عکس از دویچه وله/ آرامگاه پناهجویی که در مسیر راه مهاجرت جان باخته است.
عکس از دویچه وله/ آرامگاه پناهجویی که در مسیر راه مهاجرت جان باخته است.

مهاجران در یونان راجع به خشونت شدید و اخراج های غیرقانونی به ترکیه گزارش می‌دهند. سازمان های غیردولتی گزارش های آن ها را معتبر و موثق می‌دانند. اما حکومت یونان در این باره سکوت اختیار کرده است.

در ماه جنوری آب و هوا در رودخانه ماریتسا (ایوروس) فقط اندکی بیشتر از صفر درجه سانتی گراد است. این رودخانه مرز طبیعی بین یونان و ترکیه را تشکیل می‌دهد. در طول شب و نخستین ساعات صبح، مه غلیظی همه جا را فراگرفته و ساحل رودخانه را یخ زده است.

اما این آرامش زمستانی فقط ظاهری است و موج مهاجرت افرادی که این مسیر خطرناک را انتخاب می‌کنند، متوقف نمی‌شود. بسیاری از مهاجران سعی می‌کنند از این رودخانه عبور کنند تا مجبور به زندگی کردن در یکی از  کمپ های بدنام در جزایر لیسبوس، ساموس یا خیوس نشوند.  

برخی از مهاجران جان های شان را در این راه از دست می‌دهند. یکی از ماهیگیران در ساحل رودخانه ایوروس می‌گوید: «من تا به حال ده ها جسد را از آب بیرون کشیده ام.» او در تیلفون موبایلش تصاویر اجسادی را نشان می‌دهد که در آب شناور هستند. در جریان فصل زمستان، مهاجرانی هم که موفق به عبور از رودخانه می‌شوند و به قلمرو یونان می‌رسند، در خطر یخ زدن قرار دارند. آن ها در حالی که خسته و گرسنه هستند، از دست پولیس پنهان می‌شوند و برخی از آن ها را یخ می‌زنند.

فقط دهقانانی که مزارع شان در مجاورت ساحل رودخانه ماریتسا قرار دارد، می‌توانند به این جا رفت و آمد کنند. منازعه دائمی با ترکیه بر زندگی آن ها تاثیرگذاشته است.

یک ماهیگیر یونانی می‌گوید: «سربازان مرزی ترکیه ما را تهدید می‌کنند. آن ها ادعا می‌کنند که ما وارد آب های کشورشان می‌شویم. اما این حقیقت ندارد.»

تنها تنش های سیاسی نیستند که زندگی در مرز بیرونی اتحادیه اروپا را متاثر کند. در حال حاضر تنش ها به خاطر حضور مهاجران در این جا شدت گرفته و امکان دارد که وضعیت، بیشتر از این به وخامت بگراید.

تشدید تنش ها به خاطر مهاجران

اشخاصی که در نزدیکی رودخانه ماریتسا (ایوروس) زندگی می‌کنند، از زمانی که نخستین جنگ ایران و عراق در سال های ۱۹۹۰ رخ داد، شاهد عبور مهاجران از این جا بوده اند و می‌دانند که شماری از مهاجران و پناهجویان، در ساحل رودخانه یا در آب، جان های شان را از دست می‌دهند.

اما ماریانتی تاسولی از قریه میکرو دیریو می‌گوید که وضعیت بدتر شده است. او گفت، مردم این منطقه قبلا به مهاجرانی که از این جا عبور می‌کردند، غذا و لباس می‌دادند حالا هم این کار را انجام می‌دهند. اما دراین میان بسیاری از مردم منطقه هراس هم می‌داشته باشند.عکس از دویچه وله/ مرز میان ترکیه و یونان مسدود می‌باشد.

تاسولی می‌گوید: «پسرم را چهار مرد با چاقو تهدید کرده و به او گفته اند که باید آن ها را، به قریه بزرگتری در آن نزدیکی ها برساند.»

فردی که در قریه روسا صاحب یک خانه است، می‌گوید که مهاجران در نبودش، شب ها را در خانه اش سپری می‌کنند: «آن ها آتش روشن کردند تا خودشان را گرم کنند و (با این کار) صدماتی به خانه من وارد کردند.»

برخی دیگر از شهروندان حاضر در محل از سرقت (توسط مهاجران) یادآوری می‌کنند. اما گزارش های مثبتی هم وجود دارند. دیمیتریس کازانتسیس، صاحب یک کافه از قریه نئا ویسا اظهار کرد که یک روز صبح، ده یورو را با یک یادداشت در برابر دوکانش پیدا کرد. او می‌گوید: «مهاجران از دکان من چوب برده بودند تا آتش روشن کنند و پول آن را هم پرداخت کردند.»

