گروهی از مهاجران در کتابخانه علوم و صنعت پاری در پارک دو له ویلت. عکس از ان-دیاندرا لوارن/ مهاجر نیوز
گروهی از مهاجران در کتابخانه علوم و صنعت پاری در پارک دو له ویلت. عکس از ان-دیاندرا لوارن/ مهاجر نیوز

" شهرک علوم و صنعت" در بخش شمالی "پارک دوله ویلت" یکی از محلات پر جمع و جوش پاریس است که روزانه جمعیت زیادی را به خود جلب می‌کند. در این محل تفریحی-آموزشی، کتابخانه‌ای هم وجود دارد که تعداد زیادی از آثار علمی و صنعتی را در خود جا داده است. صدها مهاجر بی سرپناه از کشورهای مختلف که در کمپ‌های نزدیک شهرک زندگی می‌کنند روزانه ساعات زیادی را در این کتابخانه می‌گذرانند. مهاجر نیوز گزارش می‌دهد.

کتابخانه " شهرک علوم و صنعت" در بخش شمالی "پارک دوله ویلت" ساعت دوازده ظهر باز می شود اما، عزیز، عبدالله، و دهها مهاجر دیگر، از ساعت ده و نیم صبح، جلو در ورودی کتابخانه در منزل زیر شهرک، منتظر نشسته‌اند.

دو سه نفری روی چوکی‌های دم در با هم صحبت می‌کنند، یکی دو تا در گوشه ای زیر زینه ها به ستونی تکیه کرده‌اند و با تیلفون موبایل شان بازی می‌کنند و چند نفر دیگر هم روی زمین پشت پنجره بزرگی نشسته‌اند و نیمه خواب و نیمه بیدار به فکر فر رفته‌اند.

عبدالله می‌گوید از دو هفته به این سو هر روز به این کتابخانه می‌آید. با یک بکس پشتی که یک دست لباس، دستمال کاغذی، برس دندان و چیزهای خورد و ریزه معمولی دیگر در آن جابجا شده است.

او می‌گوید ٢٠ مارچ بود که از اتریش به آلمان و سپس به فرانسه  رسید و سپس به کمک یک مهاجر افریقایی که همسفرش بود نشانی کمپ دولاشاپل را پیدا کرد. عبدالله می‌گوید: « در کمپ چند نفر به من گفتند که اینجا یک کتابخانه وجود دارد و هرکسی می‌تواند داخل آن برود. من هم روز اول که آمدم دیدم جایی گرم و خوبیست. مخصوصا برای روزهای بارانی و سرد که ما را در خیمه یخ می زند.»


عزیز، یک مهاجر دیگر افغان هم با همین هدف به کتابخانه آمده است : « اینجا جای خوبی برای استراحت کردن است. ما روزها و قتی کاری نداشته باشیم جای دیگری نداریم که به آنجا پناه ببریم. در خیمه فقط می‌خوابیم اما باقی وقت خود را باید در جاهای دیگر بگذرانیم.»

عزیز، عبدالله و دوستان دیگر شان که تازه به پاریس آمده‌اند و از به گفته خود شان به گفته خود شان خوش چانس» هستند که در نزدیکی شان چنین « جایی» وجود دارد. 

تعدادی از مهاجران در انتظار باز شدن کتابخانه هستند. عکس از ان-دیاندرا لوارن/ مهاجر نیوز  

عبدالله می‌گوید:« ما در اینجا می‌توانیم تیلفون‌های موبایل خود را چارج کنیم و با استفاده از وای-فای مجانی از اپلیکشین‌ها و فیسبوک و برنامه‌های دیگر استفاده کنیم.» و بعد می‌افزاید:« در اینجا از تشناب‌ها هم استفاده می‌کنیم.»

شهاب، یک مهاجر دیگر افغان با لبخندی می‌گوید:« بعضی‌ها در اینجا کارشان این است که فقط یوتیوب تماشا کنند. خودم هم بعضی وقت‌ها این کار را می‌کنم.»

چند دقیقه بیشتر به ساعت ١٢ و باز شدن کتابخانه نمانده است که عزیز، عبدالله و شهاب خداحافظی می‌کنند. آن ها هر روز همین ساعت می‌روند تا در بیرون، دو صد متر آن طرفتر، در یک رستوران اجتماعی برای افراد بی بضاعت غذا بخورند. عزیز در حالیکه دستش را تکان میدهد می‌گوید: « ساعت دو بر میگردیم برای چارج کردن تیلفون.»ید.‌آید

شارلی، مهاجر ساحل عاجی: من می‌خواهم در اینجا ادغام شوم

با سیسوکو، مهاجر مالیایی و دوستانش شارلی و سام از ساحل عاج، در صحن بزرگ ورودی شهرک علوم و صنعت بر میخوریم. آن‌ها هم از مشتریان دایمی کتابخانه شهرک هستند. سیسوکو و دوستانش از کشورهای فرانسوی زبان می‌آیند و مشکل زبان ندارند اما حتی آن‌ها هم کاری چندانی به کتاب‌ها ندارند.

