سلیف و ۹ مهاجر دیگر در سرک های یکی از شهرهای جزیره سیسیلی می خوابند./عکس: DR
سلیف و ۹ مهاجر دیگر در سرک های یکی از شهرهای جزیره سیسیلی می خوابند./عکس: DR

سلیف، یک مهاجر ۳۱ ساله از افریقای غربی در اواپل ماه اپریل به جزیره لامپدوسا در ایتالیا رسید. او از آن جا به جزیره سیسیلی انتقال داده شد و می گوید از آن زمان به همراه ۹ مهاجر دیگر به حال خود واگذاشته شده و در سرک ها زندگی می کند.

«نام من سلیف است. من ۳۱ سال دارم و از یکی از کشورهای افریقای غربی هستم. در اوائل ماه اپریل از تونس سفرم را به اتحادیه اروپا ادامه دادم و پس از عبور از بحیره مدیترانه به لامپدوسا رسیدم. در آن جا حدود یک ماه در یک مرکز نگهداری پناهجویان در قید نگه داشته شدم و بعد در اوائل ماه می به همراه ۱۰۰ تن دیگر به جزیره سیسیلی انتقال داده شدم.  

حکم ترک ایتالیا 

ما کشتی گارد ساحلی ایتالیا را در گروه های کوچک ترک کردیم. شمار ما اینقدر زیاد بود که هر کدام از ما برای پیاده شدن باید دو ساعت صبر می کردیم.

من یکی از آخرین کسانی بودم که قرار بود از قایق پیاده شوم و وقتی که بالاخره نوبت به من رسید، ماموران گارد ساحلی من و ۹ مهاجر دیگر را به شمول چهار تن از افریقا را وادار کردند که سندی را به زبان ایتالیایی امضا کنیم. 

ما نمی دانستیم که بر روی آن سند چه نوشته شده بود، زبان ایتالیایی را نمی دانستیم و در آن جا ترجمانی هم نبود که کمک کند. در آن سند که ما امضا کردیم از ما خواسته شده بود که ایتالیا را در عرض هفت روز ترک کنیم.  

این ۱۰ تن که مجبور به امضای سند شدند، در زمان اقامت در لامپدوسا درخواست پناهندگی ارائه نکرده بودند. 


ما بسیار اضطراب داشتیم، تازه به آن جا رسیده بودیم و می ترسیدیم اشتباهی کنیم. فکر می کردیم که می توانیم در جزیره سیسیلی تقاضای پناهندگی ارائه کنیم. آن هایی که در لامپدوسا تقاضای پناهندگی کرده بودند، به یک اردوگاه انتقال داده شدند. اما به ما اجازه ندادند که به آن جا برویم.  


«از ترس بازداشت شدن پنهان شده ایم» 


از آن زمان ما بدون این که توشک یا کمپلی در اختیار داشته باشیم، در سرک می خوابیم و برای این که بتوانیم نیازهای غذایی مان را تامین کنیم، گدایی می کنیم و از ترس بازداشت شدن پنهان می شویم. یک زن نیز جزو گروه ما است.

گدایی کردن کار دشواری است، به خصوص حالا که بحران صحی در ایتالیا حاکم شده است. ما برای محافظت از خودمان در برابر ویروس کرونا هیچگونه امکاناتی در اختیار نداریم. مثلا برای شستن دستانمان   

ما برای شستن دستان مان از بشکه های آب استفاده می کنیم.  (از ابتلا به ویروس کرونا) هراس داریم. اما کار دیگری نمی توانیم انجام دهیم. 

افزون براین، ویروس کرونا باعث شده که مرزها مسدود شوند و ما نمی توانیم سیسیلی را ترک کنیم، حتی حالا که به ما فقط هفت روز برای انجام این کار مهلت داده اند. اما ما کجا می توانیم برویم؟ حتی برای سفر به یک شهر دیگر به مجوز نیاز است.  

بیشتر مهاجران اجازه دارند درخواست پناهندگی بدهند. چرا موازین حقوق بشر در مورد ما رعایت نمی شود؟». 

نام این فرد برای محافظت از هویت او تغییر داده شده است و او نمی خواهد کشور مبداش فاش شود.