معصومه علیزاده، بایسکل سوار افغان در فرانسه. عکس از تییری کمونال
معصومه علیزاده، بایسکل سوار افغان در فرانسه. عکس از تییری کمونال

از چندین ماه تا کنون معصومه علیزاده، بایسکل سوار افغان مقیم فرانسه، برای عضویت در تیم المپیک پناهندگان ۲۰۲۰ با جدیت تمرین می‌کرد. حال که برگزاری بازیهای المپیک به دلیل شیوع ویروس کرنا به ماه جولای سال ۲۰۲۱ به تعویق افتاده، او از این تصمیم حمایت می‌کند اما برای برنامه‌های امسالش نگران است.

از ۱۶ مارچ تا کنون معصومه علیزاده، بایسکل سوار مهاجر افغان در فرانسه بایسکلش را کنار گذاشته و در قرنطین به سر می‌برد. این ورزشکار ۲۳ساله افغان که در سال ۲۰۱۷ با خانواده‌اش به فرانسه پناهنده شد، شهر دانشگاهیش، لیل را ترک کرده تا به پدر و مادرش در اورلئان به پیوندد.

 روز ۲۴ مارچ وقتی خبر به تعویق افتادن بازی‌های المپیک توکیو از ماه اگست امسال به سال ۲۰۲۱ منتشر شد، معصومه در منزل نزد پدر و مادرش بود. او می‌گوید این تصمیم که به دلیل شیوع ویروس کرونا گرفته شده برای حفاظت« سلامتی مردم جهان» ضروری بود اما بعد از یک سال فداکاری و تمرین، باعث نومیدی او شده است. معصومه در ماه نومبر سال گذشته یک بورس کمیته ملی المپیک را به دست آورد تا برای شرکت در بازی‌ها آمادگی بگیرد. قرار بود فهرست بازیکنان منتخب تیم المپیک پناهندگان در ماه جون اعلام گردد اما بحران ویروس کرونا این برنامه‌ها را به هم زد. معصومه که در دانشگاه پولی تخنیک لیل در رشته انجنیری ساختمانی درس می‌خواند، می‌گوید:«من کمی ناامید شدم زیرا تصمیم گرفته بودم که امسال فقط بایسکل سواری را تمرین کنم و برای بازیهای المپیک آماده شوم. با دانشگاهم قرار گذاشته بودیم که فقط سه مضمون را بخوانم. چون در کارهای عملی دانشگاه شرکت نکردم امسال را از دست دادم در حالیکه سال آینده شاید دوباره همین کار را کنم.»

با این حال، او خوش بینی را از دست نداده و می‌گوید حداقل بایسکل سواری را ادامه خواهد داد:« هنوز جوان هستم و سال آینده یا سال بعدتر به درسهایم رسیدگی خواهم کرد.»

معصومه تلاش دارد با وضعیت کنونی با آرامش برخورد کند. حال که قواعد قرنطین مانع تمرین بایسکل سواری او شده، «ملکه کوچک کابل»، لقبی که رسانه‌های فرانسوی به او داده‌اند، تصمیم گرفته از این فرصت برای ارتقای سطح زبان فرانسوی‌اش استفاده کند:« به این ترتیب سال آینده درس‌هایم ساده‌ تر خواهد شد زیرا تا هنوز هم کلمات زیادی را در فرانسوی نمیدانم.»

 حضور در خط اول مسابقه

تییری کمونال، یک تن از مربیان معصومه در بایسکل سواری نیز معتقد است که بدون به تعویق انداختن بازیهای المپیک، راه دیگری وجود نداشت. او می‌داند که این تصمیم چگونه باعث نومیدی معصومه شده اما منظماً اولویت‌های تعیین شده را به او یادآوری می‌کند:« به او می‌گویم مهمتر از خود او، چیزی است که او از آن نمایندگی می‌گند و به همین دلیل باید به خود اعتماد داشته باشد.» بدون شک معصومه توانسته است به خاطر سمبول بودن، بورس کمیته المپیک را به دست بیاورد.

اما نه معصومه و مربی او، تییری، دچار توهم نمی‌شوند. سطح آمادگی ورزشکار جوان افغان، بسیار پایین تر از سطح ورزشکاران زنی است که ممکن است برای رشته بایسکل سواری المپیک انتخاب شوند. تییری می‌گوید:«در سطح جهانی، فقط ۶۷ زن توانایی شرکت در مسابقات را دارند. در هر کشور، سطح ورزشکاران بسیار بسیار بالا است. اما مهم این است که معصومه در خط آغاز مسابقه حضور داشته باشد.» به این دلیل که معصومه سمبول رهایی و ادغام زنان به شمار می‌رود. او در افغانستان با خواهرش زهرا، به خاطر علاقه‌اش به ورزش بایسکل سواری مورد تهدید قرار گرفت و با خانواده‌اش به فرانسه پناهنده شد.

معصومه وقتی وارد فرانسه شد نخست به آموزش زبان فرانسوی پراخت و تحصیل را از سر گرفت اما بایسکل را هم فراموش نکرد. او و خواهرش، که در دانشگاه لیل درس می‌خواندند برای تمرین راه‌های شمال فرانسه را انتخاب کردند.

«زنان قادرند هرچه بخواهند انجام دهند»

معصومه،‌ به عنوان سمبول یک زن مسلمان، مدرن، ورزشکار و بالنده به خوبی می‌داند که شرکت او در مسابقات المپیک به پیشداوری‌های زیادی در فرانسه و أفغانستان تنه خواهد زد. او ذوق زده می‌گوید:« در کشور من مردم فکر می‌کنند که یک زن ضعیف تر از آن است که بایسکل سواری کند. من اگر در مسابقا المپیک شرکت کنم می‌توانم به آن‌ها بگویم که زنان هر چه دل شان بخواهد می‌توانند انجام دهند.» معصومه ادامه می‌دهد:« متاسف هستم که نمی‌توانم  رسماً از کشورم نمایندگی کنم اما زیر پرچم ورزشکاران پناهنده، باز هم یک زن افغان خواهم بود. گذشته از آن، بودن زیر پرچم سفید المپیک هم یک سمبول است. سفید علامت صلح است که ما در أفغانستان به آن نیاز داریم.»

معصومه امیدوار است راه تهمینه کوهستانی، ورزشکار دو میدانی یک صد متر در افغانستان را ادامه دهد که تنها نماینده زنان ورزشکار افغان در المپیک ۲۰۱۲ در لندن بود.


 

در همین زمینه