تعدادی از مهاجران در پاریس خود را دور آتش گرم می کنند. عکس از مهاجرنیوز/ان دیاندره لوارن
تعدادی از مهاجران در پاریس خود را دور آتش گرم می کنند. عکس از مهاجرنیوز/ان دیاندره لوارن

یک مهاجر افغان در پاریس، از دو ماه به اینسو در خیابان می‌خوابد. او مدت شش ماه را در نزد دوستانش سپری کرد اما بالاخره سر به خیابان زده است. ارگان های مسئول هنوز به او جا نداده اند. احمد از مشکلات بی سرپناهی به مهاجر نیوز می گوید.

احمد* مهاجر ٢٠ ساله افغان باشنده اصلی ولایت ارزگان است. او در پاریس بیش از دو ماه می شود که در خیابان در کنار مسجدی نزدیک به پورت دولا شاپل در پاریس می خوابد. او روز ها را در بیرون می گذراند و شب ها را در نزدیک همین مسجد می خوابد.

احمد به مهاجرنیوز گفت «من دو ماه و نیم می شود که در خیابان می خوابم. جایم در نزدیک همین مسجد است. مثل دیوانه ها در اینجا مسکن اختیار کردم... به چندین جا رفتم و دنبال یک سرپناه شدم، هیچ کس در قصه ما نیست. در پرفکتور رفتم آنجا مهاجر زیاد است، همه در صف منتظر اند، برای من نوبت نرسید. می خواهم فردا خیلی وقت بروم تا از آنها بپرسم که برایم جایی پیدا می کنند یا نه، نمی دانم...»

او در ادامه صحبت هایش گفت: به یکی از موسسه های خیریه رفتم آنها گفتند که برای اقدام خانه باید به اوفی بروم، ولی نمی دانم که دفتر اوفی در کجاست و چگونه تقاضای خانه کنم، بیخی سردرگم شده ام...»

احمد با پولی که از سوی دولت دریافت می کند، راضی است اما از بی سرپناهی رنج می برد. او می گوید« بلی، برای من کارت اوفی دادند و یک مقدار پول بخور نمیر می دهند اما من به جا نیاز دارم، تا کی در این هوای سرد در خیابان بخوابم.»

«در این مسجد روزانه به ما غذا می دهند. من شب ها در کنار این مسجد می خوابم. قبلا یک خیمه داشتم آن را هم دزدیدند... اینجا فرانسه است اما مهاجران بی سرپناه در وضعیت خیلی بد قرار دارند و آنهایی که در خیابان اند مثل دیوانه ها زندگی می کنند.»

احمد در ماه اپریل سال ٢٠١٩ به فرانسه رسیده است. او افغانستان را در سال ٢٠١٥ ترک کرده است. احمد نیز مانند هزاران مهاجر راه پر خطر و دشوار مهاجرت را طی کرده است. او از طریق راه قاچاق خود را به اروپا رسانده است. قبلا در کشور سویدن درخواست پناهندگی داده بود اما آنجا براش ترک خاک دادند.

 او در این مورد گفت: من با پنج تن دیگر از کشور سویدن نامه ترک خاک گرفتیم، بلاخره با هم مشوره کردیم که بیاییم به فرانسه. در ابتدا وقتی پرفکتور رفتم شصتم را گرفتند و بر اساس قانون دوبلین حق درخواست پناهندگی در فرانسه را نداشتم. منتظر نشستم تا شش ماه سپری گردد و نشان انگشتم پاک شود.»

در حال حاضر احمد در پروسه نورمال پناهندگی بسر می برد. او می گوید که در تاریخ ٢٠ دسامبر مصاحبه اش را در افپرا انجام داده است و منتظر جواب است.

 *احمد نام مستعار

 

 


 

در همین زمینه