واسکت های نجات روی آب. عکس از: رویترز
واسکت های نجات روی آب. عکس از: رویترز

شماری از مهاجران هنگام عبور از دریا و مرزها تماس با خانواده‌ی خود را از دست می‌دهند و ناپدید می‌شوند. ناپدید شدن این افراد برای اعضای خانواده‌ی آن‌ها دردآور است. مهاجر نیوز به مناسبت روز جهانی ناپدیدشدگان با لوسیل ماربو، سخنگوی کمیته‌ی بین‌المللی هلال احمر، گفت‌وگو کرده است.

۳۰ اگست روز جهانی ناپدیدشدگان است. مهاجر نیوز به مناسبت روز جهانی ناپدیدشدگان با لوسیل ماربو، سخنگوی کمیته‌ی بین‌المللی هلال احمر فرانسه، گفت‌وگو کرده است. این کمیته از یک سده به این سو مشغول جست‌وجوی ناپدیدشدگان است.

مهاجر نیوز: چرا نقش کمیته‌ی هلال احمر در جست‌وجوی ناپدیدشدگان مهم است؟

لوسیل ماربو: کمیته‌ی هلال احمر از یک سده به این سو کار جست‌وجوی ناپدیدشدگان و برقرار کردن مجدد روابط خانوادگی را به پیش می‌برد. این برنامه‌ها از هنگام جنگ جهانی اولی تا حالا ادامه دارند.

اگر از تاریخ بگذریم، ما گروهی از کارشناسان زبده‌ی بازسازی روابط خانوادگی و پزشکی عدلی داریم. این گروه در سطح بین‌المللی شناخته شده است. ما همچنان به دولت‌ها در موارد ذیل مشوره می‌دهیم: تشخیص خانواده‌های ناپدیدشدگان، آموزاندن تکنیک‌های پزشکی قانونی به آن‌ها، و نمایندگی از اعضای خانواده‌ی ناپدیدشدگان.

سال گذشته، کمیته‌ی هلال احمر توانست جای بود و باش ۷۰۰۰ تن را دریابد، در سال جاری شمار این افراد به ۴۴۰۰ تن می‌رسد.

سال گذشته در حدود ۱۰۰۰ تن به شمول ۸۴۰ کودک با خانواده‌های خود یک‌جا شدند.

امروز ما در حال جست‌وجوی ۱۴۵ هزار فرد دیگر هستیم، عده‌ای از این افراد از جنگ جهانی دوم تا حالا ناپدید اند.

این می‌تواند امیدی باشد برای خانواده‌هایی که در جست‌وجوی اعضای ناپدیدشده‌ی خود اند.

مهاجر نیوز: هفته‌ی گذشته در نتیجه‌ی غرق شدن یک کشتی در آب‌های ساحلی لیبیا پنج تن جان باختند و حدود چهل تن ناپدید شدند. در این طور موارد کمیته‌ی هلال احمر چه می‌کند؟

لوسیل ماربو: کمیته‌ی هلال احمر در هنگام غرق شدن کشتی‌ها نمی‌تواند کاری کند. وظیفه‌ی ما بعدتر آغاز می‌شود. با این حال، ما افرادی را که ممکن است با غرق شدن کشتی‌ها روبه‌رو شوند آموزش می‌دهیم تا در این طور مواقع به قربانیان کمک کنند. مثلاً به کارکنان هلال احمر در لیبیا.

گروه لیبیایی می‌داند که هنگام رویارو شدن با چنین حادثه‌ای چه کاری کند، چگونه جسدها را از آب بیرون بکشد، وسایل افراد را نگهداری کند، جسدها را شماره‌گذاری کند، علایم شاخص جسد مثل زخم و تاتو و وضعیت دندان‌ها را ثبت کند. و در آخر این‌که کمک کند تا جسد به طور آبرومند به خاک سپرده شود و واقعه ثبت شود.