اخراج های غیرقانونی از یونان؟

اما چرا مهاجران به ادارات مسئول مراجعه نمی‌کنند که این ادارات موظف اند که بر اساس قانون هر کدام از درخواست های پناهندگی را به طور جداگانه مورد بررسی قرار بدهند؟

سازمان های مستقل و غیردولتی از خشونت بی حد و مرز و اخراج های غیرقانونی  توسط پولیس یونان گزارش می‌دهند. از این اقدام پولیس به عنوان «Push Backs» (به عقب راندن) یاد می‌شود و مهاجران این گونه به ترکیه بازگردانده می‌شوند.

بربنیاد این گزارش ها، از ورود پناهجویان به خاک یونان جلوگیری صورت می‌گیرد یا این که پولیس یونان، پناهجویان را توقیف می‌کند و در جریان شب به گونه پنهانی از طریق رودخانه ماریتسا به ترکیه باز می‌گرداند.

ساکنان این منطقه احساس می‌کنند که تنها گذاشته شده اند و راجع به رفتار خشونت آمیز ادارات مسئول چیزی نمی‌گویند. در قریه پراگی که در مجاورت رودخانه قرار دارد، خانمی که صاحب یک کافه است، علاوه کرد: «این جا همه موترهای ترانسپورت کوچک که نمبر پلیت پولیس را ندارند، می‌شناسند و می‌دانند که مهاجران به صورت غیرقانونی اخراج می شوند.»

یک جوان ۱۹ ساله افغان در تسالونیکی می‌گوید: «پس از چهاربار تلاش بالاخره موفق شدم.»عکس از آرشیف دویچه وله/ در حاشیه دریای ایوروس همواره اشیا و وسایل باقی مانده پناهجویان پیدا می‌شوند.

او گفت: «دو بار اول پولیس ترکیه مرا گرفت. بار سوم به چنگ پولیس یونان افتادم. آن ها مرا لت و کوب کردند، تیلفون موبایل مرا خراب کردند و بعد مرا به ترکیه پس فرستادند.»

مجله خبری «دیر شپیگل» در ماه دسمبر سال گذشته، تصاویری را نشر کرد که توسط کمره های امنیتی ثبت شده بودند. این تصاویر نشان می‌دادند که مردان نقاب پوش برای بازگرداندن مهاجران به ترکیه، از طریق رودخانه مرزی ماریتسا از روش غیرقانونی به عقب راندن «Push Backs» استفاده می‌کنند. یک مامور فرانتکس که در مرز یونان با ترکیه گزمه می‌کند، طی یک گفتگوی غیررسمی با دویچه وله، تصاویر و گزارشی را که «شپیگل» نشر کرده، موثق می‌داند.

سازمان های مستقل خواهان روشنگری هستند

سلما مسیچ از سازمان «موبایل اینفو تیم» (تیم سیار اطلاع رسانی) در تسالونیکی می‌گوید: «این افراد اغلب پس از ورود به یونان توسط پولیس به محلی برده می‌شوند که آن جا حدود ۶۰ تا ۱۰۰ تن در قید نگه داشته می‌شوند. بعد در طول شام آن ها را با وسیله نقلیه به ساحل رودخانه می‌برند. مهاجران به ما گفته اند که مردان نقاب پوش آن ها را به داخل قایق انتقال می‌دهند تا دوباره با عبور از رودخانه به ترکیه بازگردند.»

سازمان دیگری با عنوان ««Border Violence Monitoring Networks»، «شبکه نظارت بر خشونت در مرز» در گزارشی که در ماه دسمبر نشر کرده بود، به موارد غیرقانونی «Push Backs» در امتداد مسیر بالقان رسیدگی می‌کند. در این گزارش یک مورد از ماه نومبر سال ۲۰۱۹ ثبت شده است.عکس از آرشیف دویچه وله/ جوان ۱۹ ساله افغان که از ترکیه به یونان فرستاده شده است.

بر این اساس دو مهاجر مراکشی در سنین ۲۵ و ۲۶ سال می‌گویند که می‌خواستند با یک فرد سوم از رودخانه ماریتسا عبور کنند، اما ماموران پولیس یونان دست و پای یکی از آن ها را با کابل پلاستیکی بسته و به رودخانه انداخته است.

یکی از این سه مرد به شبکه نامبرده گزارش داده اند: «من نمی‌دانم که او زنده است یا (در رودخانه) جان باخته است.» او و همراهش پس از این واقعه به سوی ترکیه عقب رانده شده بودند. دویچه وله خواهان مصاحبه با پولیس یونان شد و بعد به طور کتبی نظر آن ها را راجع به این واقعه جویا شد. اما مقام های مسئول از اظهار نظر در این باره خودداری کرده اند.

سلما مسیچ خواهان روشنگری در این زمینه است. او انتقادها در مورد حکایت های مهاجران را رد کرده و آن را غیرمحتمل می‌داند: «بسیاری از سازمان های مستقل و نهادهای اتحادیه اروپا اطلاعات زیادی راجع به اخراج های غیرقانونی جمع آوری کرده اند. همه به این نتیجه می‌رسند که گزارش های مهاجران معتبر و موثق اند. افراد از کشورهای مختلف و در ساعات متفاوت راجع به وقایع بسیار مشابه گزارش می‌دهند.»