روز یکشنبه زنان با راه انداختن تظاهرات در جاده  منتهی به میتیلین، خواهان انتقال مهاجران از جزیره شدند.  عکس از مهدی شبیل/مهاجر نیوز
روز یکشنبه زنان با راه انداختن تظاهرات در جاده منتهی به میتیلین، خواهان انتقال مهاجران از جزیره شدند. عکس از مهدی شبیل/مهاجر نیوز

روز یکشنبه ۱۳ سپتمبر مهاجران آواره کمپ موریا که در امتداد جاده منتهی به میتیلین جابجا شده‌اند، بار دیگر تظاهرات کردند. یک روز پیشتر پولیس، در برابر مهاجرانی که خواهان انتقال خود از جزیره هستند از گاز اشک آور کار گرفت. دولت یونان تعهد کرد که همه مهاجران را به زودی در یک کمپ جدید جابجا خواهد کرد.

مهاجران در تظاهرات روز یکشنبه که در امتداد جاده میتیلین برگزار شد با صراحت رفتن به کمپ جدید را رد کردند. آن‌ها شعار می‌دادند:«ما به یک کمپ جدید ضرورت نداریم»، «ماآزادی می‌خواهیم» یا «اینجا جهنم است، ما می‌خواهیم از اینجا برویم».

اکثریت ۱۳۰۰۰ مهاجری که در کمپ  سوخته موریا زندگی می‌کردند بیشتر از یک سال است که به یونان آمده‌اند. آ‌نها نمی‌خواهند از سوی دولت به یک کمپ جدید انتقال داده شوند.

زیر آفتاب سوزان کنار جاده، ایرن شعاری را حمل می‌کند که روی کارتن آن به انگلسیی نوشته:« ما به کمپ جدید نمی‌رویم.» شانتل، شعاری را حمل می‌کند که در آن نوشته :« ما کمپ جدید را نمی‌خواهیم. اروپا، لطفاً به ما کمک کنید!»

شانتل، زن مهاجر از جمهوری دمکراتیک کانگو است که از اکتوبر ۲۰۱۹ در انتظار پاسخ درخواست پناهندگی خود به سر می‌برد. او می‌گوید:« ما حاضریم به هر شهر دیگر در اتحادیه اروپا برویم.»

سه زن مهاجر افریقایی، ایرن(راست)، شانتل‌( مرکز) و فیفی ( چپ) بیشتر از یک سال را در موریا گذرانده‌اند و به هر قیمتی خواهان بیرون از جزیره لیسبوس هستند.  عکس از مهدی شبیل/مهاجر نیوز نه آب و نه غذا

روز شنبه، ۱۲ سپتمبر مهاجران علیه تصمیم فرستادن مهاجران به یک کمپ جدید در حال ساختمان تظاهرات کردند. در این تظاهرات پولیس علیه آن‌ها از گاز اشک آور کار گرفت و باعث ایجاد وحشت در میان کودکان شد.

آتش سوزی در کمپ موریا باعث آواره شدن حدود ۱۳۰۰۰ مهاجر شده که بیشتر شان اکنون در امتداد جاده متیلین، بدون خیمه و سرپناه زندگی می‌کنند. آنان اجازه ندارند این منطقه پر از زباله را ترک کنند زیرا بس‌های پولیس راه‌های منتهی به مرکز شهر و بندر میتیلین را بسته ‌اند. گذشته از آن تمامی مغازه‌ها و دکان‌ها در این منطقه بسته شده‌اند.

به این ترتیب از حدود پنج روز به این سو، مهاجران غذا نخورد‌ه‌اند. در کنار حرارت سوزان آفتاب، قحطی آب نیز به کلی محسوس است. مهاجران برای پر کردن بوتل‌ها یا شستن لباس‌های شان، نل‌های آب را سوراخ کرده‌اند.

پولیس برای جلوگیری از رفتن مهاجران به مرکز شهر میتیلین جاده را بسته است. عکس از مهدی شبیل/مهاجر نیوز محمد، یک مهاجر گینه‌ای از افریقا و دوستانش در تظاهرات روز شنبه شرکت کرده بودند. آن‌ها شعار «اروپا ما را نجات بدهید!» را روی یک پایه چوب در زیر یک درخت برافراشته‌اند. محمد با عصبایت می‌گوید:«ما حق خود را می‌خواستیم اما با گاز به ما حمله کردند.»

