید، مهاجری که پول می‌فرستد، کار خلاف قانون را انجام نمی‌دهد، مگر این که با این مبلغ کارهای خلاف قانون انجام شود. دلالان (کسانی که پول را حواله می‌کنند) در واقع عمل خلاف را انجام می‌دهند و از نظر قانونی امکان زندانی شدن و جریمه آن‌ها وجود دارد. اما آیزکس تأکید می‌کند که این کار در عمل به ندرت رخ می‌دهد. چون قانون‌‍گذاران به سختی می‌توانند جلو کار دلالان را بگیرند. آن‌ها اغلب به طور خانوادگی کار می‌کنند و اگر جلو کار یکی از این حواله داران گرفته شود و یا به زندان افگنده شود، ایجاد یک سیستم بدیل (برای خانواده این فرد) کار آسانی است.

با این همه، آیزاکس به مهاجران توصیه می‌کند که از خدمات حواله داران استفاده نکنند، مگر این که واقعا راه دیگری وجود نداشته باشد. به طور مثال کسی که می‌خواهد به سوریه پول بفرستد، راه دیگری ندارد. اما در کشورهای دیگر، بهتر است که از خدمات شرکت های ثبت شده استفاده شود، حتی اگر مهاجران مجبور به پرداخت حق الزحمه بیشتری باشند.


 

در همین زمینه