پاریس بعد از اعلام مقررات قرنطینه عمومی در فرانسه برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا. عکس از رویترز
پاریس بعد از اعلام مقررات قرنطینه عمومی در فرانسه برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا. عکس از رویترز

با گسترش سریع ویروس کرونا، بسیاری از کشورهای اروپایی تدابیری مانند توقف فعالیت‌های اداری، اقتصادی و اجتماعی، قرنطینه سراسری یا بستن مرزها را اعمال کرده‌اند. این تدابیر تاثیرات مستقیمی بر زندگی مهاجران داشته و زندگی آن‌ها را متاثر ساخته است.

محدودیت بر رفت آمد‌ها، مسدود شدن دفاتر اداری و مغازه‌ها، محدود شدن فعالیت‌های اقتصادی یا کنترول مرزها بخشی از اقداماتی است که در هفته‌های اخیر زندگی ساکنان اروپا و در میان آنان مهاجران را دگرگون کرده است. مهاجران درباره بحران ویروس کرونا و این اقدامات چه فکر می‌کنند؟ مهاجر نیوز نظر چند مهاجر را در این باره پرسیده است.

خلیل علاج، مهاجر افغان در فرانسه:

« من داکتر هستم و می‌دانم این اقدامات به نفع مردم است‌ زیرا از شیوع ویروس و تلفات آن جلوگیری می‌کند. اما این اقدامات تاثیرات جانبی هم دارد. من در همین روزها یک قرار ملاقات مهم داشتم اما با قرنطینه عمومی قرارم هم لغو شد.

مساله دیگر این که مردم از این وضعیت خیلی ترسیده‌اند. در فرانسه، حتی پیش از قرنطینه هم، مردم به سوپرمارکیت‌ها هجوم بردند تا مواد ضروری را بخرند و در خانه ذخیره کنند.

من به عنوان یک مهاجر نه بخاطر خودم بلکه بخاطر مهاجرانی نگران هستم که در خیمه‌ها زندگی می‌کنند و امکان تداوی را هم ندارند.»

احمد ذکی، مهاجر افغان در فرانسه:

« من مهاجر دوبلینی و بی سرپناه هستم و به همین دلیل در نقاط مختلف پاریس زندگی می‌کنم. بعضی وقت‌ها دوستانم به من کمک می‌کنند که در منزل آن‌ها بخوابم اما حالا که مقررات قرنطینه اعلام شده من نزد دوستانم رفته نمی‌توانم و مجبور هستم در سرک‌ها زندگی کنم.

یک مشکل من این است که تمامی دفترهای مهاجرت بسته شده‌اند. من برای پایان دوره دوبلینی بودنم با دفتر پولیس قرار ملاقات داشتم اما این ملاقات لغو شد و معلوم نیست که قرنطینه تا کی دوام خواهد کرد.

مشکل دیگر هم این که من چند روز پیش سرفه می‌کردم اما چون بیمه ندارم نمیدانستم چه کنم. مجبور شدم به یک دوستم که در افغانستان محصل طب بود بگویم به من کمک کند. با هم به دواخانه رفتیم و او برایم دوا گرفت. حال وضعم خوب است اما باز هم می‌ترسم.»

حسین*، مهاجر افغان در یونان:

«چندین ماه می‌شود که با همسر و فرزندانم در کمپ موریا زندگی می‌کنیم. قرار است در ماه مارچ سال ۲۰۲۱ مصاحبه پناهندگی بدهیم اما با شیوع ویروس کرونا، بسیار نگران هستیم.

اینجا در کمپ وضعیت خیلی بد است. روز جمعه اینجا به زبان‌های مختلف اعلامیه پخش کردند که از هر خانواده فقط یک نفر حق دارد برای کارهای ضروری مانند خرید یا داکتر با اجازه پولیس از کمپ بیرون برود.

امروز صبح همین چیزها را در بلنگو اعلام می‌کردند و به مهاجران می‌گفتند باید دست‌ها تان را با صابون بشوئید و به همدیگر نزدیک نشوید. در ضمن گفتند که اگر کسی بدون اجازه از کمپ بیرون برود ۱۵۰ یورو جریمه نقدی خواهد شد!

اما در اینجا روزانه فقط برای دوساعت آب داریم وصدها مهاجر صف می‌کشند. ما چطور فاصله را رعایت کنیم و روز چند بار با این وضعیت می‌توانیم دست‌های خود را بشوئیم؟

از همه بدتر صبح ها از ساعت ۸ تا ۱۰ صدها مهاجر برای گرفتن غذا صف می‌کشند: اینجا هیچ نوع فاصله رعایت نمی‌شود و بعد از ساعت‌ها انتظار و خطر تماس با دیگران، بعضی روزها غذا هم به برخی مهاجران نمی‌رسد !

مسئولین کمپ در رسانه‌ها می‌گویند ما مهاجران را به خاطر ویروس کرونا تست می‌کنیم. من تا به حال هیچ تستی را ندیده‌ام. من خیلی برای کودکانم و همه مهاجران نگران هستم. می‌ترسم روزی یک نفر ویروس بگیرد و بعد همه کمپ را مبتلا کند.»

* نام مستعار