انجمن سدر در شمال پاریس سالانه از هزاران مهاجر، پناهجو یا پناهنده و افراد بدون مدرک پذیرایی می‌کند. عکس از مهاجر نیوز
انجمن سدر در شمال پاریس سالانه از هزاران مهاجر، پناهجو یا پناهنده و افراد بدون مدرک پذیرایی می‌کند. عکس از مهاجر نیوز

بعد از ۵۵ روز قرنطین عمومی به دلیل شیوع ویروس کرونا، سازمان‌های خیریه در فرانسه تلاش دارند خدمات اولیه و ضروری برای مهاجران و افراد محروم را از سر بگیرند. این سازمان‌ها تلاش دارند همزمان تدابیر بهداشتی برای جلوگیری از ابتلا به ویروس را همچنان رعایت کنند.

پییر هانری، مدیر سازمان France Terre d’Asile می‌گوید که « برای کار اجتماعی، حضور فیزیکی در صحنه ضروری است و از این نظر رفع قرنطین به افراد این امکان را می‌دهد که از انزوا بیرون بیایند و فعالیت‌ها وسیع‌تر شوند.»

او گفت دفاتر سازمان برای پذیرایی از پناهجویان از ۱۱ می دوباره فعال شده‌اند و مراجعین را با وقت قبلی ملاقات می‌پذیرند اما دوره گذار به فعالیت‌های عادی تا ۲ جون ادامه خواهد داشت. او می‌گوید حال باید متوجه بود که بعد از بحران بهداشتی، یک بحران اقتصادی و اجتماعی بزرگ در راه است.

پییر هانری مخصوصاً نگران است که سرنوشت مهاجران بی سرپناه چه خواهد شد. او می‌گوید:« تعداد زیادی سرپناه در آغاز قرنطین ایجاد شد. آیا این سرپناه‌ها حفظ خواهند شد؟» او امیدوار است که دولت قانون ممنوعیت اخراج افراد بی سرپناه از منازل شان در زمستان را، تا آخر سال تمدید کند.

«تعداد بینوایان بی سرپناه بیشتر خواهد شد»

فیلیپ کارو، مشاور شهرداری سن-دنی و عضو انجمن مهاجران ویلسون(Wilson Migrants) نظر متفاوتی دارد:«تعداد زیادی از مهاجران در دوره قرنطین هم بی سرپناه ماندند و در هفته ‌های آینده تعداد این مهجران بیشتر خواهد شد.»

انجمن مهاجران ویلسون که در دوران قرنطین هم فعال بود، هفته یک هزار خوراک غذای مجانی در شمال پاریس و سن-سن-دنی به مهاجران و نیازمندان توزیع می‌کند. این سازمان هر شب ۵۰۰ خوراک غذا را در فرودگاه شارل دوگل رواسی، به مسافرانی که به دلیل قرنطین در فرودگاه گیر مانده‌اند و افراد بی سرپناهی که در ایستگاه ترن می‌خوابند، توزیع می‌کند.

فیلیپ کارو می‌گوید که «حدود ۸۴ هزار اتاق خالی و بدون توریست در هوتل های پاریس و ۵۳۱۳ اتاق دیگر در شهر رواسی وجود دارد» اما هیچ شهردار و اداره پولیس برای اسکان افراد بی سرپناه در این هوتل‌ها اقدام نمی‌کند:« مقام‌ها مثل گذشته فقط به طور موقت به عده‌ای سر پناه می‌دهند و افراد بی شماری در خیابان می‌مانند.»

او معتقد است که با پایان قرنطین، مقام‌ها اقدامات علیه افراد بی سرپناه را تشدید خواهند کرد. او به عنوان نمونه می‌گوید افرادی که در ترمینل‌های فرودگاه می‌خوابیدند، بعد از فعال شدن پروازها، مجبور شده‌اند به ایستگاه ترن رواسی بروند در حالی که چندین مورد مشکوک ویروس کرونا در آنجا تثبیت شد است.