تمامی این اطلاعات کمک می‌کنند تا خانواده بتواند درباره‌ی فرد ناپدیدشده آگاهی بیابد.

مشکل اما این است که تنها خانواده قادر است جسد را تشخیص بدهد. به این معنا که باید اول خانواده‌ها را بیابیم. اما می‌دانید که خانواده‌ها در قاره‌های آسیا و افریقا و اروپا زندگی می‌کنند. و یا این‌که بی‌جا شده‌اند. در نتیجه‌، گاهی تماس با آن‌ها دشوار است.

مهاجر نیوز: ناپدید شدن افراد بر خانواده‌های آن‌ها چه اثر دارد؟

لوسیل ماربو: ما معمولاً درباره‌ی درد روانی خانواده‌ها حرف می‌زنیم. این در واقع رنجی خاص است. وقتی ندانیم فرد مرده است یا زنده، عزاداری برای وی هم ممکن نیست.

اما دربارهی اثرات اجتماعی و اقتصادی ناپدید شدن افراد کمتر حرف زده می‌شود. به ویژه وقتی فرد ناپدیدشده نان‌آور خانه باشد. نتیجه‌ این‌که خانواده از نظر مالی در وضع بدی قرار می‌گیرد.

باید افزود که در بعضی موارد افراد برای دهه‌ها ناپدید می‌شوند. در این حال، مسئله‌ی اداری این است که مثلاً زن وی بیوه شناخته می‌شود یا نه، و یا این‌که دارایی‌اش به کی می‌رسد.

به همین دلیل است که ما یک‌جا با هلال احمر و صلیب سرخ به خانواده‌های ناپدیدشدگان کمک روانی می‌کنیم. در مواردی هم برنامه‌های کمک اقتصادی داریم.

مهمتر از همه این‌که باید تمامی نیازهای خانواده در نظر گرفته شود.

مهاجر نیوز: وقتی یکی از نزدیکان ما ناپدید می‌شود، چه باید بکنیم؟

لوسیل ماربو: باید با هلال احمر و صلیب سرخ تماس بگیریم. کارکنان این دو اداره با مقامات مسئول کشور اصلی فرد ناپدیدشده و یا مقامات کشوری که فرد برای آخرین بار در آن‌جا دیده شده، تماس می‌گیرند و پرونده‌ای برای وی باز می‌کنند.

این کارکنان همچنان تمامی اطلاعات مورد نیاز برای شناختن فرد را گردآوری می‌کنند: مثلاً این‌که آخرین بار چه زمانی با خانواده‌ی خود تماس گرفته، از کدام کشور گذشته، با چه کسی بوده...

خانواده‌ها همچنان می‌توانند به سایت تریس د فیس (Trace the Face) سر بزنند و ببینند آیا عکس فرد ناپدیدشده در آن‌جا هست یا نه. در دسامبر سال گذشته، در این سایت ۴۵۰۰ عکس موجود بود، در جولای ۲۰۱۹ شمار عکس‌ها به ۵۵۰۰ رسیده بود.

مهاجر نیوز: به افرادی که در راه مهاجرت اند ، چه می‌گویید؟

لوسیل ماربو: ما متوجه شده‌ایم که افراد زیادی پس از گذشتن از مرزها نمی‌توانند با خانواده‌ی خود تماس بگیرند. مهم این است که آن‌ها گروهی حرکت کنند و مواظب همدیگر باشند.  

گاهی مقامات مرزی خود باعث جدا شدن خانواده‌ها می‌شوند. ما به دولت‌ها هم مشوره می‌دهیم تا از این کار جلوگیری کنند.

مهاجران می‌توانند به نکات ذیل توجه کنند: به طور منظم با خانواده‌ی خود حرف بزنند، به آن‌ها بگویند کجا هستند و کجا می‌خواهند بروند، شماره‌های تلفن آن‌ها را از بر کنند، اطلاعات را در دفترچه‌ای یادداشت کنند...

 


 

در همین زمینه