پناهجویان کمتر در دنمارک تقاضای پناهندگی می کنند.
پناهجویان کمتر در دنمارک تقاضای پناهندگی می کنند.

دنمارک در میان آلمان و سویدن واقع شده است که رسیدن به این دو کشور از رویاهای بسیاری پناهجویان به شمار می رود. دنمارک در واقع یکی از کشورهای مرفه لیبرال در جهان می باشد که در سال های پسین پناهجویان اندکی را نسبت به کشورهای همسایه خود پذیرفته است.

بر بنیاد اداره امور مهاجرت دنمارک، در پنج ماه نخست سال گذشته ۱۲۶۸ پناهجو در این کشور درخواست پناهندگی کرده بودند. در این مدت ۹۵هزارو ۱۳۴ تن در آلمان خواستار پناهندگی شده بودند. در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ برای نخستین بار آمار متقاضیان پناهندگی در کشورهای سکندنوی کاهش چشمگیر داشته است. به این ترتیب، رقم پناهجویان از ۲۰هزارو ۸۲۵ به ۶هزارو ۵۵تن رسیده بود.

از آنجایی که پناهجویان کم تری در دنمارک درخواست پناهندگی می کنند، رقم پذیرش پناهجویان در این کشور در سطح بالاتر قرار دارد. اما این رقم در سال های پسین رو به کاهش نهاده است. در سال ۲۰۱۵ بیش از ۸۱ درصد متقاضیان پناهندگی مورد پذیرش قرار گرفته بودند. این رقم در سال ۲۰۱۶ به ۶۸ درصد رسیده بود.

سال های پسین دشوارتر شده است

در ماه جنوری سال ۲۰۱۶ پارلمان دنمارک اقدامات سختگیرانه تری را در برابر ورود پناهجویان و زندگی آنان در این کشور روی دست گرفت. در پرتو این اقدام، پناهجویانی که از حفاظت فرعی برخوردار شده بودند، باید سه سال برای دست یافتن به حق الحاق اعضای خانواده های شان انتظار بکشند. آلمان در ماه فبروری سال گذشته تصمیم گرفت که این زمان را در سطح دو سال تعیین کند.

افزون بر این اقدام، اداره های دنمارک می توانند دارایی پناهجویان را، مانند طلا که قیمت آن از ۱۴۵۰ دالر امریکایی بالا باشد تصاحب کنند. البته که اشیایی که "ارزش عاطفی" دارند مانند انگشترهای ازدواج شامل این بخش نمی شوند.

حکومت دنمارک همچنان تصمیم گرفته است که سالانه بیش از ۵۰۰ پناهجویی را که از طریق برنامه کمیساریای عالی سازمان ملل به این کشور مسکن گزین می شوند، نپذیرد.

کی ها واجد شرایط پناهندگی اند؟

اداره های دنمارک برای کسانی حق پناهندگی می دهند که در کشورهای شان به دلیل نژاد، دین، ملیت و عضویت به گروه های اجتماعی مشخص و یا عقاید سیاسی شان مورد پیگرد قرار داشته باشند. از سوی هم، کوپنهاگن در نظر دارد افرادی را پناه بدهد که با مجازات اعدام، شکنجه، برخورد غیرانسانی، تحقیر و مجازات در زادگاه شان روبرو می باشند.

در مرحله نخست پناهجویان حق اقامت دو ساله را در این کشور دریافت می کنند. سپس آنان می توانند درخواست اقامت دایمی نمایند.

روند بررسی پرونده پناهجویی چگونه است؟

شخصی که می خواهد در دنمارک اقامت گزیند، بدون در نظر داشت این که قانونی و یا غیرقانونی وارد این کشور شده است، می تواند درخواست پناهندگی نماید. کوپنهاگن به هیچ کس اجازه نمی دهد که در بیرون از این کشور از طریق سفارت های آن خواستار پناهندگی شود.

تنها دو مرکز برای درج مدارک پناهندگی برای پناهجویان در دنمارک موجود می باشد که یکی آن مرکز پولیس و دیگر آن در مرکز پذیرایی موسوم به سندهولم در شمال شهر کوپنهاگن می باشد.

بر بنیاد مقررات دوبلین، هرگاه شخصی در یکی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا تقاضای پناهندگی کرده باشد، اداره های امور پناهندگی دنمارک درخواست مجدد آنان را مورد ارزیابی قرار نمی دهد و افراد این چنینی را به کشور اولی دوباره بازگشت خواهند داد.

تا زمانی که اداره های مسئول تصمیم نهایی در برابر پرونده پناهجویان را اتخاذ نکنند، متقاضیان مکلف اند که در اردوگاه های پناهجویان زندگی کنند. البته یک قاعده استثنایی وجود دارد که هرگاه شخصی از طریق یکی از کشورهایی که عضو اتحادیه اروپا نمی باشد وارد دنمارک شود، این کشور فرد مذکور را به کشور مربوطه به دلیل این که آنان درخواست پناهندگی او را زیر بررسی دارند، بازگشت می دهد.

بسیاری پرونده های رد شده پناهجویان از سوی هیئت تجدید نظر دنمارکی مورد بررسی قرار می گیرند و آنان تصمیم نهایی را در برابر دوسیه های پناهجویان نیز اتخاذ می کنند.

افراد زیرسن ضرورت ندارند که به هدف دسترسی به حق اقامت در این کشور، تا زمانی که به سن بلوغ کامل نرسیده اند درخواست پناهندگی بکنند. شانس ماندن این افراد در صورتی که درخواست پناهندگی شان مورد پذیرش قرار نگیرد هم بیشتر می باشد.

 

در همین زمینه