۱۹ اگست سال ۲۰۲۱، پناهجویان افغان در مرز پولند با بلاروس خیمه برپا می کنند. افزایش مهاجرانی که سعی می کنند وارد پولند شوند، مهاجرت را به یک مساله سیاسی در این کشور تبدیل کرده است/عکس: Attila Husejnow/SOPA/zumapress
۱۹ اگست سال ۲۰۲۱، پناهجویان افغان در مرز پولند با بلاروس خیمه برپا می کنند. افزایش مهاجرانی که سعی می کنند وارد پولند شوند، مهاجرت را به یک مساله سیاسی در این کشور تبدیل کرده است/عکس: Attila Husejnow/SOPA/zumapress

در حالی که بیشتر مهاجران نمی توانند از بلاروس به پولند بیایند و محافظان مرزی بلاروس آن ها را به مرز این کشور با پولند پس می فرستند، برخی سازمان های غیردولتی سعی می کنند به پناهجویانی که عمدتا در جنگل های منطقه مرزی مخفی شده اند، کمک کنند.

 صدای انا دابروفسکا در جنگل تاریک طنین می اندازد: «ما مامور پولیس نیستیم. نترسید!» او و همکارش که در کوله بارشان غذا و لباس به همراه داشتند، توانستند سه مهاجر عراقی را در منطقه مرزی پولند با بلاروس پیدا کنند.

این سه مرد جوان قبلا موقعیت شان را با موبایل به سازمان غیردولتی «Homo Faber» اطلاع داده بودند، در حالی که می ترسند، پولیس مرزی پولند آن ها را پیدا کرده و به بلاروس پس بفرستد.

هادی ۱۹ ساله که از ترس، خستگی و سرما می لرزد، بر روی یک لحاف که بر زمین جنگل پهن کرده است، نشسته است. این جا جنوب شرق پولند است و فقط چند کیلومتر از مرز با بلاروس فاصله دارد.

او می گوید، بار سوم است که تلاش می کند وارد اتحادیه اروپا شود. پولیس مرزی پولند دو بار او را به کشور بلاروس پس فرستاده است که حاکمیت مستبدانه ای دارد.

هادی که یک کلاه کریمی رنگ با برچسب «LOVED» به سر دارد، می گوید: آن ها ما را اخراج کردند و گفتند: «دوباره بازنگردید! برگردید به بلاروس!» او می گوید: «من خسته هستم و می ترسم.»

هادی در گفتگو با خبرگزاری فرانسه «ای اف پی» نمی خواهد نام واقعی اش را بگوید. او از انتقام جویی هراس دارد.

در کنار او دو تن از دوستان عراقی اش هستند که در این سفر خطرناک همراهی اش کرده اند: علی که یک پارچه رنگی به دور پیشانی اش پیچیده و بر روی گلویش خالکوبی هایی دیده می شود و عامر که یک کلاه پیکدار بیس بال به سر دارد.

هر سه آن ها می گویند که در عراق به عنوان امضای گروه «ال جی بی تی کیو» (همجنس گرایان، دو جنس گرایان، تراجنسیتی ها) مورد سرکوب و فشار قرار گرفته اند.

آن ها در ادامه گفتند، پس از این که در اعتراضات برای رعایت حقوق دگرباشان جنسی شرکت کرده اند، تهدید شده اند. هادی می گوید که «به مدت یک سال در عراق مخفی بوده است.»

به گفته سازمان های حامی حقوق بشر، وقتی که محافظان مرزی پولند چنین مهاجرانی را از بلاروس پیدا می کنند، اصلا درنگ نمی کنند. بیشتر آن ها بدون بررسی دلایل پناهندگی مستقیما پس فرستاده می شوند. از زمانی که هزاران مهاجر سعی می کنند وارد اتحادیه اروپا شوند، پولند هزاران سرباز مرزی به منطقه فرستاده و یک حصار سیم خاردار ایجاد کرده است. بیشتر این مهاجران از خاورمیانه هستند.

افزون براین وضعیت اضطراری اعلام شده تا از آمدن خبرنگاران و مهاجران جلوگیری شود. پارلمان در وارسا پنجشنبه شام به درخواست تمدید ۶۰ روزه وضعیت اضطراری پاسخ مثبت داد.

بسیاری از مهاجرانی که بین محافظان مرزی پولند از یک سوی و سربازان مرزی بلاروس از دیگر طرف محاصره شده اند، در جنگل ها سرگردان هستند. تا به حال پنج تن از آن ها جان باخته اند.

حکومت پولند می خواهد قوانین را طوری تغییر دهد که محافظان مرزی بتوانند دلایل پناهندگی را راحت تر نادیده بگیرند و بتوانند مهاجران را سریع تر پس بفرستند.

ایلوا یوهانسون، کمیسار امور داخلی اتحادیه اروپا که می خواست روز پنجشنبه در این باره با مقام های مسئول در وارسا مذاکره کند، در پیوند با مسوده این قانون «از برخی ابهامات» سخن گفت.

یوهانسون در زمینه محافظت از مرزهای بیرونی اتحادیه اروپا خواهان «شفافیت» شد و بر این تاکید کرد که قوانین اتحادیه اروپا نیز باید رعایت شوند.

اتحادیه اروپا بلاروس را نیز متهم می کند که از مهاجران استفاده ابزاری می کند و آن ها را به عمد از مرزهای مشترک به لیتوانیا یا پولند می فرستد تا اینگونه به خاطر تشدید تحریم ها انتقام بگیرد.

مسئولان مرزی (در پولند) در این هفته اعلام کردند از اوائل آگست تا به حال جلوی عبور غیرقانونی بیش از ۸۲۰۰ مهاجر از مرز بلاروس به پولند گرفته شده است. ۱۲۰۰ تن که موفق به عبور از مرز شده اند، بازداشت شده اند.

انا دابروفسکا نمی تواند بگوید که به چه تعداد مهاجر را در منطقه مرزی کمک کرده است. او گفت: «نمی توانم رقم مشخصی را به شما بگویم. کار دشواری است. چون مهاجران در اغلب موارد به صورت مکرر سعی می کنند از مرز رد شوند.» او و همکارانش به مهاجران می گویند، می توانند درخواست پناهندگی شان را مستقیما به محکمه عالی حقوق بشر اتحادیه اروپا بفرستند تا آن ها بتوانند در پولند بمانند.

اما واقعیت متفاوت است. دابروفسکا می گوید: «این افراد به بلاروس بازگردانده می شوند و سعی می کنند دوباره به پولند بیایند. ما آن ها را بار دوم، سوم و چهارم می بینیم.»

 

در همین زمینه