جمعه الحمید می گوید در سوریه در زندان رژیم اسد بود
جمعه الحمید می گوید در سوریه در زندان رژیم اسد بود

هزاران پناهجو از جمله پناهجویان افغان در مرز میان بوسنیا و کرواسیا در شرایط فاجعه بار به سر می برند. آنها از حداقل امکانات برای زندگی محرومند. دیرک پلانرت عکاس به سراغ آنها رفته و وضعیت آن‌ها را به تصویر کشیده است.

روز جمعه ۱۴ جون در شهر بیهاج بوسنیا در مجاورت کمپ «بیرا» در حدود ۵۰۰ نفر در یک چمنزار کمپ زدند. به دلیل اینکه آنها توسط سازمان بین المللی مهاجرت «آی او ام» راجستر نشده اند، هیچ نوع مواد غذایی دریافت نمی کردند. اما بعد از ظهر جمعه بس های پولیس آمدند تا آنها را به جای دیگری انتقال دهند.

تخمین زده می شود که در اینجا در بیهاج شش تا هشت هزار پناهجو بود و باش داشته باشند که ۲۰ درصد نفوس این منطقه را تشکیل می دهند. کمپ ها بسیار کوچک اند. بسیاری ها در خانه های غیر مسکونی زندگی می کنند. همه روزه از دزدی صحبت می شود. در پیش روی کودکستان یک مورد چاقو کشی رخ داده است. در رسانه های اجتماعی گفته می شود که در اینجا ناامنی حاکم است. ملی بس ها ده کیلومتر دورتر از این شهر در یک جاده خاکی توقف کرده اند و پناهجویان به راه شان ادامه می دهند. 

ورود به وچیاک

این محل چندین دهه محل تخلیه زباله های شهری بوده است. باشندگان می گویند که گازمتان در اینجا افزایش یافته است. فقط پنج کیلومتر دورتر از این جا بعد از زمین های ماین گذاری شده قدیمی، مرز اتحادیه اروپا موقعیت دارد. در اینجا فقط سه خیمه و یک تانکر آب آشامیدنی وجود دارد و بوی آزاردهنده دارد. توالت، حمام، برق و هیچ امدادگری در اینجا وجود ندارد.

 

عبدالرحیم بلال از یک موتر ترانسپورت پولیس پیاده شد. او از درد ناله و فریاد می کرد، اما پاسخی نشنید. اندکی بعد او دست بر شکم بر روی زباله ها افتاد. 


بعد از تقاضای زیاد، پولیس آمبولانس را خبر کرد. این کار نیم ساعت طول کشید. او سه روز بعد از شفاخانه مرخص شد.

 

۸۰۰ نفر در تخلیه گاه زباله ها

نیروهای پولیس در طی چند روز همواره پناهجویان را به وچیاک انتقال دادند. آنها از نقاط مختلف شهر، از سرک ها و ایستگاه های قطار جمع شده اند. در وچیاک اکنون شمار کمی از پناهجویان دیده می شوند. بسیاری از مردم محل احساس می کنند که از سوی اتحادیه اروپا و حکومت شان تنها گذاشته شده اند. آنها می گویند: «حالا باید به خودمان کمک کنیم

عمدتا بیشتر مردان جوان از افغانستان، پاکستان و سوریه و بعضی ها از هند، مصر و نوار غزه به اینجا آمده اند. به آنها روزانه دو بار از سوی دفتر صلیب سرخ محلی نان و سوپ توزیع می شود. کارمندان سازمان بین المللی مهاجرت «آی او ام»  با یک موتر سفید آمدند اما کاری انجام ندادند و برگشتند.


کارمندان دفتر صلیب سرخ محلی در بیهاج می گویند که آنها از سوی حکومت سارایوو و سازمان بین المللی مهاجرت «آی او ام» برای مراقبت از پناهجویان و خریداری امکانات، پولی دریافت نمی کنند. به این دلیل چند روز پیش آنها از شهروندان بیهاج خواستار کمک های غذایی شدند.

کسانی که در وچیاک گیر مانده اند، حداقل ده هفته و حتی تا سه سال در راه رسیدن به اروپا بوده اند. آنها از جنگ در سوریه، حملات تروریستی و اعمال خودسرانه پولیس در پاکستان و فرود آمدن راکت ها در غزه سخن می گویند. آنها می گویند: «اگر در کشور ما امکانات زندگی کردن می بود، ما در اینجا نمی نشستیم

دویچه وله