یک مهاجر افغان در نزدیکی بلگراد، پایتخت صربستان، دسمبر ۲۰۱۹. عکس از رویترز
یک مهاجر افغان در نزدیکی بلگراد، پایتخت صربستان، دسمبر ۲۰۱۹. عکس از رویترز

با شیوع ویروس کرونا در سرتاسر جهان، بیشتر کشورها تدابیر جدی برای مقابله با آن اعمال کرده‌اند. صربستان از جمله کشورهایی است که از چند هفته تا کنون در قرنطین به سر می‌برد. محبت ځاځی، مهاجر افغان در کمپ اداشیفچی چشمدید خود از وضعیت مهاجران در این کمپ را بازگو می‌کند.

نامم محبت ځاځی است؛ ۲۴ ساله و از ولایت پکتیا هستم. همسر و دو فرزندم در افغانستان هستند اما من از هشت ماه به این سود در یک کمپ در نزدیکی مرز کرواسیا زندگی می‌‌کنم.

من حدود ۱۱ ماه پیش سفرم به سوی اروپا را شروع کردم. اول پاکستان رفتم و بعدتر به ترکیه و سپس از طریق یونان و مقدونیه به صربستان رسیدم.

تعداد زیادی از أفغان‌ها مثل من در این کمپ گیر افتاده‌اند. اگر چه رفتار مسئولان کمپ با ما بد نیست اما مشکلات زیادی داریم و از این وضعیت خسته شده‌ایم.

تعدادی از مهاجران در خیمه‌های بزرگ زندگی‌ می‌کنند اما برای مهاجران قدیمی‌تر اتاق داده شده است. من هم با چند مهاجر دیگر در یک اتاق زندگی‌ می‌کنم. در اینجا روزانه سه بار به ما غذا می‌دهند اما کیفیت آن واقعاً خوب نیست.

من چند بار تلاش کردم به کرواسیا و هنگری بروم اما به دست پولیس افتادم و مرا به صربستان پس فرستادند. پولیس کرواسیا خیلی رفتار بدی با مهاجران دارد و همه چیز آن‌ها را می‌گیرد.

«از کمپ بیرون رفته نمی‌توانیم»

حدود سه هفته می‌شود که در صربستان قرنطین اعلام شده است و هیچکس اجازه ندارد از خانه بیرون برود. ما هم در کمپ گیر افتاده‌ایم. سربازان در مقابل کمپ خیمه زده‌اند و نمی‌گذارند کسی از اینجا بیرون برود.

بعد از اعلام قرنطین، در داخل کمپ وضعیت پیچیده شده است. پیش از این ماهانه به ما ۳۰ یورو پول می‌دادند اما حال این کمک را قطع کرده‌اند.

مهاجران از این که پول ندارند ناراحت هستند و هر روز در اینجا دعوا و درگیری صورت می‌گیرد. مهاجران افغان با کوچکترین بهانه با هم درگیر می‌شوند.

مشکل دیگر این است که بعضی از مهاجران به مواد مخدر معتاد هستند. بدون کمک مالی، آن‌ها نمیتوانند مواد بخرند و به همین علت جنگ و دعوا می‌کنند.

من منتظر هستم که این وضعیت به پایان برسد و هرچه زودتر بتوانم از صربستان بیرون بروم.

من از سازمان ملل متحد می‌خواهم که به وضعیت مهاجران  افغان توجه کند. ما به خاطر جنگ مجبور به مهاجرت شده‌ایم اما کشورهای اروپایی مرزهای خود را بسته‌اند. کرواسیا، هنگری و کشورهای دیگر نمی‌خواهند مهاجران را بپذیرند. ما کجا برویم و چه کنیم؟


 

در همین زمینه