تظاهرکنندگان در بیرون از بازداشتگاه بروک هاوس که در نزدیکی میدان هوایی گت ویک بریتانیا قرار دارد. قرار است که روز سه شنبه هفت یا هشت تن با هواپیما به رواندا انتقال داده شوند./عکس: Toby Melville / Reuters
تظاهرکنندگان در بیرون از بازداشتگاه بروک هاوس که در نزدیکی میدان هوایی گت ویک بریتانیا قرار دارد. قرار است که روز سه شنبه هفت یا هشت تن با هواپیما به رواندا انتقال داده شوند./عکس: Toby Melville / Reuters

در حالی که بریتانیا قصد دارد با وجود اعتراضات و شکایات قضایی، نخستین گروه پناهجویان را به رواندا بفرستد، برخی از پناهجویانی که سال ها است در این کشور افریقایی زندگی می کنند، به خبرگزاری "اسوشیتدپرس" گفتند که مهاجران جدید احتمالا دوره دشواری را پیش رو خواهند داشت.

 فیصل، یک جوان ۲۰ ساله از اتیوپیا گفت: «من برخی اوقات فوتبال بازی می کنم و شام می نوشم.» او افزود: «هر روز از خدا می خواهم به من برای ترک این کشور کمک کند.» او در سال ۲۰۱۹ جزو نخستین گروه پناهجویانی بود که در چارچوب یک معاهده با سازمان ملل متحد از لیبیا به رواندا نقل مکان داده شدند.

فیصل که نام خانوادگی اش را از ترس انتقام جویی فاش نمی کند، در مرکز گاشورا زندگی می کند. اینجا برای سکونت پناهجویانی ساخته شده است که در لیبیا گیرمانده بودند و قصد مسافرت به اروپا را داشتند.

از گاشورا به عنوان یک مرکز ترانزیت یاد می شود، اما برخی از مهاجران مانند فیصل می گویند که امکان رفتن به جای دیگری را ندارند.


آرشیف: گروهی از مهاجران در سال ۲۰۱۹ در یک مرکز ترانزیت اسکان داده شدند که در جنوب کیگالی، پایتخت رواندا قرار دارد.عکس: اماگو
آرشیف: گروهی از مهاجران در سال ۲۰۱۹ در یک مرکز ترانزیت اسکان داده شدند که در جنوب کیگالی، پایتخت رواندا قرار دارد.عکس: اماگو


یک دادگاه در بریتانیا روز دوشنبه درخواست های جلوگیری از پرواز پناهجویان به رواندا را رد کرد. در حالی که گروه های حامی حقوق بشر گفته بودند، این پروازهای برنامه ریزی شده به رواندا به کرامت انسانی اشخاصی که از جنگ و سرکوب شدن فرار می کنند، صدمه می زند. 

بسیاری از پلان های حکومت بریتانیا برای اخراج پناهجویان به رواندا انتقاد کرده اند. به گزارش روزنامه ها، شاهزاده چارلز، وارث تاج و تخت بریتانیا نیز در شمول آن ها است.

بیشتر بخوانید: لندن نخستین پرواز اخراج مهاجران به روندا را انجام می دهد

رواندا یکی از پرجمعیت ترین کشورهای جهان است و با وجود این که پس از نسل کشی در سال ۱۹۹۴ توجه اش را به مدرنیزه کردن زیرساخت ها معطوف کرده است، هنوز در شمول کشورهای کمتر توسعه یافته است.

مهاجرانی که به امید یک زندگی بهتر به بریتانیا آمدند، احتمالا در رواندا با امکانات کمتری برای تعقیب رویاهای شان مواجه خواهند شد. حتی در حالی هم که مقام های رواندا می گویند این کشور در طول تاریخ همیشه از افرادی که نیازمند کمک بوده اند، استقبال کرده است.

