دو مهاجر ایرانی در حال برچیدن خیمه‎های شان در کمپ اوت در کاله. عکس از مهدی شبلی.
دو مهاجر ایرانی در حال برچیدن خیمه‎های شان در کمپ اوت در کاله. عکس از مهدی شبلی.

از آغاز بحران مهاجرات در اروپا، شهر کاله در شمال فرانسه به یکی از مراکز اصلی مهاجرانی بدل شده است که می‌خواهند به انگلستان بروند. در سال ٢٠١٦، دولت فرانسه کمپ معروف " جنگل" در این شهر را از میان برداشت و مهاجران ساکن این کمپ را به شهرهای دیگر فرانسه انتقال داد. در حالیکه هنوز هم تعداد زیادی از مهاجران تلاش دارند برای رفتن به انگلستان از کاله به عنوان پایگاه استفاده کنند پولیس فرانسه مدام در حال پراگنده ساختن این مهاجران است تا مبادا « جنگل » دیگری در این شهر شکل بگیرد.

در کنار سرک اوت، یکی از سرک‌های شهر کاله، حدود ده مهاجر ایستاده‌اند: برخی با هم صحبت می‌کنند و عده‌ای هم مواظب خیمه‌های خود هستند. در یک گوشه سرک، چند خیمه افراشته شده است اما در میان آن‌ها کسی نیست. سپهر، مهاجر ٢٨ ساله ایرانی، که از دوماه به اینسو در کاله زندگی می‌کند، می‌گوید: « حالا در درون خیمه‌ها کسی نیست زیرا صبح‌ها پولیس می‌آید و خیمه‌ها را می بندد و باخود می‌برد. اما به محض این که پولیس‌ها رفتند، مهاجران بر می‌گردند. این موش و پشک بازی هر روز ادامه دارد.»

سپهر دوسال پیش ایران را ترک کرده و از طریق جاده بالکان، خود را به اروپا رسانده است. او می‌گوید از وضعیت زندگی ‌اش در کاله خسته شده و تصمیم دارد به انگلستان برود. او از برخورد نادرست پولیس انتقاد می‌کند:« آن‌ها هر روز سه یا چهار بار می‌آیند و نه می‌گذارند مهاجران آرام زندگی کنند.»

سپهر، مانند تعدادی از دوستانش به ناراحتی روانی دچار شده است. او می‌گوید « این ناراحتی فقط وقتی برطرف خواهد شد که پولیس با مهاجران رفتار انسانی داشته باشد و بگذارد آن‌ها به مقصد اصلی خود برسند.»

                « وضعیت غیرقابل تحمل شده است»

شارلوت، یک عضو سازمان یوتوپیا ٥٦ که از مهاجران حمایت می‌کند معتقد است که به غیر از مهاجران، وضعیت کنونی برای انجمن‌ها و سازمان‌های دفاع از مهاجران نیز غیرقابل تحمل شده است. او می‌گوید حدود ۴٥٠ تا ٥٠٠ مهاجر در کمپ‌های غیرقانونی در خیمه‌ها زندگی می‌کنند.

به گفته پولیس، حدود ٢٥٠ تن از مهاجران د رکمپ اوت جابجا شده‌اند. پولیس از ماه اوت سال ٢٠١٨ به گونه منظم خیمه‌ها و وسایل مهاجران در این کمپ را بر می‌چیند و در برخی موارد آن را می‌سوزاند. گاهی کارمندان اداره تنظیف شهرداری هم پولیس را همراهی می‌کنند تا وسایل مهاجران را به یک انبار انتقال بدهند. مهاجران فقط بعد از هشت روز حق دارند به انبار یاد شده مراجعه کنند و وسایل خود را پس بگیرند.

کلوئه لوریو، مسئول برنامه‌های سازمان داکتران جهان در شمال فرانسه به نوبه خود معتقد است که برچیدن کمپ‌های مهاجران فایده‌ای ندارد: « تنها پیامد آن این است که مهاجران خسته می‌شوند و دست به تنش می‌زنند.»

شارلوت، از سازمان یوتوپیا ٥٦ هم با این نظر موافق است: « هیچ کسی به این نکته توجه ندارد که کاله یک منطقه تزانزیت است. این جا هر روز مهاجران جدیدی می‌آیند که می‌خواهند انگلستان بروند.» به عقیده شارلوت، استراتژی « خسته کردن » مهاجران که از سوی پولیس اعمال می‌شود تاثیر چندانی ندارد، جز این که مهاجران را به ناراحتی‌های روانی دچار کند.»

