فرستنده عکس: فرزانه میرزایی/شماری از زنانی که از مهاجرت به افغانستان برگشته اند، در یک کارگاه تولیدی دوره کارآموزی را فرا می‌گیرند.
فرستنده عکس: فرزانه میرزایی/شماری از زنانی که از مهاجرت به افغانستان برگشته اند، در یک کارگاه تولیدی دوره کارآموزی را فرا می‌گیرند.

زنانی که از مهاجرت برگشته اند در یکی از کارگاه های مخصوص زنان در ولایت هرات دوره های کارآموزی را فرا می‌گیرند. مالک این کارگاه می‌گوید که پس از ختم دوره آموزشی زنان می‌توانند از لحاظ اقتصادی خودکفا شوند.

استقلالیت اقتصادی پدیده‌ای که بیشتر زنان افغان از آن محروم اند. عده‌ای برای رسیدن به این حق رویا پردازی می‌کنند و شماری هم در راستای دست یافتن به آن تلاش می‌ورزند. در واقع، وابستگی اقتصادی زنان سبب می‌شود که این قشر جامعه خشونت خانوادگی و فشارهای سنگین اجتماعی را حمل کنند و لب به شکوه نگشایند.

در بخش هایی از افغانستان روزنه امید در سال های پسین، فصل جدیدی را رقم زده و شماری از زنان تلاش می‌کنند که با ایجاد فرصت های کارآموزی در راستای استقلالیت اقتصادی هم نوعان شان بشتابند.

فرزانه میرزایی یکی از این خانم های افغان است که در ولایت هرات کارگاه تولیدی غزل فروغ را مدیریت می‌کند. در حال حاضر دوصد زن دوره های آموزشی را در این کارگاه فرا می‌گیرند. افزون بر شهروندان هرات، زنانی که به دلیل جنگ، فقر و ناامنی محلات اصلی خود را در ولایت های هم جوار هرات ترک کرده و به عنوان بیجاشده داخلی در این شهر زندگی می‌کنند، می‌توانند از این فرصت استفاده کنند. کارآموزان در بخش لباس دوزی، آرایشگری، خیاطی، سوادآموزی و رومان دوزی در این کارگاه آموزش می‌ببینند.  

شماری از این زنان را مهاجرینی پیشینی تشکیل می‌دهند که از کشورهای مختلف به ویژه آلمان، ترکیه، ایران و پاکستان به افغانستان برگشته اند. خانم میرزایی می‌گوید که رقم این زنان عودت کننده به پنجاه تن می‌رسد. شرکت کنندگان از ساعت هشت صبح تا چهار عصر در صنوف مختلف این کارگاه آموزش می‌بینند.

فرزانه میرزایی در گفتگو با مهاجر نیوز افزود: «آموزش های ما برای خودکفایی زنان خیلی موثر است. آنان می‌توانند پس از فراغت، مدرک قانونی به دست آورند. آنان می‌توانند با ما کار کنند و درآمد داشته باشند. ما آنان را به جاهای دیگر هم برای ادامه فعالیت شان معرفی می‌کنیم.»

فرزانه میرزایی، بنیانگذار کارگاه تولیدی غزل فروغ در شهر هرات.

در حال حاضر ده آموزگار در این کارگاه تولیدی شرکت کنندگان را آموزش می‌دهند. به گفته فرزانه میرزایی، همه آموزگاران این کارگاه دارای مدرک لیسانس اند.

زنان عودت کننده‌ای که دوره کارآموزی را اینجا فرا می‌گیرند از کمک مالی انجمن کمک‌های بین ‌المللی آلمان (جی آی زید) هم برخوردار می‌شوند. مسئول کارگاه تولیدی غزل فروغ توضیح داد که برای هر شرکت کننده مبلغ پنج هزار افغانی از سوی (جی آی زید) در هر ماه پرداخت می‌شود.

فرزانه میرزایی از داستان زندگی یکی از شرکت کنندگان که از لحاظ اقتصادی حالا به پای خود ایستاده است، یادآوری می‌کند: «یک خانم است به اسم فریبا، از ولایت نیمروز است و از ایران عودت کرده است. حدود هفت ماه می‌شود که پیش ما کار می‌کند. از صفر شروع کرد و حالا از همان خیاطی که نزد من آموخت حالا یک خانواده را اداره می‌کند. کرایه و مصارف خانواده را از دستمزد خیاطی می‌پردازد [...] خیلی خوشحال است و می‌گوید که از وقتی اینجا آمده است خیلی چیزها را آموخته است.»

هرات یکی از ولایت های غربی افغانستان است که میزان خشونت علیه زنان در سال های گذشته، همواره بلند عنوان شده است. مسئولان ریاست امور زنان این ولایت چندی پیش در گفتگو با دویچه وله اظهار کرده بودند که در یک سال گذشته، حدود ۶۵۰ قضیه خشونت در برابر زنان به ثبت رسیده بود. هرچند پدیده خشونت با زنان دارای ابعاد مختلف است، اما وابستگی اقتصادی زنان به مردان هم یک عامل اساسی در این بخش دانسته می‌شود. با این همه، استقلالیت اقتصادی می‌تواند سبب کاهش آمار خشونت علیه زنان نیز شود.

 

در همین زمینه