فیلیپ کارو که نگران است پولیس این افراد را به دلیل نداشتن ماسک حفاظتی جریمه کند، می‌گوید امدادگران اجتماعی همچنان کمک به این افراد در رواسی و پاریس را ادامه خواهند داد.

«تامین رابطه اجتماعی» اصل مهم کار اجتماعی برای انجمن شوربا نیز محسوب می‌شود که فعالیت‌های خود را با دوره بعد از قرنطین هماهنگ می‌کند. برای اعضای این سازمان که فعالیت‌های گزمه اجتماعی، توزیع غذای رایگان و ادغام حرفه‌ای را در دوره قرنطین هم ادامه می‌دادند، بحران بهداشتی کنونی، به گونه عریان‌تری نابرابری‌ها را به نمایش گذاشته است. الکسی توزله، هماهنگ کننده این انجمن می‌گوید:« به همین دلیل است که ما خود را برای هماهنگ کردن و پاسخگویی به این شرایط آماده می‌کنیم.» به گونه مثال انجمن یک کمپاین مالی را برای تهیه بسته بندی‌های بهداشتی برای بزرگسالان و نوزدان به راه انداخته است.

انجمن شوربا همچنین تلاش دارد تا در دوره رفع قرنطین، به تبلیغات خود برای رعایت تدابیر بهداشتی از جمله رعایت فاصله اجتماعی-فزیکی برای مقابله با ویروس ادامه دهد. به گفته الکسی توزله، این تدابیر بخشی از واقعیت‌های جدید است که درک و هضم آن برای برخی از افراد دشوار است:« مهاجران از همان آغاز مهاجرت شان در تلاش چیزهای مشخصی مانند خوابیدن در یک محل امن، غذا، دوش و در امان ماندن از خشونت و اعتیاد هستند. این مسایل گاهی مشکل ابتلا به ویروس را کم اهمیت جلوه می‌دهد. از سوی دیگر مهاجران معمولا عادت دارند در همه جا با همدیگر نزدیک باشند و به همدیگر کمک کنند؛ این امر نیز رعایت فاصله اجتماعی را دشوار می‌کند.»‌ به همین دلیل در دوره رفع قرنطین باید مهاجران را با مسایلی بیشتر آشنا کرد که شهروندان عادی به سادگی آن را درک می‌کنند.

گروه آگاهی و کمک به مهاجران( GISTI) که در عرصه حقوقی و قضایی به مهاجران کمک می‌کند فعالیت‌های خود در دوره قرنطین را تا اوایل جون ادامه خواهد داد. بخشی از فعالیت های این انجمن از ۱۲ می در دفتر مرکزی آن از سر گرفته شده است.

تغییر در شیوه در پذیرایی از مهاجران

انجمن سدر( Cèdre)، متعلق به گروه امداد کاتولیک در شمال پاریس، برای خدمات پستی و آدرس اداری برای یک هزار مهاجر و رعایت تدابیر بهداشتی اولویت قایل شده است.

اوریلی رادیسون، مدیر انجمن می‌گوید که روزانه حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ مهاجر به این انجمن مراجعه می‌کنند تا از معلومات و خدمات فرهنگی انجمن بهره‌ مند گردند:« داوطلبان ما در طول چهار هفته گذشته به توزیع مکاتیب اداری و توضیح و تشریح تدابیر بهداشتی به مهاجران مشغول بودند. ما یک شماره تیلفون مشورتی را نیز هفته پنج روز در هفته فعال کردیم.»

انجمن سدر تا ۲۵ می (به غیر از توزیع مکاتیب اداری) مسدود خواهد بود اما اوریلی رادیسون گفت که اعضای انجمن در حال آمادگی برای از سر گیری فعالیت‌های خود هستند. انجمن در نظر دارد برای فعالیت‌های ورزشی و فرهنگی و همزمان رعایت فاصله اجتماعی راه حل های جدیدی جستجوکند و همزمان زمینه را برای شارژ تیلفون برای مهاجران فراهم بسازد.


 

در همین زمینه