مهاجران زیر سن در انتظار نوبت ملاقات در دفتر سلیب سرخ. عکس از مهاجرنیوز
مهاجران زیر سن در انتظار نوبت ملاقات در دفتر سلیب سرخ. عکس از مهاجرنیوز

سه مهاجر افریقایی که در پاریس زیرسن شناخته شده بودند، بعد از انتقال به شهر‌های دیگر، این شناسایی رسمی و حفاظت دولتی را از دست دادند و مجبور شدند به سرک‌ها برگردند.

عثمان، ابراهیم و موسی، که اولی ١٥ ساله و دوتن دیگر ١٦ ساله هستند، تا همین چند هفته پیشتر از سوی اداره بررسی و تثبیت وضعیت مهاجران زیرسن در صلیب سرخ (Demie) زیرسن شناخته شده بودند و تحت حفاظت اداره خدمات اجتماعی برای اطفال(ASE)  قرار داشتند.

اما به زودی وضعیت این سه مهاجر تغییر می‌کند. اداره پذیرایی از مهاجران زیرسن تصمیم گرفته است برای جلوگیری از ازدحام بیش از حد در پاریس، این نوجوانان را به مراکز دیگر بفرستد. عثمان و موسی به شهر ورسای و ابراهیم به شهر سارت می روند. از همین جاست که جنجال‌ها و سرگردانی آن‌ها آغاز می‌شود.

مسئولان شهر ورسای هیچ کسی را برای انتقال عثمان به پاریس نفرستاده‌اند. او تصمیم می‌گیرد به تنهایی به این شهر برود. وقتی به آن جا می‌رسد به او می‌گویند که نباید «تنها» می‌آمد. عثمان از لحاظ اداری به عنوان «فراری» شناخته می‌شود و به همین دلیل رسمیت زیرسن بودن خود را از دست می‌دهد. مسئولان شهر ورسای مسئولیت او را به عهده نمی‌گیرند.

عثمان چند روز را در ورسای در سرک‌ها می‌خوابد و سپس نهاد «فرانسه سرزمین پناهندگی» او را در هوتل جا می‌دهد. همزمان روند قضایی تثبیت دوباره زیر سن بودن عثمان دوباره به راه می‌افتد. با آن که شهر پاریس قبلاً زیرسن بودن او را به رسمیت شناخته بود، در ورسای از عثمان می‌خواهد سند تولد خود را حاضر کند. در جریان این روند، «فرانسه سرزمین پناهندگی» دیگر مسئولیت سرپناه عثمان را به دوش نمی‌گیرد او بار دیگر مجبور می‌شود به خیابان برگردد.

موسی، مهاجر زیرسن دیگر، نیز از پاریس به ورسای می‌رسد اما چند روز بعد، مسئولان دپارتمان تصمیم می‌گیرند زیرسن بودن او را دوباره بررسی کنند. آن‌ها مطابق فرمان ٣١ جنوری ٢٠١٩، موسی را به فرمانداری پولیس (پرفکتور) می‌فرستند.

فرمانداری پولیس آن‌جا می‌گوید که موسی زیر سن نیست و قبل از این به عنوان فردی بالغ ویزای ایتالیا را دریافت کرده است. اما موسی می‌گوید که او برای اولین بار وارد اسپانیا شده و قبل از آن ویزای هیچ کشور اروپایی را نداشته است. به هر صورت، موسی وضعیت پناهندگی‌اش را به عنوان فرد زیرسن از دست داده و از طرف پرفکتور یولین پناهجوی بالغ شمرده می‌شود.

در مانس، ابراهیم در هوتلی با حمایت یکی از نهادهای مهاجران زیر سن به سر می‌برد. وی چند روز پس از رسیدنش به آن‌جا، مورد خشونت  قرار می‌گیرد. او محل اقامتش را به دلیل نگرانی‌های روانی ترک کرده به پاریس می‌آید تا در یکی از بیمارستان‌ها بستری شود. اما برای مرخص شدن از بیمارستان، سرپرست قانونی موسی باید با وی باشد. دپارتمان سارت، که از نظر حقوقی مسئولیت ابراهیم را بر دوش دارد، می‌گوید موسی قبل از این درخواست کرده تا وضعیتش دوباره بررسی شود. نتیجه این که، ابراهیم نیز به دلیل ترک نخستین محل اقامتش، وضعیت شناخته‌شده اداری - زیرسن بودن - خود را از دست می‌دهد.

