رقم اصلی مهاجران در جمنازیوم ژان برنارد  به حدود ٣٠٠ نفر از جمله زنان تنها می رسد. عکس از مهاجر نیوز
رقم اصلی مهاجران در جمنازیوم ژان برنارد به حدود ٣٠٠ نفر از جمله زنان تنها می رسد. عکس از مهاجر نیوز

صدها مهاجر در شهر سنت-هربلن در حومه نانت در یک جمنازیوم متروک زندگی ‌می‌کنند. این مهاجران در وضعیت رقتباری به سر می برند. آنان می پرسند دولت کجاست که به وضع آنان رسیدگی نمی‌کند ؟

ساعت ١١ روز سه شنبه است و مامادو، مهاجر ٢٧ ساله از گینه مشغول صرف صبحانه است. کمی قهوه با یک توته نان. با دیدن ما با نارضایتی می‌گوید: « بازهم خبرنگاران ؟ شما همیشه می ‌آئید تا سرگذشت مارا بشنوید اما دولت کجاست که هیچ کاری انجام نمی دهد ؟»

او از ١١ نومبر در اینجا زندگی می‌کند و منتظر پاسخ محکمه تجدیدنظر است: « اینجا وضعیت تغییری نکرده بلکه بدتر هم شده !»


در ماه اکتوبر گذشته که میدان ورته در ایل-دونانت از مهاجران تخلیه شد تعدادی از آنان به کمک سازمان‌های امدادی در جمنازیوم ژان برنار در سنت-هربلن جابجا شدند. این جمنازیوم در اصل به یکی از ادارات کلیسا تعلق داشت اما از مدتی به یک محل متروک بدل شده بود.

جونا، یک فعال رضاکار از انجمن کانتین دیگر(L'Autre Cantine) می‌گوید: « درآغاز تعداد مهاجران در اینجا شصت نفر بود اما چون هیچ راه حلی وجود ندارد، تعداد دیگری از مهاجران بی سرپناه هم به اینجا آمدند. حال شبانه برای ٢٥٠ نفر غذا توزیع می کنیم.»

رقم اصلی مهاجران در جمنازیوم به حدود ٣٠٠ نفر- از جمله زنان تنها- می رسد و بیشتر شان گینه‌یی، اریتره‌ای و سودانی هستند. همزمان با اخراج مهاجران از مناطق دیگر یا ورود تازوه واردان از پاریس یا کاله، رقم ساکنان جمنازیوم بالا می رود تا بعد، نوبت به تخلیه برسد.


در اواخر ماه مارچ دادگاه حکم صادر کرده بود تا در مهلت دو ماه آینده برای تخلیه محل، سازمان‌ها و ادارات مسئول راه حلی برای مهاجران جستجو کنند. مانمان، یک مهاجر نیجری ساکن کمپ کاغذی را نشان می‌دهد و می‌گوید: « روز نهم جون این جا را تخلیه خواهند کرد! یعنی تا دوماه بازهم در همین شرایط زندگی کنیم !»

سایر مهاجران ساکن کمپ نیز مانند مامادو، منتظرند با پره فکتور وقت ملاقات بگیرند، برای مصاحبه پناهندگی به اوفپرا بروند یا در محکمه تجدید نظر حاضر شوند. بسیاری‌ها هم دوبلینی هستند. هیچ کسی به آنان سرپناه پیشنهاد نکرده و همگی فکر می‌کنند دولت آن‌ها را فراموش کرده است.

نبود کمک‌های اداری

در کنار خیمه‌ای در یک کنج جمنازیوم، احمد سرش با اسناد اداری گرم است. این مهاجر اهل چاد از یک فعال رضاکار اجتماعی کمک می‌خواهد و به زبان عربی می‌گوید: « پنج روز وقت دارم تا تقاضای تجدیدنظر بفرستم اما یک کلمه فرانسوی نمی‌دانم.» همسایگان احمد تلاش دارند به او کمک کنند.


کمی دورتر گروهی از مهاجران اریتره‌ای هم با اسناد اداری دست و پنجه نرم می‌کنند. اسمروم، یک تن از آنان با فرانسوی نسبتاً مردد توضیح می‌دهد: « می‌خواهیم به نجت، که در نانت تنهاست، کمک کنیم و سند رابرایش ترجمه کنیم.» اسمروم خودش در ماه سپتمبر وعده ملاقات دارد و نمی‌داند تا آن وقت چه کار کند.

وقتی دولت نیست هرکسی باید خودش راهش را پیدا کند

در جمنازیوم چند دوش برای مهاجران وجود دارد اما مامادو، که تازه دوش گرفته می‌گوید آب مثل یخ سرد است. وضعیت نظافت در این دوش‌‌ها هم مشکل دیگری است که مهاجران روزانه با آن روبرو هستند. سه کابین دوش که شهرداری در جمنازیوم جابجا کرده برای بیشتر از دو صد مهاجر کافی نیست.

مهاجران از عدم نظافت در دوش‌ها شکایت دارند. عکس از مهاجر نیوز

در طول روز مهاجران تلاش می‌کنند جایی سرگرم باشند. به گفته جونا، « اریتره‌ای ها و سودانی‌ها با علاقمندی کورس زبان می روند.» دیگران هم ویدئو تماشا می‌کنند، موزیک گوش میدهند و یا با هم حرف می‌زنند. چند نفری هم فوتبال می‌کنند.

ابوبکر اما تلاش دارد به دیگران رسیدگی کند. این مهاجر ٢٩ ساله اهل گینه، در کمپ یک سالون آرایش مردانه باز کرده است: « من در گینه در یک سالون کار می‌کردم و اینجا هم سر و ریش مهاجران را اصلاح می‌کنم.»

مامادو می‌گوید ظهرها هر کسی هر چیزی داشت می‌خورد اما توزیع غذا فقط شبانه صورت می‌گیرد.

مهاجران از وضعیت در جمنازیوم شکایت دارند. مخصوصاً شب‌هایی که درگیری اتفاق می‌افتد. یک مهاجر گینه‌ای می‌گوید: « اگر نزدیک بروی حتما ترا هم با چاقو خواهند زد.» مامادو معتقد است که درگیری‌ها تقصیر کسانی است که الکل می‌نوشند.

سالون اصلاح مو در جمنازیوم ژان برنار. عکس از مهاجر نیوز


 

در همین زمینه