                    از نارحتی روانی تا خودکشی 

با مشاهده وضعیت برخی از مهاجران می‌توان گفت که ناراحتی‌های روانی آن‌ها دوره‌های مختلفی دارد. برخی‌ها معتقدند که این ناراحتی‌ها یک روز به پایان خواهند رسید. اما عده‌ای هم فکر می‌کنند راهی جز خودکشی ندارند !

جمشید، یک مهاجر ایرانی ٣۴ ساله یکی از مهاجرانی است که توانست با کشتی خود را به انگلستان برساند اما به محض رسیدن به آن‌جا، مقام‌های بریتانیایی او را در یک مرکز اخراج جابجا کردند. جمشید بعد از این که دو ماه را در این مرکز گذشتاند، دوباره به فرانسه بازگردانده شد؛ به این دلیل که مطابق قواعد دوبلین او پیش از رفتن به انگلستان، وارد فرانسه شده بود.

جمشید می‌گوید: « قبل از اینکه مرا اخراج کنند حدود ٥٠ تابلیت را خوردم و رگ‌های دستم را نیز بریدم. من نه می‌خواستم در فرانسه درخواست پناهندگی بدهم. ببینید وضعیت در کاله چگونه است ؟ پولیس با مهاجران بدرفتاری می‌کند و از خشونت کار می‌گیرد. وقتی مهاجران به انگلستان می‌رسند، پولیس فرانسه با مقام‌های بریتانیا تماس می‌گیرد و خواستار  برگرداندن مهاجران می شود.»

به گفته جمشید، هواپیمایی که او و ١٥ مهاجر اخراجی دیگر را از انگلستان به فرانسه آورد، در شهر تولوز فرود آمد. او و سایر اخراج شدگان نمی‌دانستند کجا بروند تا اینکه تصمیم گرفتند دوباره به شهر کاله برگردند. او تاکید می‌کند: « من به هیچ صورتی در فرانسه نخواهم ماند. هدف من رفتن به انگلستان است و بالاخره یک روز در این کشور درخواست پناهندگی خواهم داد.»

                     مهاجرانی که خود را روی کامیون‌ها می‌اندازند....

در کمپ ویروال، یکی کمپ دیگر مهاجران در کاله، بیشتر مهاجران افغان زندگی‌می‌کنند. هنگام بازدید مهاجر نیوز از این کمپ، مهاجران درباره سفرهای قاچاقی صحبت می‌کنند. خالد، مهاجر ٢٦ ساله که از ولایت بغلان افغانستان است می‌گوید « بچه‌ها» هر شب به تونل می‌روند تا چانس خود را برای رفتن به انگلستان بیازمایند. او می‌گوید: « مهاجران تلاش می‌کنند جالی سیمی اطراف جاده را قطع کنند و اگر چانس داشتند خود را روی یک موتر باربری بیاندازند.» او می‌گوید این کار البته خیلی خطرناک است و پولیس فرانسه هم نمی‌گذارد کسی به طور غیرقانونی به انگلستان برود.

خالد که چشمانش از بیخوابی سرخ شده می‌گوید: « دیشب چند بار تلاش کردم اما موفق نشدم. امروز در کمپ ماندم زیرا به استراحت احتیاج داشتم. فردا بازهم امتحان خواهم کرد.»

او توضیح می‌دهد که پولیس با مهاجرانی که تلاش دارند مخفیانه به انگلستان سفر کنند رفتار بسیار خشونت آمیز دارد و به طرف آن‌ها شلیک می‌کند: «  تا به حال چندین مهاجر را زخمی کرده‌اند. پولیس فکر می‌کند همه مهاجران مجرم هستند.»

            شارلوت، از سازمان یوتوپیا ٥٦ می‌گوید تلاش دولت برای خسته ساختن مهاجران پیامدهای منفی دارد و نمی‌تواند جلو مهاجرت غیرقانونی را بگیرد».  به گفته او « مهاجران اکنون تلاش دارند شبانه با سوار شدن به کامیون‌ها یا کشتی‌ها به انگلستان بروند. این روشی است که خطرات زیادی را برای مهاجران به دنبال دارد.»


 

در همین زمینه