یکی از مهاجرانی که در این کشور به موفقیت دست یافته، اروبل تسفایه نام دارد. این جوان ۲۲ ساله از اتیوپیا، از این که در یکی از نانوایی های کیگالی، پایتخت رواندا، یک شغل پیدا کرده است، خوشحال است. اما می گوید، دوستانش هنوز امیدوارند بتوانند به کانادا یا هالند بروند.

به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان صدها تن که قبلا به رواندا فرستاده شده بودند، در کشورهای سوم اسکان مجدد داده شده اند. آن ها براساس معاهده ای که با سازمان ملل متحد امضا شده بود، به رواندا فرستاده شده بودند.


تظاهرکنندگان در لندن روز دوشنبه مخالفت شان را با فرستادن پناهجویان به رواندا اعلام کردند. عکس: AFP
تظاهرکنندگان در لندن روز دوشنبه مخالفت شان را با فرستادن پناهجویان به رواندا اعلام کردند. عکس: AFP


اما پناهجویانی که در چارچوب معاهده بریتانیا با رواندا به این کشور فرستاده می شوند، باید در همان جا درخواست پناهندگی ارائه کنند.

پل کاگامه، رئیس جمهور رواندا پس از این که معاهده با بریتانیا در ماه اپریل به امضا رسید، به دیپلومات ها گفت که کشورش و بریتانیا قصد خرید و فروش مردم را ندارند، بلکه می خواهند به حل مشکل جهانی مهاجرت کمک کنند.

بیشتر بخوانید: پناهجویان پیش از انتقال از بریتانیا به رواندا اعتصاب غذایی کردند

پریتی پاتل، وزیر داخله بریتانیا در آن زمان گفت: «دسترسی به سیستم پناهندگی بریتانیا باید براساس نیاز باشد، نه براساس پرداخت پول به قاچاقبران انسان.»

مقام های رواندا گفتند که این توافق برای یک دوره پنج ساله است و حکومت بریتانیا پیشاپیش ۱۲۰ میلیون پوند (۱۵۸ میلیون دالر) برای سکونت و ادغام پناهجویان پرداخت می کند.

انتظار می رود که بریتانیا مبالغ بیشتری را پرداخت کند. چون رواندا مهاجران بیشتری را می پذیرد. اما هنوز معلوم نیست که بریتانیا قصد فرستادن چه تعداد مهاجر را به رواندا دارد.

پناهجویانی که درچارچوب معاهده جدید بریتانیا با رواندا به این کشور می رسند، در تاسیساتی که پیرامون کیگالی قرار دارد، اسکان داده خواهند شد. این پناهگاه ها دارای اتاق های خصوصی، تلویزیون و یک استخر هستند. در یکی از آن ها که "Hope Hostel" نام دارد، یک نگهبان در بیرون گزمه می زند. ساعت ها در سالن انتظار زمان را در لندن و پاریس نشان می دهند. باکیناهه اسماعیل، مدیر این مرکز گفت: «این جا زندان نیست.»

بیشتر بخوانید: بریتانیا مهاجران را قبل از فرستادن به روندا در بازداشت‌گاه نگه می دارد

اما امکاناتی که در مرکز گاشورا وجود دارد، بیشتر برای استفاده مشترک است. این مرکز ویژه پناهجویانی است که قبلا این جا آمده اند و در یک منطقه روستایی در بیرون از پایتخت قرار دارد.

پتر نویونی، یک پناهجو از جنوب سودان گفت: «پیام من به حکومت بریتانیای کبیر این است که موجودات انسانی، موجودات انسانی هستند. شما نمی توانید به آن ها بگویید: برو و آن جا بمان یا برو و این یا آن کار را انجام بده، نخیر، زیرا اگر آن ها در بریتانیا احساس بهتری دارند، پس همان بریتانیا برای آن ها بهتر است.»

او گفت: «هیچ دلیلی وجود ندارد که من بخواهم این جا بمانم.» حتی اشخاصی هم که به خاطر منازعات در کشورشان مستقیما به رواندا فرار می کنند، می گویند، گرچه در این کشور صلح حکمفرما است، اما زندگی در آن جا آسان نیست.

