کمپ خودسرانه ( rue des Huttes) در بیرون از شهر کاله که نزدیک به ٣٠٠ مهاجر در آن زندگی می‌کنند. عکس  از مهدی شبیل
کمپ خودسرانه ( rue des Huttes) در بیرون از شهر کاله که نزدیک به ٣٠٠ مهاجر در آن زندگی می‌کنند. عکس از مهدی شبیل

در پایان هفته گذشته، شهرداری " کاله" در شمال فرانسه به دلیل برگزاری یک جشن محلی، ورود مهاجران به مرکز این شهر را ممنوع اعلام کرد. این در حالیست که صدها مهاجر بدون سرپناه در مناطقی در اطراف شهر کاله زندگی می‌کنند که با حصارهای سیمی احاطه شده و مساحت آن روز به روز کوچکتر می ‌شود. مهاجر نیوز گزارش می‌دهد:

ساعت ١٠ شب، ایستگاه مرکزی راه آهن در کاله با سرمای شدیدی از مسافران آخرین قطار روز پذیرایی می‌کند. در میان این مسافران، شش مهاجر از جمله دو مهاجر زیرسن با کمی سردرگمی وارد میدان ایستگاه می‌شوند. از میان رضاکاران انجمن یوتوپیا ٥٦ که هر شب از دهها مهاجر تازه رسیده از همه جا، در این ایستگاه پذیرایی می‌کنند، دو تن به سوی تازه واردان می‌روند تا به آن‌ها سرپناه پیشنهاد کنند. درست همین لحظه یک موتر پولیس به آهستگی از کنار این گروه می‌گذرد تا مطمئن شود که کسی به مهاجران غذا توزیع نمی‌کند.

از ١٨ اکتوبر به این سو، شهرداری کاله طی دستوری « اشغال دوامدار و مکرر مرکز شهر مخصوصاً به هدف توزیع غذا به مهاجران» را ممنوع اعلام کرده است. این ممنوعیت دقیقاً فشار روی مهاجرانی را افزایش داده که در پایان روز به مرکز شهر می‌آیند. به این امید که از کمک‌های غذایی رضاکاران اجتماعی مستفید گردند. مرتب اتفاق می‌افتد که گروههای کوچکی از این مهاجران در هوای سرد و گزنده، ساعت‌ها در پیاده ‌روها رفت‌و آمد می‌کنند.


تعدادی از این مهاجران، از اضطراب جنگل‌های اطراف شهر که باید درآن شب را در کنار خزنده‌های موذی و افراد الکلی به صبح برسانند، زیر نور چراغ‌پایه های جاده‌ها، پناه می‌برند.

از چندین هفته به این سو، چندین مهاجر سودانی بدون خیمه که بالاپوش‌های نه چندان گرمی به تن دارند، در مقابل ایستگاه راه آهن تجمع می‌کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید: « وقتی پولیس می‌آید پنهان می‌شویم.» او در ادامه می‌گوید با دوستانش، جاده اسفالت شده را بر زمین نمناک جنگل و موش‌های موذی آن ترجیح می‌دهند.

حمدان، مهاجر ٢٥ ساله از شهر دارفور، که درخواست پناهندگیش در فرانسه رد شده ترجیح می‌داد به جنگل برود اما وقتی دو هفته پیش به کاله رسید، نتوانست برای خود خیمه فراهم کند. سازمان‌های دفاع از مهاجران می‌گویند دقیقاً با فرار سیدن فصل سرما، کمک‌ها برای فراهم کردن خیمه برای مهاجران کاهش یافته است. حمدان، شب‌ها در نزدیکی ایستگاه، روی کارتون‌هایی می‌خوابد که هر صبح مجبور است آن‌ها را جمع کند.


« مقام‌ها تمایل دارند مهاجران در جنگل پنهان بمانند»

آنتوان نهر، یک عضو انجمن یوتوپیا ٥٦ توضیح می‌دهد که ایستگاه راه آهن مرکز اصلی مهاجران است. او از «حضور سنگین پولیس» و « ترویج کینه ورزی از سوی مقام‌های رسمی» انتقاد می‌کند و می‌گوید برخلاف دستور شهرداری که وجود مواد غایطه و اخلال نظم عامه در مرکز شهر را برجسته می‌کند، او هیچگاهی با این چیزها روبرو نشده است: « من فکر می‌کنم که شهرداری می‌خواهد با فقیر نگهداشتن این افراد، به آن‌ها برچسب بزند و آن‌ها را عامل خطر معرفی کند.»

علیرغم ممنوعیت اعلام شده، انجمن یوتوپیا ٥٦ هر شب در مرکز شهر غذا توزیع می‌کند و تا کنون چهار بار نیز جریمه شده است.

