براساس این گزارش مشترک، وضعیت مالی پناهجویانی افغانی که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به افغانستان بازگشته اند، رو به وخامت است.
براساس این گزارش مشترک، وضعیت مالی پناهجویانی افغانی که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به افغانستان بازگشته اند، رو به وخامت است.

بر بنیاد گزارش مشترک بانک جهانی و کمیساریای عالی سازمان ملل در افغانستان، وضعیت مالی آن دسته از شهروندان افغان که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به افغانستان بازگشته اند، رو به وخامت است و آن ها در مقایسه با مهاجرانی که در پاکستان مانده اند، با مشکلات متعدد اقتصادی مواجه هستند.

این گزارش با عنوان «شرایط زندگی و تصمیم عودت کنندگانی که به تازگی به افغانستان بازگشته اند برای اقامت در این کشور» نخستین گزارش مشترک کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان و بانک جهانی است. 

در این گزارش شرایط زندگی جمعیت زیاد آوارگان افغان که بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به افغانستان بازگشته اند، ارزیابی شده است. 

این گزارش نشان می دهد که اکثریت آوارگان افغان با وجود فقر شدید و امکانات محدود پیداکردن کار به ولایات زادگاهشان بازگشته اند. از سوی دیگر دو ولایت کابل و ننگرهار میزبان یک سوم از عودت کنندگان هستند. 

بر بنیاد یافته های این گزارش، احتمال این که شهروندان افغان در ولایات زادگاه شان کار پیدا کنند، بیشتر است، زیرا آن ها از ارتباطات تثبیت شده اجتماعی شان استفاده می کنند. 

افزون براین دسترسی اندک به امکانات آموزشی و خدمات صحی از جمله چالش های دیگری است که عودت کنندگان و نواحی میزبان شان با آن مواجه هستند. 
عکس از آرشیف دویچه وله: شماری از مهاجران افغان در حال برگشت به کشورشان

هنری کرالی، مدیر بانک جهانی در افغانستان گفته است: «شرایط زندگی عودت کنندگان افغان به شدت دشوار است و به توجه عمیق و عاجل در این زمینه نیاز است». او افزوده: «برای درک نیازهای بنیادی و چالش هایی که عودت کنندگان افغان در زندگی روزمره شان با آن مواجه هستند و شناسایی و توافق بر سر بهترین راه ها برای مقابله با این چالش ها، دسترسی به اطلاعات دقیق و تحقیق راجع به آن تعیین کننده است. گزارش مشترک ما با کمیساریای عالی سازمان ملل به افزایش هماهنگی در میان شرکا  و بهبود تلاش ها برای حمایت از عودت کنندگان افغان کمک می کند». 
کارولین فان بورن، نماینده کمیساریای عالی سازمان ملل در افغانستان در این اعلامیه مشترک گفته است: «مشکل بی جاشدگی شهروندان افغان از ۴۰ سال پیش بدین سو وجود دارد و در حالی که برنامه های مختلفی برای کمک به عودت کنندگان و تسهیل شرایط ادغام پایدار آن ها در جریان است، هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد». 

او علاوه کرده است: «اطلاعات به دست آمده و تحلیل آن در این گزارش برای کمیساریای عالی سازمان ملل و شرکای ما به شمول حکومت افغانستان از اهمیت زیادی برخوردار است. ما سعی داریم حمایت از عودت کنندگان افغان را بهبود بخشیم».  
مهاجران افغان منتظر بازگشت به افغانستان، در نزدیکی مرز افغانستان با پاکستان

این گزارش چالش های موجود را بررسی کرده و فرصت ها برای ادامه ادغام پایدار در افغانستان را از نظر اجتماعی و اقتصادی شناسایی می کند.

نویسندگان این گزارش توجه شان را معطوف عودت داوطلبانه و تدریجی آوارگان افغان کرده اند. افزون براین آن ها در جستجوی یک راه حل درازمدت برای حل مشکل بی جاشدگی اجباری و تشویق حکومت افغانستان و شرکایش برای انجام اقداماتی در جهت حفظ امنیت و کرامت عودت کنندگان هستند. 

یافته های این گزارش به ادامه گسترش همکاری بین کمیساریای عالی سازمان ملل و بانک جهانی کمک می کند. پروژه های کمک به استقلال مالی و حمایت از توسعه زیرساخت ها در نواحی در شمول این همکاری ها است.

 

در همین زمینه