کودکان پناهجوی سوریایی با مشکلات مختلف در اردوگاه های اردن روبرو می باشند.
کودکان پناهجوی سوریایی با مشکلات مختلف در اردوگاه های اردن روبرو می باشند.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) نسبت به وضعیت رقت بار کودکان سوریایی پناهجو در جامعه میزبان اردن، ابراز نگرانی می کند. هرچند یونیسف با کمبود بودجه شدید در سال جاری مواجه است، اما با آنهم تلاش می کند که به مشکلات این کودکان رسیدگی شود.

ارزیابی های اخیر صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) نشان میدهد که وضعیت کودکان پناهجوی سوریایی در اردن نگران کننده است. یافته های این سازمان بین المللی می رسانند که ۸۵ درصد کودکان سوریایی در فقر زندگی می کنند و حتی ۳۸ درصد آنان نمی توانند به مکتب بروند. از سوی هم ۹۴ درصد کودکان سوریایی که در سن پایین تر از پنج سال قرار دارند با تهدید جدی "فقر مضاعف" روبرو می باشند. به بیان دیگر، آنان حد اقل به دو بخش از جمله تحصیل، صحت، آب و بهداشت، حفاظت و امنیت دسترسی ندارند. افزون بر این، بسیاری کودکانی که کمتر از ۵ سال سن دارند تاهنوز مدرک تولد ندارند. این معضل منجر به مشکلات برای آنان در بزرگسالی خواهد گردد.  

یافته های یونیسف بر اساس معلومات گردآوری شده از هزار خانواده ایست که در میان ۶۶۰ هزار پناهنده ثبت شده در اردن به سر می برند. پس از آغاز درگیری در سوریه در سال ۲۰۱۱، حدود ۵،۵ میلیون تن پا به فرار نهاده و به کشورهای همسایه خود پناه برده اند. جدا از این، میلیون ها تن دیگر در داخل سوریه بیجاشده اند.

رابرت جینکینس، نماینده یونیسف در اردن با پخش اعلامیه خبری گفته است: «با توجه به بحران بی نظیر و گسترده سوریه و ماهیت طولانی آن، اردن نیاز به حمایت های دوام دار دارد که با کمک آن اثرات این بحران را مدیریت کند و به نیازمندی های کودکان آسیب پذیر رسیدگی شود».

جینکینس همچنان علاوه کرد "ما نیاز داریم که به گونه مشترک هر آنچه را که در توان داریم، برای حمایت از کودکان سیب پذیر و  خانواده های شان که در جهت دسترسی به نیازهای اولیه مبارزه می کنند، انجام بدهیم".

ماها حمص، رئیس بخش محافظت از کودکان یونیسف در اردن به خبرگزاری "اسوشیتدپرس" گفت که بسیاری سوریایی ها چندین سال را بدون داشتن دورنمای روشن برای بازگشت به زادگاه شان، در بیرون از سوریه سپری نموده اند. حمص همچنان اظهار کرد که با توجه به چالش های موجود، بسیاری خانواده های سوریایی مجبور می شوند که دختران خود را پیش از رسیده به سن ۱۸ سالگی به شوهر بدهند و پسران خوردسال را نیز به کار بگمارند.

 

در همین زمینه