بازداشت‌گاه مهاجران در لیتوانیا. عکس: سازمان داکتران بدون مرز
بازداشت‌گاه مهاجران در لیتوانیا. عکس: سازمان داکتران بدون مرز

سازمان داکتران بدون مرز در یک بیانیه مطبوعاتی که روز جمعه منتشر شد گفت که از بازداشت خودسرانه بیش از ٢٥٠٠ مهاجر در لیتوانیا نگران است. این مهاجران پس از نه ماه از مرز بلاروس به لیتوانیا عبور کردند. این سازمان غیردولتی تاکید می‌کند که "شرایط غیرانسانی" و فقدان "رویه منصفانه پناهندگی" باعث مشکلات روانی بیشتر آنها می‌شود. از سوی دیگر شاهدان به گونه مرتب از خشونت، آزار و اذیت جنسی و نژادپرستی گزارش می دهند.

به گفته سازمان داکتران بدون مرز مهاجرانی که در بازداشت‌گاه لیتوانیا به سر می‌برند نه ماه قبل از مرز بلاروس عبور کردند اما هنوز در "شرایط غیرانسانی" در لیتوانیا محبوس هستند. این سازمان در بیانیه که به روز جمعه ششم می منتشر کرد گفت: بیش از ٢٥٠٠ مهاجر در اردوگاه های لیتوانیا در "بازداشت خودسرانه" به سر می‌برند.

این سازمان که در بخش صحی در دو ساختار برای مردان تنها و بخش ویژه دیگر برای زنان و کودکان کار می کند می‌گوید اکثریت مهاجران در این بازداشت‌گاه اتباع خاورمیانه، عمدتاً از عراق هستند.همچنان افراد زیادی از جمهوری دموکراتیک کنگو در میان آنها حضور دارند.

زندان سابق تبدیل به مرکز مهاجران شده است

این نخستین اردوگاه مهاجران است که در ساختمان یک زندان سابق در غرب لیتوانیا قرار دارد. این زندان در سپتامبر سال گذشته به مرکز مهاجران تبدیل شد. زندانیان آن در آن زمان به مراکز دیگری در کشور منتقل شده‌ بودند.

یورونیوز در اکتوبر سال گذشته گزارش داده بود که در داخل این بازداشت‌گاه، مهاجران بر اساس ملیت تقسیم بندی می‌شوند. آنها برای استفاده از سالن ورزش و کتابخانه در ساعات مشخص مراجعه می‌کنند. این مکان دارای یک میدان بسکتبال و یک اتاق غذاخوری است.


مراکز مهاجران در لیتوانیا. عکس: Global detention project
مراکز مهاجران در لیتوانیا. عکس: Global detention project


اردوگاه دوم، واقع در جنوب شرقی لیتوانیا نزدیک به مرز بلاروس، سال گذشته ایجاد شد. این مرکز به پنج قسمت تقسیم می‌شود که هر بخش آن با دیوار های پوشیده از هم جدا شده‌اند. مهاجران در کانتینرهایی می‌خوابند که هر کدام ظرفیت چهار تن را دارد.

به گفته سازمان ها مراکز دیگر برای نگهداری مهاجران در لیتوانیا نیز مانند زندان هستند. این مراکز در نقاط مختلف ایجاد شده اند مانند الیتوس، پابربه و لینکینیس.

خشونت، آزار و نژاد پرستی

در این مراکز، مهاجران ادعا می کنند که قربانی آزار و خشونت کارکنان هستند. به گفته سازمان داکتران بدون مرز، بسیاری از مهاجران می‌گویند که با آنها رفتار تحقیرآمیز و خشونت بار از سوی نگهبانان صورت می‌گیرد. این سازمان غیردولتی چشم دید یک دکتر روانی را گزارش می‌دهد. وی می‌گوید که شخص مریض را "به شدت به زمین زدند و قبل از فرستادن به سلول انفرادی به او دستبند زده شده است.

در همین حال، سازمان های بشردوستانه ازسه مهاجری که در بازداشت‌گاه مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، حمایت روانی نمودند.

در ماه مارچ سال گذشته، مهاجرنیوز ویدیویی را که در اردوگاه مدینینکای گرفته شده بود، دریافت کرد. در این ویدیو ده ها زن نیمه پوشیده، در حال ترس و با دستبند در پشت سرشان را نشان می‌دهد. به گفته شاهدان مصاحبه شده، نگهبانان لیتوانیایی این مهاجران را در اتاقشان دستگیر کردند، بدون اینکه به آنها وقت لباس پوشیدن را بدهند.

گرفتاری مهاجران در پی تظاهراتی انجام شد که آنها خواستار شرایط زندگی مناسب تر در اردوگاه بودند.

چندین مهاجر که در اردوگاه پابراده محبوس شده بودند نیز به مهاجرنیوز از آزار، اذیت و نژادپرستی مدیران اردوگاه ها و مرزبانان گزارش دادند. اریک در ماه فبروری چشمدید خود را چنین گفت: «برخی از سربازان با سلاح های خود وارد اتاق های ما می‌شوند. گاهی اوقات نیز با سگ ها می آیند. دیدن آنها در اتاق های ما ترسناک است.» او افزود: «بعضی از سربازان به ما توهین می‌کنند، به ما موجودات وحشی خطاب می‌کنند.»

