عکس آرشیف: رویارویی میان مهاجران و پولیس که تلاش دارد از توزیع غذا توس امدادگران به مهاجران جلوگیری کند، ٢٠١٧. عکس از پاسکال روسینیول/ رویترز
عکس آرشیف: رویارویی میان مهاجران و پولیس که تلاش دارد از توزیع غذا توس امدادگران به مهاجران جلوگیری کند، ٢٠١٧. عکس از پاسکال روسینیول/ رویترز

سازمان عفو بین المللی از فرانسه درخواست کرد به « آزار و خشونت» علیه مدافعان حقوق مهاجران در "کاله" و "گراند سینت" پایان دهد. این سازمان در تازه ترین گزارش خود می‌گوید مدافعان حقوق بشر نقش مهمی در کمک و حمایت از مهاجران بازی می‌کنند و دولت فرانسه باید این نقش را به رسمیت بشناسد.

« فرانسه باید به آزار و اذیت مدافعان حقوق بشر پایان دهد » و یک گفتگوی سازنده و اقدامات فوری را « برای فراهم کردن محیطی مطمئن و مساعد» برای آنانی که در کاله و گراند سینت به مهاجران کمک می‌کنند، روی دست بگیرد. این درخواست در تازه ترین گزارش سازمان عفو بین المللی که روز چهارشنبه ٥ جون منتشر شد، مطرح شده است.

در این گزارش آمده است که از هنگام برچیده شدن کمپ " جنگل" در سال ٢٠١٦، «مدافعان حقوق مهاجران به صورت فزاینده تحت فشار و اقدامات آزار دهنده و در برخی موارد تحت تعقیب قضایی قرار گرفته‌اند.»

سازمان عفو بین الملل از دولت فرانسه خواسته است که علناً « نقش مهم فعالان دفاع از مهاجران در کاله و گراند سینت را به رسمیت بشناسد و بر اقدامات نیروهای امنیتی فعال در منطقه، نظارت کند.»

گزارش عفو بین المللی از ممنوع کردن توزیع غذا برای مهاجران در ماه مارچ ٢٠١٧ و جلوگیری از فراهم کردن دوش‌های موقتی برای آن‌ها در ساحه مربوط به یک سازمان خیریه محلی» از سوی شهرداری کاله انتقاد کرده و گفته است که دولت مدافعان مهاجران را « اخلالگران نظم عامه» توصیف می‌کند.

گزارش، ایجاد موانع برای توزیع غذا به مهاجران و کنترول فعالیت‌های فعالان دفاع از حقوق مهاجران را  به مثابه نمونه‌هایی از خشونت و آزار اعمال شده از سوی نیروهای امنیتی توصیف می‌کند.

مایا کونفورتی، یک تن از فعالان دفاع از حقوق مهاجران در سازمان "مسافرخانه مهاجران"، گزارش سازمان عفو بین المللی را تائید کرد و به مهاجر نیوز گفت که آزار و اذیت فعالان از سوی نیروهای امنیتی باعث کندی توزیع مواد غذایی به مهاجران و ضیاع وقت امدادگران می گردد.

مایا کونفورتی تاکید کرد که در اکثر موارد « نیروهای امنیتی، بدون موجب به تلاشی بدنی فعالان اقدام می‌کنند و در این میان فعالان زن، از سوی پولیس مرد تلاشی می‌شوند. این اقدام صریحا نوعی خشونت و آزار علیه فعالان زن محسوب می‌گردد.»

او افزود در نمونه‌های دیگری از آزار و اذیت، پولیس ماشین‌های فعالان را که در بیرون از شهر، درجاهائی که رسما پارکینگ وجود ندارد  وبه دلیل توزیع غذا به مهاجران، کنار جاده پارک شده، جریمه می‌کنند. به گفته مایا کونفورتی « این جریمه‌ها ماهانه هزینه گزافی برای فعالان و انجمن‌ها محسوب می گردد.» 

 

در همین زمینه