کارولا ریکت، کاپیتان کشتی سی واچ. عکس از  پیکچر الیانس.
کارولا ریکت، کاپیتان کشتی سی واچ. عکس از پیکچر الیانس.

زنی «قهرمان» برای مدافعان حقوق مهاجران و «دردسر» برای ماتئو سالوینی، وزیر داخله ایتالیا. کارولا ریکت، کاپیتان زن، روز چهارشنبه ٢٦ جون ممنوعیت ورود به قلمرو آبی ایتالیا در مدیترانه و خطر زندان را زیر پا گذاشت تا مهاجران کشتی سی‌واچ را در لامپدوسا پیاده کند.

موهای بلند دم اسپی و نگاه مصمم، کارولا، ریکت، ٣١ سال پیش در " کیل"، در کناره دریای بالتیک (در شمال آلمان) زاده شده و زندگی‌اش را وقف دریانوردی و پژوهش در آرکتیک و آنتارکتیک کرده است.

بعد از تحصیل در بخش حفاظت محیط زیست در آلمان و انگلستان، مدت هشت سال است که کارولا آب‌ها را در می نوردد.

کاپیتان جوان در ویدئویی که روز چهارشنبه توسط سی واچ منتشر شد می‌گوید: « من همیشه مناطق قطبی را که زیبا و مایه الهام هستند، دوست داشته‌ام. گاهی کار در اینجا برایم دردآور است زیرا می بینم که انسان ‌ها چه بر سر سیاره زمین می‌آورند.»

تعهد کارولا نسبت به محیط زیست، باعث شد که او به تعهد اجتماعی نیز رو بیاورد. به گونه‌ای که با استفاده از یک دوره رخصتی، به سازمان خیریه آلمانی سی واچ که اعضایش همگی رضاکار هستند، پیوست.

او برای اولین بار در تابستان ٢٠١٦ با کشتی‌های امدادی به ماموریت رفت. در آن هنگام، کشتی‌‌های نجات بشردوستانه، برای نیروهای دریایی نظامی ایتالیا و اروپا که در آب‌های لیبیا فعالیت می‌کردند یک حامی خوب به شمار می‌رفت.

در آن هنگام بزرگترین دشواری برای او این بود که وقتی به محل یک فاجعه برسد ببیند که از میان مرده‌ها، فقط تنی چند جان سالم به در برده‌اند. یا کودکی را نوازش کند که به تازگی پدرش را از دست داده. یا به داستان‌های شکنجه مهاجران را گوش بدهد....

اما با گذشت زمان، کشتی‌های نظامی روز به روز کمتر می‌شدند و چند کشتی بشردوستانه که در خط اول باقی مانده بودند شرکای جرم قاچاقبران معرفی می شدند.

بیشتر بخوانید: خشم سالوینی از رسیدن کشتی سی واچ به جزیره لامپدوسا

 برای نجات مهاجران « حاضرم زندانی شوم»

آنچه که برای کارولا یک اصل به شمار می رود: « مهم نیست چگونه شما در یک وضعیت بحرانی گرفتار می‌شوید. برای ماموران آتش نشانی، شفاخانه‌ها و قوانین دریایی اینت کاملاً بی تفاوت است. اگر نیاز به کمک داشته باشی همه وظیفه دارند برای نجاتت کمک کنند. و در دریا عملیات نجات فقط وقتی به پایان می رسد که افراد به محلی مطمئن رسیده باشند.»

کارولا ریکت، روز ٢٦ جون در عرصه کشتی سی واچ. عکس از گوگلیلمو مانجیاپان

دشواری اما این است که بعد از برسر کار آمدن حکومت عوامگرای ایتالیا در ماه جون ٢٠١٨، این « محل مطمئن» را نمیتوان برای مهاجران تضمین کرد. در نتیجه تلاش‌های تنها چند سازمان عملیات نجات، رنگ سیاسی به خود گرفته است و این سازمان‌ها کاملاً از آن دفاع می‌کنند.

کارولا می‌گوید: « ما اروپایی‌ها به حکومت‌های خود اجازه دادیم در دریا دیوار ایجاد کنند. اما جامعه مدنی که من بخشی از آن هستم علیه آن مبارزه می‌کند.»

او ادامه می‌دهد:« من ظرفیت، فرصت و موقعیتی را دارم که می‌توانم واقعاً کمک کنم.»

کاپیتان جوان با تکیه بر این اصل که تنها قوانین دریایی را اعمال می‌کند می‌گوید: « من حاضرم برای این کار زندانی شوم و برای دفاع از خود و در صورت نیاز در دادگاه حاضر گردم، زیرا آنچه که ما انجام می‌دهیم درست است.»

بر اساس نوارهای صدایی که از کارولا منتشر شده، روز چهارشنبه وقتی کاپیتان بندر لامپدوسا به او گفت حق ورود به آب‌های ایتالیا را ندارد، بدون این که صدایش بلرزد پاسخ داد: « تا دو ساعت دیگر خواهیم رسید.»