روز یکشنبه این زنان بودند که با راه انداختن تظاهرات در جاده خواهان انتقال مهاجران از جزیره شدند. همه فکر می‌کردند که پولیس جرئت نخواهد کرد با گاز اشک آور به زنان و کودکان حمله کند.

«هر کشوری برای بچه‌های‌ما بهتر از اینجاست»

چند زن افغان، از جمله شریفه، در امتداد جاده از همدیگر می‌پرسند عاقبت خانواده و فرزندان شان چه خواهد شد؟ شریفه، که ۴۱ ساله است و چادر سبز به سر دارد، با ترجمه حرف‌های دیگران می‌کوید:« ما می‌خواهیم از اینجا برویم. ما می‌خواهیم که فرزندان ما به مکتب بروند. دو سال می ‌شود که ما اینجا هستیم.»

در کنار او، یک زن مهاجر ۶۷ ساله، نمیتواند جلو اشک‌هایش را بگیرد و می‌گوید:« ما ترجیح می‌دهم اینجا بمیریم تا این که ما را به یک کمپ دیگر بفرستند.» یک زن دیگر که فرزندش مریض است می‌گوید:« به هر کشوری که ما را بفرستند برای کودکان ما خوب خواهد بود.»

کبرا رحیمی، مهاجر افغان ۶۷ ساله، هنگام سخن گفتن از دشواری‌ها در لیسبوس اشک می‌ریزد. او بیشتر از یک سال است که در این جزیره به سر می‌برد. عکس از مهدی شبیل/ مهدی شبیلاین زنان مهاجر کاملا ناامید به نظر می‌رسند و همگی نگران آینده فرزندان خود هستند. یکی از آنها که فرزندش در آغوشش خوابیده، گفتگوها را گوش می‌کند و اشک می‌ریزد.

کمپ بسته

مارتین، یک مهاجر جوان کامرونی، می‌گوید: «کمپ جدید به مراتب بدتر از چیزهایی است که تا حال دیده‌ایم.» او و دوستانش قبل از آتش سوزی کمپ موریا در مرکز توقیف مهاجران به سر می‌بردند. دوستش لاندری، که او هم کامرونی است می‌گوید:« آتش سوزی کمک کرد ما از زندان آزاد شویم.»

معمولاً مهاجرانی که درخواست پناهندگی شان رد شده، در مراکز بازداشت نگهداری می‌شوند اما عده‌ای به محض ورود به لیسبوس بازداشت شده‌اند. موسا، یک مهاجر مالی که با مارتین و لاندری زندگی می‌کند یکی از آن‌هاست. او بعد از گذشتاندن ۹۰ روز بازداشت و سه ماه آزادی، درخواست پناهندگیش رد شده و حال باید شش ماه دیگر را باز هم در بازداشت بگذراند.

موسا، مهاجر افریقایی ۹۰ روز را در مرکز بازداشت مهاجران گذرانده است.  اوهنگام آتش سوزی در موریا، بار دیگر در بازداشت به س ر می‌برد. عکس از مهدی شبیل/مهاجر نیوز برای این جوان مهاجر، کمپ بسته جدید که در نزدیکی کاراتپه و در چهار کیلومتری میتیلین قرار دارد، حیثیت یک زندان جدید را دارد. مارتین می‌گوید بیشتر دوستان او که وارد این کمپ شده‌اند نخواهند توانست بیرون بیایند.

روز یکشنبه، نوتیس میتاراکیس، وزیر امور مهاجرت یونان، در برابر کمپ جدید در حال ساختمان به رسانه‌ها گفت که «تمامی پناهجویان به این کمپ انتقال خواهند یافت.» 

کیریاکوس میتسوتاکیس، نخست وزیر یونان، نیز تاکید کرد که یک «یک مرکز پذیرایی دایمی» جدید در لیسبوس ایجاد خواهد شد تا جاگزین موریا گردد.

روز یکشنبه حدود ۵۰۰ مهاجر به کمپ جدید فرستاده شدند.


 

در همین زمینه