کلی نیمبونا، یک پناهجو از بوروندی، کشور همسایه رواندا گفت، اگر آدم این جا کار پیدا نکند، چرخ زندگی اش نمی چرخد. او می گوید: «ما نمی توانیم از عهده پرداخت هزینه دو وعده غذا در روز برآییم. امکان پیدا کردن کار یا فروشندگی در سرک نیز وجود ندارد.» اما او گفت که در این کشور صلح و نظم حکمفرما است.

بیشتر بخوانید: موافقت لندن و کیگالی: انگلستان پس از این مهاجران را به کشور های دیگر می فرستد

حساسیت ها در مورد رسیدن نخستین پناهجویان از بریتانیا آنقدر بالا است که مقام های رواندایی رسانه ها را از مصاحبه با تازه رسیدگان منع می کنند.

کلود تویشایم، سخنگوی وزارت مدیریت شرایط اضطراری گفت: «شاید بعدها، وقتی که آن ها مستقر شوند، مصاحبه کنند.» او مسئول رسیدگی به پناهجویانی است که از بریتانیا به رواندا می رسند. به گزارش حکومت رواندا، در این کشور بیش از ۱۳۰ هزار مهاجر از افریقا و کشورهایی مانند پاکستان زندگی می کنند.

برخی در این کشور با طرح پذیرش پناهجویان بیشتر موافق نیستند. ویکتوآر اینگابیر، رهبر اپوزیسیون گفته است، حکومت به جای آن باید توجه اش را معطوف مسائل داخلی و اجتماعی کند که باعث شده مردم رواندا به کشورهای دیگر مهاجرت کنند.


۱۸ ماه می سال ۲۰۱۵، اردوگاه پناهجویان در گاشورا که در ۵۵ کیلومتری جنوب کیگالی، پایتخت رواندا قرار دارد. گروهی از پناهجویان از کشور بوروندی برای دریافت لباس هایی که توسط "یو ان اچ سی ار" توزیع می شود، این جا جمع شده اند. عکس: EPA/Dai Kurokawa
۱۸ ماه می سال ۲۰۱۵، اردوگاه پناهجویان در گاشورا که در ۵۵ کیلومتری جنوب کیگالی، پایتخت رواندا قرار دارد. گروهی از پناهجویان از کشور بوروندی برای دریافت لباس هایی که توسط "یو ان اچ سی ار" توزیع می شود، این جا جمع شده اند. عکس: EPA/Dai Kurokawa


در سال های گذشته، گروه های حامی حقوق بشر حکومت رواندا را به سرکوب مخالفان و سختگیری های شدید متهم می کردند، از زندانی کردن مخالفان گرفته تا دور نگه داشتن مردم بی خانمان از سرک های کیگالی. حکومت رواندا این ادعاها را رد می کند.

شاید چنین تنش هایی در این ماه وقتی که اجلاس سران کشورهای مشترک المنافع به میزبانی رواندا آغاز شود، به گونه ای مطرح شوند.

بریتانیا در این اجلاس کماکان در مرکز توجه قرار خواهد داشت و باید پاسخگوی سوالاتی راجع به معاهده اش با رواندا باشد.

برخی از مردم در رواندا گفتند، اقتصاد این کشور آمادگی پذیرش پناهجویانی را که از بریتانیا می آیند، ندارد.

رشید روتازیگوا، یک مکانیسین در پایتخت روندا گفت: «ببینید، بسیاری از مردم این جا بیکار هستند.» او گفت، حتی برای افرادی که آموزش دیده اند و مهارت دارند، امکانات زیادی وجود ندارد. 

او افزود: «اما اگر حکومت وعده بدهد که معاهش های مهاجران را می پردازد، پس مشکلی ایجاد نخواهد شد.»

 

در همین زمینه