شهرداری هفته گذشته استدلال می‌کرد که اقدامات عیله مهاجران در مرکز شهر را برای اعاده زیبایی شهر و آمادگی برای برگزاری جشن محلی اعمال می‌کند. جشنی که طی آن یک اژدهای بزرگ آهنی و گران قیمت با مصرف ۴ میلیون و پنجصد هزار یورو برای جذب گردشگران و رونق بازار کار در مرکز شهر به نمایش گذاشته شد.

سازمان‌های دفاع از مهاجران اما شهرداری را متهم می‌کنند که جشن محلی را بهانه قرار داده تا مهاجران را از شهر دور براند. آنتوان نهر، از یوتوپیا ٥٦ می‌گوید که مقام‌ها تمایل دارند که مهاجران« در جنگل پنهان بمانند.»

                               

و اما پنهان شدن در جنگل برای مهاجران کار دشواری است. پولیس هر دو روز بعد، خیمه‌های مهاجران را از این جنگل‌ها بر می‌چیند و آن‌ها را وادار می‌کند محل را ترک کنند. حامد، یک مهاجر ایرانی که علیرغم سرمای زمستانی، فقط جراب و سرپایی به پا دارد، می‌گوید: « پولیس همه داروندارم، حتی بوت‌هایم را از من گرفت و هیچ چیز برایم باقی نگذاشت.»

این مهاجر ایرانی در کمپ خودسرانه ( Rue des Huttes) در بیرون از شهر خیمه دارد؛ جایی که به گفته سازمان‌ها، نزدیک به ٣٠٠ مهاجر زندگی می‌کنند و بزرگترین کمپ مهاجران محسوب می‌شود.

حامد در جریان سفر شش ماهه‌اش برای مهاجرت از ایران به فرانسه، از ناحیه بجلک پا زخمی شد ولی پولیس حتی عصای او را هم از او گرفته و به زباله‌دانی انداخته است.

«فرانسه زندگیم را نابود کرد»

 درماه سپتمبر، شهرداری یک حصار جدید سیمی به ارتفاع ٣ متر را در جاده (route des Gravelines) در نزدیکی این کمپ ایجاد کرد تا نگذارد مهاجران در بخشی از جنگل خیمه بزنند.

یک جنگل کوچک دیگر نیز که قرار بود مهاجران در آن خیمه بزنند تا پایان امسال با حصار سیمی احاطه خواهد شد. به این ترتیب زمین محل سکونت مهاجران که بیشتر شان رد شده هستند، روز به روز محدودتر می‌شود و مهاجران روی هم انبار می‌شوند. بر اساس آخرین برآوردها، در کاله و اطراف آن چهار کمپ خودسرانه مهاجران وجود دارد که حدود ٥٠٠ مهاجر در آن زندگی می‌کنند.

      Rue des Huttes

ابراهیم، یک مهاجر دیگر ایرانی که ٣٦ ساله است و تلاش دارد دستهایش را روی آتش گرم کند با عصبانیت می‌گوید: « زندگی در جنگل وحشتناک است، فرانسه زندگی‌ام را نابود کرد. هوا سرد است و باران می‌بارد اما از ترس پولیس نمی‌توانیم کاری بکنیم.»

تنها در یک مورد، شرایط آن قدرها هم غیر انسانی نیست. به گفته آنتوان نهر « سازمان (La vie Active) که از سوی دولت تائید شده، روزانه دوبار در نزدیکی این کمپ غذا توزیع می‌کند اما همزمان، بنابر تصمیم دولت، این کمپ نیز روز به روز محدودتر می‌شود...."

ابراهیم فکر می‌کند در فرانسه به دام افتاده زیرا « حتی موقعی که پناهجو هم باشی، باید در جاده بخوابی.» به همین دلیل، او نیز مانند دیگران، رویای رفتن به انگلستان را در سر می‌پروراند، در حالی‌که در آغاز اصلاً چنین هدفی نداشت. او می‌گوید تا کنون « شش بار تلاش کردم با کشتی و چندین بار هم علیرغم خطراتش، با کامیون از کانال مانش عبور کنم.»

او می‌گوید: « فرانسه مرا نمی‌خواهد اما در عین حال نمی‌گذارد از اینجا بروم. ما جای دیگری نداریم، لطف کنید و بگذارید از اینجا بروم.»

      Rue des Huttes

*****************************************

کمپ‌های مهاجران در کاله و اطراف آن:

- کمپ rue des Huttes که مهاجر نایجری در آن در آن زندگی می‌کرد

- کمپ BMX در نزدیکی استادیوم l’Épopée Marck که مهاجران اریتره‌ای در آن پناه گرفته‌اند

- کمپ l’hôpital بیشتر محل زندگی مهاجران فغان است

- کمپ  Marck-en-Calaisis


 

در همین زمینه