«دپارتمان‌ها اغلب خواستار بررسی دوباره دوسیه‌ پناهجویان جوان می‌شوند»

وضعیت عثمان، موسی او ابراهیم به یک نکته می‌انجامد: هر سه تن حمایت اداری – حقوقی خود به مثابه پناهجویان زیرسن را از دست می‌دهند. آن‌ها دوباره خود را در جاده‌‎های می‌یابند، دور از مکتب و بدون سرپرست قانونی.

اما این نخستین‌ باری نیست که چنین حالتی پیش می‌آید. هنگام انتقال پناهجویان زیرسن از یک دپارتمان به دپارتمان دیگر، بعضی از شوراهای دپارتمانی از پذیرش افراد زیرسن سر باز می‌زنند.

برای اجتناب از مسئولیت‌پذیری، دپارتمان‌ها خواستار ارزیابی مجدد پرونده‌های پناهجویان زیرسن می‌شوند. در این مورد دومینیک ورسینی، معاون شهرداری پاریس در بخش پذیرش پناهندگان و حمایت از کودکان زیر سن، می‌گوید: «معمولاً اتفاق می‌افتد که دپارتمان‌های خواستار بررسی مجدد دوسیه‌های پناهجویان جوان شوند.»

مهاجران زیرسن اغلب پس از بررسی مجدد پرونده‌های‌شان، وضعیت اداری – حقوقی پیشین خود را از دست می‌دهند. ژروم دامین – سرف، وکیل این سه نوجوان، در رابطه به این مورد می‌‎گوید: «ارزیابی دوباره پرونده‌های مهاجران زیر سن همواره به معنای تحت حمایت گرفتن آن‌ها نیست، در مواردی کاملاً عکس آن است.»

در این حال، مسئولان دپارتمان یولین به مهاجر نیوز می‌گویند که انجام بررسی دوباره معمولاً به نفع پناهجویان جوان است. دپارتمان با تأیید سن واقعی آن‌‎ها تلاش می‌کند تا پناهجویان جوان را از پیچیدگی‌های بعدی در امان نگه دارند.

«دپارتمان در پی یافتن بهانه برای رد پناهجویان زیرسن است»

اما آقای ژروم دامین – سرف با این نظر موافق نیست. از دید وی، «دپارتمان‌ها در پی یافتن بهانه برای رد پناهجویان هستند.»

از سوی دیگر، دومینیک ورسینی می‌‎گوید: «دردآور است دیدن این‌که همه شرایط دست به دست هم می‌دهند تا فرد زیرسن و بدون سرپرست مظنون به بالغ بودن شود. وقتی دپارتمانی مثل پاریس بررسی جدی‌ای انجام می‌دهد، پذیرفتنی نیست که دپارتمان‌های دیگر نتیجه‌ به‌دست‌آمده را زیر سؤال ببرند.»

در پاریس اما زیرسن بودن به سادگی به دست نمی‌آید. تنها سی درصد افراد از سوی دومی به عنوان پناهجویان زیرسن شناخته می‌شوند.

مأموریت (MNA) بخش حمایت از نوجوانان در تماس با مهاجر نیوز تائید می‌کند كه پس از ارزیابی مجدد، پرونده برخی از پناهجویان زیرسن از سوی شورای دپارتمان‌ها رد شده است. و این در حالی است که این نو جوانان به حکم دادگاه به دپارتمان‌های مربوط واگذار شده‌اند. به گفته‌ی این نهاد: «با آگاهی از نوع شرایط، وزارت‌های مربوط در حال حاضر برای تهیه یک راهنمای عملی در این مورد تلاش می‌کنند. تلاش این است تا در تمامی قلمرو فرانسه نوع آزمون یکسان شود و از منازعات جلوگیری شود.» قرار است این رهنمود در نیمه دوم سال روان نشر شود.

ژروم دامین – سرف برای تعیین وضعیت موسی و عثمان به دادگاه‌های پاریس و ورسای اقامه دعوا کرده است. وی می‌‎گوید: «از آن‌ها خواسته‌ام برای ما زمینه‌ این را فراهم کنند تا درباره آن‌چه گذشته حرف بزنیم و همچنان برای این نوجوان خواستار حمایت اجتماعی شویم.» در این میان، تنها ابراهیم نمی‌خواهد دوباره به مانس برگردد.

عثمان، موسی و ابراهیم اکنون در کمپ‌های شمال پاریس در نزدیکی پورت دوبرویلیه به سر می‌برند و در انتظار جواب دادگاه اند.

 

* نام‌های مستعار

 

در همین زمینه