پناهجویان در یک فابریکه قدیمی در مرز کرواسیا
پناهجویان در یک فابریکه قدیمی در مرز کرواسیا

فعالان حقوق بشر و شورای کلیسای پروتستانت در آلمان (EKD) خواستار کمک بیشتر اروپا به پناهجویان و مهاجران در مسیر بالقان هستند. آنها به این باور اند که داستان های که از پناهجویان در کراوسیا و بوسنیا به گوش می رسند، با ارزش های اروپایی و مسیحیت، کاملا در تناقض قرار دارند.

هاینریش بدفورد-اشتروهم، رئیس شورای کلیسای پروتستانت آلمان و داگمار پروین مدیر سازمان جهانی"نان برای جهان"، "یک سفر مجازی" به اردوگاه های پناهجویان در بوسنیا انجام دادند. همچنین چندین کارشناس محلی در امور حقوق بشر و نمایندگان سازمان های امدادرسان در این سفر مجازی حضور داشتند و در مورد وضعیت مرزهای خارجی اتحادیه اروپا گزارش دادند.

ودران جزیکیچ ، دانشمند علوم سیاسی از ویانا، عصر پنجشنبه در این نشست مجازی که توسط آکادمی پروتستانت در برلین درباره اوضاع اردوگاه های پناهجویان در بالقان راه اندازی شده بود گفت: «ارزش های اتحادیه اروپا در مرز بوسنیا و کرواسیا در لرزه درآمده است.»

در مرکز صحبت ها مساله "عقب راندن اجباری" مهاجرانی قرار داشت که خود را به خاک کرواسیا رسیده اند، اما برخلاف قانون پناهندگی اتحادیه اروپا، اغلب توسط مقامات کرواسیا با استفاده از نیروی فیزیکی به بوسنیا عقب رانده شده اند. در این نشست آنتونیا پیندولیچ، فعال حقوق بشر در کرواسیا، از "روشی سیستماتیک" و آزار و اذیت پولیس کرواسیا صحبت کرد. پیندولیچ گفت: «این فقط یک مشکل کرواسیا نیست، بلکه یک مشکل برای کل اتحادیه اروپا است. زیرا سیستم پناهندگی اتحادیه اروپا در این بخش کاری نیست.»

یک خانواده مهاجر افغان در کمپ ویلیکا کلادوشا، در نزدیکی مرز بوسنیا با کرواسیا/ عکس از مهاجر نیوز
یک خانواده مهاجر افغان در کمپ ویلیکا کلادوشا، در نزدیکی مرز بوسنیا با کرواسیا/ عکس از مهاجر نیوز

داکتر کریستینا هیلز که به پناهجویان در منطقه مرزی خدمات طبی ارائه می کند، همچنین از خشونت سیستماتیک علیه نوزادان و کودکان خبر داد. او در ادامه می گوید که برخی از پناهجویان حتی تا ۵۰ بار از کرواسیا اخراج شده اند، اگرچه آنها به وضوح به پولیس کرواسیا خواست شانرا مبنی بر ارائه درخواست پناهندگی ابراز داشته اند.

داکتر کریستینا هیلز در ادامه می گوید که بیشتر پناهجویانی که در بوسنیا اند، در اردوگاه ها زندگی نمی کنند، بلکه در خانه های خالی و تخریب شده زندگی می کنند. او می گوید که امدادگران اجازه ندارند که به طور قانونی در آنجا ها به پناهجویان کمک کنند. به اساس گفته های هیلز، او و دیگر امدادگران، مجبور اند کار شان را شبانه و به طور مخفی انجام دهند. هیلز می گوید که بیشتر اوقات او به خانواده های افغان کمک های طبی ارائه می کند و شاهد است که "این خانواده ها حتی آب آشامیدنی هم ندارند". داکتر هیلز در ادامه می گوید که شمار زیادی از این خانواده های افغان، از جمله زنان و کودکان، اخراج های اجباری را با وجودیکه در خاک اروپا خود را رسانده بودند، تجربه کرده اند. او همچنین ابراز می دارد که مردم توسط پولیس مورد ضرب و شتم قرار گرفته، شکنجه و تهدید شده اند و تلفون های همراه و پول شان از نزد شان گرفته شده است.

هاینریش بدفورد-اشتروهم، رئیس شورای کلیسای پروتستانت آلمان، تأکید کرد که "مهم است چنین داستان ها بیان شوند". او می گوید که داستان های پناهجویان، با هر آنچه اروپا و مسیحیت روی آن ایستادگی دارد، در تناقض است. این کارشناس امور الهیات در ادامه می گوید: «زمانیکه از ارزش های مسیحیت در اروپا سخن می زنیم، ما وظیفه داریم از این افراد (پناهجویان) حمایت کنیم.»

 

در همین زمینه