شارلی، ٢٢ ساله است و بیشتر از سه ماه می شود که به پاریس آمده است. برای او کتابخانه محلی برای «آرامش روحی و فرار از بیکاری» است. او می‌گوید: « من صبح‌ها پیش از باز شدن کتابخانه اینجا می‌آیم. با دوستانم جایی می نشینیم و رفت وآمد مردم را تماشا می کنیم یا در مرکز خرید در داخل شهرک، ویترین مغازه‌ها را.»

سه مهاجر افریقایی ( سمت چپ ) در انتظار باز شدن کتابخانه. عکس از ان-دیاندرا لوارن/ مهاجر نیوز

او در ادامه می‌گوید: « من در کتابخانه با تیلفون موبایلم ویدیو تماشا می‌کنم. می‌خواهم درباره فرانسه و درباره سیستم مهاجرت در اینجا اطلاعات بیشتری داشته باشم. من در کشورم کارگر تخنیکی بودم و میخواهم در فرانسه از همین طریق ادغام شوم.»

سیسوکو با دیدن یک محافظ امنیتی که از دور به ما نگاه می کند می‌گوید مهاجران حق ندارند در اینجا در یک نقطه باقی بمانند و باید هر از چندگاهی از یکجا به جای دیگر بروند.

در بخش ورودی شهرک، روزانه افراد زیادی برای دیدن شهرک و نمایشگاه‌های آن می‌آیند. این افراد، فرانسوی‌ها و گردشگران کشورهای مختلف را در بر می‌گیرند. بنابر آمار رسمی، سالانه بیشتر از دو میلیون نفر از اینجا بازدید می‌کنند.

با این حال این آمار برای مهاجرانی که کتابخانه شهرک را به عنوان سرپناهی برای فرار از سرما یا گرما انتخاب می‌کنند وجود خارجی ندارد یا بی معنی جلوه می‌کند.

سیسوکو می‌گوید: « برای مهاجری که تازه وارد پاریس می شود و هیچ جایی ندارد اینجا جای خوبی است. ما می‌توانیم در کتابخانه پشت میز‌ها بنشینیم و همدیگر را در کارهای اداری مربوط به مهاجرت کمک کنیم. ما روزانه دو ساعت میتوانیم از یک کمپیوتر هم استفاده کنیم و اگر خواسته باشیم کارت عضویت کتابخانه را داشته باشیم.»

کبیر مهاجر افغان در کتابخانه زبان فرانسوی می‌آموزد

در یکی از منازل کتابخانه، تعداد زیادی از مهاجران پشت میزها قرار گرفته‌اند و هرکسی سرش به کاری گرم است. برخی ها با تیلفون موبایل خود مصروف هستند و عده‌ای آرام آرام با هم صحبت می‌کنند. برخی نیز با کمپیوتر‌ها سرگرم‌اند.

کبیر یوسفی، یک مهاجر افغان با دو تن از دوستانش در برابر یک کارمند کتابخانه ایستاده‌اند که قرار است برای کبیر کارت عضویت کتابخانه را بدهد. کبیر بعد از اینکه کارتش را می‌گیرد میگوید:« با این کارت آمدن به کتابخانه آسان‌تر است. من با دوستانم معمولا اینجا می‌آئیم. کارمندان کتابخانه رفتار خوبی با ما دارند.»

علی جعفری، مهاجر افغان. عکس از واسع محسن/ مهاجر نیوز

او هم مانند دیگر مهاجران افغان، نمیتواند به زبان فرانسوی کتاب‌ بخواند اما می‌گوید در کورس زبان فرانسوی در کتابخانه ثبت نام کرده و تلاش دارد مشکلات روزمره خود را از این طریق حل کند.

در یکی از یادداشت هایی که در ورودی کتابخانه گذاشته‌اند می خوانیم که مهاجران می‌توانند به روزهای شنبه در کورس‌ آموزش زبان و به روزهای سه شنبه، چهارشنبه و پنجشنبه هم در کارگاه‌های گفتگو به زبان فرانسوی شرکت کنند.

علیرغم تلاش‌های مکرر مهاجر نیوز نتوانست برای تهیه این گزارش نظر مسئولان کتابخانه علوم و صنعت را منعکس کند.
ساعات درسی برای آموزش زبان فرانسوی و کارگاه گفتگو.

 

در همین زمینه