در گزارشی که توسط  یک فرستنده تلویزیونی به نام کانال ۴ ((Channel 4 نشر شده، تصاویر جدیدی از شکنجه آوارگان و مهاجران دیده در لیبیا می شود.
در گزارشی که توسط یک فرستنده تلویزیونی به نام کانال ۴ ((Channel 4 نشر شده، تصاویر جدیدی از شکنجه آوارگان و مهاجران دیده در لیبیا می شود.

مدت ها است که گروه های حامی حقوق بشر در مورد شکنجه، آزار و اذیت و باج گیری مهاجران و آوارگانی هشدار می دهند که به لیبیا پس فرستاده می شوند. حالا یک کانال تلویزیونی در بریتانیا گزارشی نشر کرده که بر این ادعاها صحه می گذارد.

در گزارشی که توسط  یک فرستنده تلویزیونی به نام کانال ۴ ((Channel 4 نشر شده، تصویرات جدیدی از شکنجه آوارگان و مهاجران دیده می شود. آن ها سعی کرده اند خود را به اروپا برسانند و توسط گارد ساحلی لیبیا پس فرستاده شده اند. 

برخی از مهاجران و آوارگان که به مرکز بازداشت مهاجران  موسوم به خمس در شرق طرابلس فرستاده شده اند، توسط  نگهبانان این مرکز دوباره به قاچاقبران فروخته شده اند. در گزارش این فرستنده تلویزیونی از پروسه ای سخن گفته می شود که در آن مهاجران به کالای انسانی تبدیل شده اند. در این گزارش یک فلم ویدیویی از مردان و زنانی نشان داده می شود که توسط قاچاقبران انسان شکنجه شده اند و خبرنگارانی که در این گزارش ظاهر می شوند، می گویند: «مهاجران که دوباره به باندهای قاچاقبران فروخته شده اند، اغلب در برابر کمره شکنجه می شوند». 

یکی از این مهاجران با پلاستیک (داغ) ذوب شده ای شکنجه شده بود که قطره قطره به داخل مقعد او می چکید و به این خاطر به شدت دچار تشنج می شد. یک قربانی دیگر در حالی که یک آجر سیمانی بر شکمش گذاشته شده بود، تا تکان نخورد، مورد لت و کوب قرار گرفته بود. در این گزارش تلویزیونی مردان و زنانی را می شد دید که در خون خود مچاله شده اند و تهیه کنندگان این گزارش، تصاویر را با شکنجه و بدرفتاری در زندان بدنام ابوغریب در عراق مقایسه کردند. 

در واکنش به تویت (این کانال تلویزیونی)، تصاویر دیگری از شکنجه و بدرفتاری نشر شد که احتمالا قربانیان آن مهاجران می باشند. 

مهاجران فقط شکنجه فیزیکی نمی شوند

در مواردی هم که مهاجران و قاچاقبران شکنجه نمی شوند، مجبور هستند در کمپ های پناهجویان بازداشتی تحت شرایط بسیار وحشتناکی به سر ببرند. 

سالی هایدن یکی از خبرنگاران تهیه کننده این گزارش تلویزیونی می گوید، بیشتر ساکنان این کمپ ها احتمالا فقط یک بار در روز غذا دریافت می کنند و برخی برای زنده ماندن مجبور هستند آب تشناب را بنوشند. 

مشکلات به این جا ختم نمی شود، بلکه بیماری های مختلف هم به شدت دراین کمپ ها شیوع پیدا کرده اند. سل یا توبرکولوز یکی از رایج ترین بیماری ها در این کمپ های پرازدحام است. در گزارشی که فرستنده تلویزیونی کانال ۴ نشر کرده، معلوم نمی شود که آیا کسی از میان مهاجران بازداشتی براثر بیماری توبرکولوز جان باخته است یا نه. 

هایدن ماه ها راجع به بدرفتاری که در کمپ های بازداشتیان در لیبیا جریان دارد، تحقیق کرده بود. براساس این گزارش تلویزیونی بسیاری از مهاجران که در این کمپ ها بازداشت هستند، به او راجع به وضعیت زندگی شان توضیح داده بودند و سازمان های حامی حقوق بشر نیز محتوای این گزارش را تایید کرده اند. 

این وضعیت احتمالا ادامه پیدا می کند 

اعضای اتحادیه اروپا و کشورهای عرب ماه گذشته با یکدیگر در مصر دیدار کردند تا راجع به وضعیت مهاجران گفتگو کنند.  

در حالی که دونالد توسک، رئیس شورای اروپا (در این نشست) «از همه آن هایی که بار بی جاشدگان را بر دوش کشیده اند، به آوارگان کمک کرده اند و برای مبارزه با قاچاق انسان به سرعت واکنش نشان داده اند، تشکر می کرد» در وضعیت آوارگان در لیبیا احتمالا تغییری ایجاد نخواهد شد. 

اعضای گارد ساحلی لیبیا در ساحل کشور مستقر شده اند و موظف به بازگردان مهاجران و آوارگانی هستند که سعی می کنند به اروپا برسند. کشورهای اروپایی هم از گارد ساحلی حمایت می کنند. حتی اگر هم سازمان های امدادگر اروپایی آوارگان را نجات دهند، لنگر انداختن برای کشتی های حامل نجات یافتگان در آب های اروپا  بسیار دشوار است. ایتالیا از تلاش های کشتی های حامل آوارگان نجات یافته در سواحلش جلوگیری می کند و پس از این که حکومت عوام گرای ائتلافی سال گذشته به قدرت رسید، سختگیری ها بیشتر شده است. 

براساس این گزارش تلویزیونی «سیاست جدید اروپا در مورد آوارگان اینگونه است: تجهیز گارد ساحلی لیبیا با کشتی و آموزش به آن ها برای گرفتن مهاجران و آوارگان از آب و بازگردانندن آن ها به لیبیا». در سال ۲۰۱۸ شمار مهاجرانی که به اروپا رسیده اند، ۸۰ درصد کاهش یافته است و این نشان می دهد که سیاست اتحادیه اروپا موثر بوده است. اما برای تحقق اهداف اتحادیه اروپا در زمینه محدودیت مهاجرت انسان های زیادی قربانی شده اند و بنابراین گزارش، رهبران کشورهای اروپایی که نگران مسائل داخلی هستند، همدست (قاچاقبران و گاردساحلی لیبیا) به شمار می آیند، چرا که آن ها چشم های شان را در مقابل بدرفتاری و شکنجه در لیبیا می بندند.