محکمه عالی اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ
محکمه عالی اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ

محکمه عالی اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ فیصله کرد که پناهجویان قربانی شکنجه در صورتی که در بازگشت به وطن شان از مراقبت‌های طبی محروم گردند، نیازمند حفاظت محدود هستند.

یک پناهجوی قربانی شکنجه در اتحادیه اروپا می تواند از حفاظت محدود برخوردار شود، در صورتی که کشور زادگاهش از تداوی بیماری هایش که ناشی از شکنجه های روحی یا جسمی باشد، قصداً خودداری کند.

محکمه عالی اروپا در لوکزامبورگ روز سه شنبه یک چنین حکمی را در مورد یک پناهجوی سریلانکایی در بریتانیا صادر کرد. این مرد می تواند تا پایان بررسی قضیه اش در بریتانیا بازهم موقتاً در این کشور بماند.

براساس گزارش محکمه عالی اروپا در لوکزامبورگ، این مرد در سال ۲۰۰۹ تقاضای پناهندگی داده بود. او ثابت کرده بود که در زادگاهش عضو سازمان "ببرهای رهایی بخش تامیل" بوده است و از جانب نیروهای امنیتی سریلانکا شکنجه شده است.

او دلیل آورده بود که در صورت بازگشت به زادگاهش، بار دیگر او را خطر شکنجه تهدید می کند. چنانچه محکمه عالی اروپا گفته است، ادارات بریتانیا تقاضای پناهندگی او را رد کردند و نیز از اعطای حفاظت محدود برای او خودداری کردند. اما چون او تحت حفاظت کنوانسیون حقوق بشر اروپا قرار گرفت، به سریلانکا برگشت داده نشد.

قاضیان اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ به این نتیجه رسیدند که این خطر وجود دارد که در صورت برگشت دادن این مرد به زادگاهش، وضعیت او بسیار خراب خواهد شد و حتی ممکن است تحت چنین وضعیتی دست به خودکشی بزند.

محکمه عالی اروپا اما توضیح داده است که این خطر به تنهایی دلیلی برای دریافت حفاظت محدود نمی شود. در این مورد لازم است که ادارات سریلانکا، از تداوی مناسب زیان های ناشی از شکنجه قصداً خودداری کنند. حالا باید محکمه بریتانیا بررسی کند که آیا چنین خطری او را در زادگاهش تهدید می کند یا خیر.

منبع اصلی خبر:

 

در همین زمینه