دو مهاجر در کمپ اوت در کاله که می‌خواهند به انگلستان بروند، جولای ٢٠١٩. عکس از مهدی شبیل/ مهاجر نیوز
دو مهاجر در کمپ اوت در کاله که می‌خواهند به انگلستان بروند، جولای ٢٠١٩. عکس از مهدی شبیل/ مهاجر نیوز

از چندین سال به اینسو شایعه‌ای به گوش می‌رسد مبنی بر این که مهاجرانی که از دیگر کشورهای اتحادیه اروپا به گونه غیرقانونی وارد انگلستان می‌شوند از این کشور اخراج نه می‌گردند. این شایعه نادرست است و انگلستان، که تا هنوز از اتحادیه بیرون نرفته، پیمان دوبلین را رعایت می‌کند.

این شایعه که گویا مهاجران غیرقانونی بعد از رسیدن به انگلستان اخراج نه‌می‌شوند بیشتر در میان چندین صد مهاجری رایج است که در شهر کاله در شمال فرانسه به امید رفتن به انگلستان به سر می‌برند.

هفته گذشته، مهاجران زیادی به گزارشگران مهاجر نیوز در شمال فرانسه می‌گفتند که اگر بتوانند خود را به انگلستان برسانند « مشکل پیمان دوبلین که در کاله برای آن‌ها وجود دارد، در انگلستان وجود نخواهد داشت.»

برخلاف تصور این مهاجران، انگلستان مانند تمامی دیگر کشورهای اتحادیه اروپا پیمان دوبلین را عملی می‌کند. بنابر آخرین آمار منتشر شده از سوی سایت "یوروستات" در سال ٢٠١٨، بیشتر از  ٢٠٠ مهاجر دوبلینی از انگلستان اخراج شده‌اند.

بیشتر بخوانید: انتقال کمتر از ۱۵٪ پناهجویان دوبلینی از فرانسه به کشورهای اروپایی

نکات اساسی پیمان دوبلین درباره مهاجران

بر بنیاد پیمان دوبلین، یک مهاجر حق دارد فقط در یکی از کشورهای اتحادیه اروپا پناهندگی درخواست کند. تنها دولت مسئول بررسی درخواست پناهندگی یک مهاجر در اتحادیه، اولین کشوری است که مهاجر در آن پا می‌گذارد. در سال‌های اخیر بیشتر مهاجران از طریق ایتالیا و یونان وارد اتحادیه اروپا شده‌اند.

ثبت آثار انگشت یک مهاجر اولین گام در روند درخواست پناهندگی او به شمار می‌رود. فایل مربوط به اثار انگشت درخواست دهنده ابتدا اسکن و سپس در " یوروداک " یا مرکز داده‌های کمپیوتری اتحادیه اروپا ذخیره می‌شود. در جریان این روند، پناهجو به گونه رسمی از نظر اداری به یگانه کشوری که محل ثبت آثار انگشتش محسوب می‌گردد، مربوط می‌شود.

نمونه‌ای از سرگذشت یک مهاجر دوبلینی:

احمد، یک مهاجر سودانی است که ابتدا به لیبیا مهاجرت می‌کند. او سپس حین عبور از مدیترانه توسط یک کشتی نجات از غرق شدن نجات می‌یابد و وارد ایتالیا می‌شود.

بر اساس پیمان دوبلین، ایتالیا اولین کشوری است که در داخل اتحادیه اروپا مسئولیت بررسی درخواست پناهندگی احمد را به عهده دارد. در این وضعیت، بدون توجه به انتخاب اصلیش، روند پناهندگی احمد در ایتالیا با ثبت آثار انگشتش آغاز می‌گردد و  فایل آن به مرکز داده‌های اتحادیه اروپا ارسال و ذخیره می‌شود.

سرگذشت احمد وقتی پیچیده می‌شود که  او می‌خواهد به انگلستان برود و در آن جا پناهندگی بدهد. او با امکانات شخصی از ایتالیا بیرون می رود و خود را به کاله در شمال فرانسه می‌رساند. احمد بعد از مدتی به کمک قاچاقبر از کانال مانش عبور می‌کند و بعد از رسیدن به انگلستان در آن‌جا درخواست پناهندگی می‌دهد.

در این مرحله مقام‌های انگلستان ( که عضو اتحادیه اروپا است) در می‌یابند که آثار انگشت احمد در ایتالیا ثبت شده است. برای اداره مهاجرت انگلستان، احمد یک دوبلینی است و ایتالیا باید مسئولیت بررسی دوسیه پناهندگی‌اش را به عهده بگیرد. احمد حکم ترک خاک انگلستان را دریافت میکند و تا زمان اخراجش از این کشور، در یک توقیف‌خانه مهاجران نگهداری می‌شود.

وقتی درخواست پناهندگی یک مهاجر در یک کشور عضو اتحادیه اروپا رد می‌شود، او حق ندارد در یک کشور دومی درخواست پناهندگی ارائه کند.

فهرست کشورهایی که ملزم به رعایت پیمان دوبلین هستند:

آلمان، اتریش، انگلستان، بلغاریا، قبرس، کرواسیا، جمهوری چک، دنمارک، استونیا، فنلاند، فرانسه، یونان، هنگری، ایرلند، ایتالیا، لتوانیا، لوگزامبورگ، مالتا، هالند، پولند، پرتگال، اسلواکیا، اسلوانیا، اسپانیا، سوئدن، و چهار کشور دیگر که پیمان دوبلین را پذیرفته‌اند: سویس، ناروی، ایسلند و لیختنشتاین.

بیشتر بخوانید: گزارش: آلمان به طور فزاینده پناهجویان را به کشورهای عضو اتحادیه اروپا پس می‌فرستد


 

در همین زمینه