سرعت در درخواست پناهندگی

سازمان داکتران بدون مرز خاطرنشان می کند که «در این مراکز، مهاجران چندین ماه زندانی هستند بدون اینکه بدانند چه وقت آزاد می‌شوند. آنها دسترسی به یک روش عادلانه پناهندگی ندارند.»

در ٢٣ دسامبر سال گذشته، پارلمان لیتوانیا اصلاحاتی را در قانون وضعیت حقوقی اتباع خارجی تصویب کرد که به آنها اجازه می‌دهد تا دوازده ماه در بازداشت بمانند، در حالی که قانون قبلی آزادی افراد را طی شش ماه پس از ورود آنها ممنوع کرده بود. اکنون در صورت رد درخواست پناهندگی و عدم اخراج آنها در شش ماه اول، مدت بازداشت آنها می تواند برای شش ماه دیگر تمدید شود.

مهاجرانی که با مهاجرنیوز در تماس شدند روند مصاحبه درخواست پناهندگی خود را در ابتدای سال شرح دادند. سکو، مهاجری از کشور گینه که به مدت هفت ماه در پابراده بازداشت شده بود، توضیح داد که مسئولان اردوگاه برای جستجوی او در اتاقش آمده بودند و او را برای همراهی در قرار ملاقاتش با دستبند بسته بودند.

در طول مصاحبه مرد جوان حق داشتن وکیل را نداشت. او گفت: «آنها شما را در اتاقی قرار می‌دهند که یک فقط یک صفحه نمایش در مقابل شما قرار دارد. شما با یک افسر مهاجرت و یک مترجم از طریق صفحه نمایش صحبت می‌کنید. شما از نظر فیزیکی کسی را نمی‌بینید.»

سه هفته بعد، سکو به درخواست پناهندگی خود پاسخ منفی دریافت می‌کند. یکی از دوستانش تنها یک هفته پس از مصاحبه، پرونده اش رد شد. برای درخواست پناهندگی مهاجران مهلت بسیار کوتاه داده می‌شود.

هنگامی که پناهجویان می‌خواهند درخواست تجدید نظر کنند، نگهبانان اردوگاه بر ساکنان فشار وارد می‌کنند. به گفته این مهاجر از گینه «بسیاری از مردم به سلول انفرادی فرستاده می‌شوند. مهاجران مصاحبه را انجام می‌دهند و سپس در سلول ها حبس می شوند. آنها تنها یک بار در روز وعده غذایی دارند.»

به گزارش رسانه های محلی، کارمندان دولت مسئول پرونده های پناهندگی در هنگام مصاحبه، مهاجران را وادار به بازگشت داوطلبانه به کشورشان می‌کنند. آنها پس از مصاحبه بیست دقیقه یی تصمیم می‌گیرند که یک مهاجر را به عنوان یک فرد در وضعیت "غیرقانونی" یا "پناهجو" ثبت کنند.

نتیجه: تعداد کمی از مهاجران ها در این کشور حمایت می‌شوند. در سال ٢٠٢١، تنها ٥۴ درخواست از٣٢٧٢ پرونده ارسال شده پذیرفته شده است.

فشار فزیکی و روانی

داکتران بدون مرز در گزارش خود هشدار می‌دهد که خشونت، حبس، انتظار و نبود حمایت باعث "پریشانی جسمی و روحی" مهاجران می‌شود. در سه ماه اول سال روان، روانشناسان این سازمان غیردولتی ٩٨ بیمار را درمان کردند که ٦٠ درصد آنها به دلیل شرایط بازداشت از اضطراب رنج می‌بردند.

زندگی روزمره که می‌تواند منجر به تراژدی شود. یک شاهد گفت که چندین بار سعی کرده به زندگی خود پایان دهد.

یک مهاجر از کنگو که از ماه سپتامبر در اردوگاه مدینینکای در بازداشت به سر می‌برد به مهاجرنیوز گفت که حالت روانی اش خوب نیست. او گفت: «ما اینجا هستیم، هنوز در حبس هستیم، نمی‌توانیم بیرون بیاییم. وقتی تنها هستم، گریه می‌کنم.»

به گفته سازمان داکتران بدون مرز«سیاست‌های مهاجرت اتحادیه اروپا با هدف محدود کردن و تمدید بازداشت، تأثیر مخربی بر سلامت روان افراد دارد.» این سازمان غیردولتی از مقامات می‌خواهد که به "این بازداشت های خودسرانه" پایان دهند و درخواست های پناهندگی را منصفانه و در سریع ترین زمان ممکن ارزیابی کنند.

اما بعید است که این درخواست ها شنیده شود. در اکتبر سال گذشته، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان از مقامات مسئول خواسته بود تا به منظور بهبود و پر کردن شکاف های موجود در شرایط پذیرش پناهجویان که عواقب جدی بر رفاه مهاجران دارد، تلاش بهتر نمایند.

نماینده آژانس سازمان ملل متحد در کشورهای شمال اروپا و بالتیک گفت: «ما از لیتوانیا می‌خواهیم تا به حمایت پناهجویان و تضمین شرایط پذیرش مناسب و رویه های عادلانه و کارآمد پناهندگی به تعهدات بین المللی خود احترام بگذارد.» اما این درخواست ها بیهوده مانده است و از آن زمان تاکنون هیچ تغییری در مراکز مهاجران مشاهده نشده است.




 

در همین زمینه