عکس از آرشیف/ وضعیت پناهجویان در جزایر یونان به ویژه اردوگاه موریا، در جزیره لیسبوس به وخامت گراییده است.
عکس از آرشیف/ وضعیت پناهجویان در جزایر یونان به ویژه اردوگاه موریا، در جزیره لیسبوس به وخامت گراییده است.

حکومت یونان مبارزه را در برابر وضعیت اضطراری در جزایر این کشورآغاز کرده است. انتقال مهاجران و قانون سختگیرانه پناهندگی باید راه حلی به این معضل باشد. با وجود تلاش ها، هنوز پیشرفت در این امر به نظر نمی‌رسد.

اردوگاه موریا در ابتدا برای ۲۰۰۰ پناهجو در نظر گرفته شده بود. در چارچوب توافق اتحادیه اروپا و ترکیه ، قرار بود در مورد وضعیت تازه واردان در اردوگاه موریا در طی چند روز تصمیم گرفته شود و سپس پناهجویانی یا به ترکیه بازگردانده شود یا اینکه به مناطق دیگر در داخل یونان انتقال داده شوند. این طرح تا حال به طور مناسب عملی نشده است. در حال حاضر، حدود ۱۴ هزار پناهجو در این اردوگاه و اطراف آن زندگی می‌کنند. اکثر مهاجران نه در داخل اردوگاه بلکه در باغ های زیتون که در همسایگی این اردوگاه واقع شده اند، تحت شرایط بسیار نامناسب به سر می‌برند. در اینجا خیمه های مهاجران یکی پهلوی هم قرار دارند. خریطه های زباله ها در همه جا انبار شده اند و از چند روز به این طرف در محل شستشوی موقتی که ایجاد گردیده است، دیگر آب جاری وجود ندارد. شب ها همیشه برخورد های خشونت آمیز رخ می‌دهند. بسیاری از ساکنان می‌گویند که آنها ترس از زندگی شان دارند و این اردوگاه برای شان به جهنم تبدیل شده است.

حکومت یونان نه تنها با قوانین شدیدتر بلکه با ابزارهای غیرقانونی، تلاش می‌کند تا بحران مهاجرت را در این کشور تحت کنترول داشته باشد. بنابر این در دوازده ماه قبل از اول نوامبر، نزدیک به ۶۰ هزار پناهجو به طور غیرقانونی به ترکیه پس فرستاده شده اند. این خبر را رسانه خبری آلمانی "اشپیگل" با استناد به اسناد وزارت داخله ترکیه گزارش داده است. گفته شده است که این اخراج های غیر قانونی در مرز شمالی ترکیه و یونان صورت گرفته است. بنابر این گزارش "اشپیگل" پناهجویان تازه وارد بدون یک روند پناهندگی به ترکیه اعزام شده اند. حکومت یونان این موضوع را انکار می‌کند.


احمد از سوریه نیز با یکی از قایق ها از ترکیه به یونان آمده است. او می‌گوید چهار سال در استانبول زندگی کرده است. سپس او را به طور غیرقانونی به سوریه بازگرداندند. او گفت تلاش بعدی فرار اش باید به اروپا ادامه یابد. احمد آرام و با دقت صحبت می‌کند. پشت سر او، چراغ های ساحل ترکیه از فاصله دور می درخشند. تنها ده کیلومتر از ترکیه تا یونان فاصله است. احمد می گوید، اندکی قبل از ساعت ۱۰ شب، او با قایق رابری از ترکیه به مقصد یونان حرکت کرده بود و بالاخره در نزدیکی ساحل لیسبوس یونان نجات داده شدند.

رها زن ۲۴ ساله افغان نیز سرنوشت مشابه داشته است. او اینک با حدود ۲۰۰ پناهجو دیگر از لیسبوس به داخل یونان منتقل می‌شود. او یک سال با زیبا، دختر هفت ساله اش در اردوگاه موریا زندگی کرده است و در پروژه های محلی در این جزیره شرکت داشته است. رها نقاشی و خال کوبی می‌کند. او با لبخند می‌گوید رؤیای بزرگش داشتن استدیوی خال کوبی است. رها از اکثر زنان در موریا متفاوت است. او افزود در یکسال اقامت اش در لیسبوس، دوستان زیادی پیدا کرده است. او علاوه کرد: «دوری از آنها برای من بسیار زیاد سخت تمام خواهد شد. من از صبح به این طرف فقط گریه کرده ام.» 

رها سکوت کرده، به دور نگاه می‌کند و دست خود را روی دهانش می گذارد، با احساس اش می جنگد. کمی بعد، رها با دختر كوچكش در میان جمعیت جلو بسی که آنها را از اردوگاه موریا انتقال می‌دهد، ناپدید می‌شود.


سفری نامعلوم

برای رها، برگشتی وجود ندارد او می خواهد به پیش برود. هدف بعدی سفر او شهر آتن، پایتخت یونان است. رها و دخترش زیبا با آخرین بس از اردوگاه موریا به سمت کشتی که آنها را به آتن انتقال می‌دهد، حرکت کرده است. رها با دو بکس بزرگ که رسامی هایش نیز در داخل آن اند و خریطه های مواد غذایی و وسایل مورد نیاز اش در برابر کشتی ایستاده است تا نوبت اش برسد و وارد کشتی شود. یکی از زنانی که دوست رها است نیز او را کمک می‌کند. زنانی که در تنها بسر می‌برند، اغلب در این چنین شرایطی هم‌دیگر شانرا حمایت می‌کنند. او می‌گوید که بسیار هیجان زده است. باید مراقب دختر و اموال اش باشد. رها گفت: «من وسایل زیادی با خود دارم و با دخترم تنها هستم. سخت است اما من با این همه مشکلات کنار می آیم. من قوی هستم.»

رها صبح روز بعد وارد آتن خواهد شد. اینکه بعدا چه اتفاقی می افتد هنوز رها نمی‌فهمد. اما او می‌گوید تنها این را می فهمم که هرگز به اردوگاه موریا برنخواهم گشت.

nka, si (Max Zander, Amien Essif)

برگرفته از رسانه همکار ما (دویچه وله)

 

در همین زمینه