حسین، مهاجر ایرانی، با عشق و علاقه‌ خاصی از کتاب و کتابخوانی حرف می‌رند. عکس از تصویر ویدئویی/ شریف بی بی
حسین، مهاجر ایرانی، با عشق و علاقه‌ خاصی از کتاب و کتابخوانی حرف می‌رند. عکس از تصویر ویدئویی/ شریف بی بی

با وجود اینکه مهاجرت شرایط خاص و دشواری را در زندگی مهاجران به وجود می آورد اما در این میان مهاجرانی هستند که در تبعید نیز دست از مطالعه و کتاب خواندن بر نمی دارند. حسین، مهاجر ایرانی در فرانسه، عشق و علاقه‌اش به کتاب و مطالعه را با مهاجر نیوز در میان گذاشته است.

حسین حاجی زاده، مهاجر ایرانی، ٣٠ ساله است و ده ماه می شود که در فرانسه زندگی می کند. او عاشق خواندن کتاب و نوشتن است و از زمانی که اینجا آمده بیشتر می خواند و می نویسد. او می‌گوید که با وجود مشکلات مهاجرت و نبود امکانات، « روزانه ده ساعت» کتاب می خواند و مطالعه می کند.

حسین در یک خانه‌ چوبی در جنوب فرانسه، کتابخانه کوچک و منظمش را نشان می دهد و از علاقه اش به کتاب هایی که دوست دارد و به او الهام می دهند می گوید:

" در مورد کتاب هایم می‌توانم بگویم که عشق من هستند. بخشی از این کتاب‌ها را از ایران دوستانم زحمت کشیدند و برایم پست کردند و یک بخش دیگر نیز کتاب‌های خودم هستند با وجود شرایط سخت راه، از ایران با خود آورده‌ام. البته یک بخش دیگر را هم دوستانم از پاریس به من هدیه داده‌اند."


حسین نه فقط کتاب می‌خواند بلکه ٩ سال می شود که کتاب هم می نویسد. قرار است کتابی از او تحت عنوان "ای دوست به جای من زندگی کن!" به فرانسوی ترجمه شود. این کتاب رمانی است که از تبعید می گوید، از زندگی مهاجرانی که قصه های پردرد دارند، ازماجراهای گوناگون راه و به ویژه از دشواری های زندگی یک مهاجر در تبعید:

« این کتابم که به زبان فرانسه ترجمه می‌شود از شرایط سخت زندگی یک مهاجر سخن می گوید، شرایطی که خودم همه‌اش را حس و در آن زندگی کردم   وشرایط مهاجرانی که فقر و گرسنگی عذابشان می داد. این خیلی سخت است که همه را در چند کلمه نوشت...»

شاید به سختی قابل درک باشد که علاقه حسین به کتابخوانی و عادت به کتاب خواندن، جهت زندگی اش را تغییر داده و او را به  سوی کشور "فرانسه" که عاشق هنر و فرهنگ آن است کشانده است. حسین می‌گوید کتاب های نویسندگان ادبی و متفکران بزرگ فرانسه چون ویکتور هوگو، ژان ژاک روسو، شارل دومونتسکیو و انوره دوبالزاک نقش مهمی در رشد فکری و رویاهایش داشته است:

« من نویسندگان فرانسوی را خیلی دوست دارم و از صمیم قلب عاشق کارهای آن‌ها هستم. من با ادبیات و هنر فرانسه از طریق همین نویسنده‌ها آشنایی پیدا کردم و عشقم نسبت به پاریس را  هم با خواندن کتاب‌های آنها کشف کردم....»

 حسین می‌گوید در فرانسه دسترسی به کتاب آنقدر مشکل نیست، زیرا پناهجویان می توانند برای مطالعه به کتابخانه هایی بروند که مجانی هستند. از طرفی دیگر اینجا امکانات انترنتی نیز مهیا است و  دسترسی به کتاب‌ها به  شکل "پی دی اف" آسان است. او تاکید می‌کند که پناهجویان می توانند در دوره قبولی پناهندگی از وقت استفاده و مطالعه کنند.

حسین فعلاٌ در پاریس بدون حمایت هیچ نهادی در نزد دوستانش زندگی می کند. او از سازمان جهانی مهاجرت می‌خواهد تا ازحقوق اولیه انسانی مهاجران حمایت کند و حد اقل نیاز‌های آنها را در شرایط دشوار بر آورده و مصئونیت امنیتی آنها را فراهم سازد.

 



 

در همین زمینه