اتن، پارک ویکتوریا، یک مهاجر جوان از افغانستان و پسرش بر روی زمین به خواب رفته اند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
اتن، پارک ویکتوریا، یک مهاجر جوان از افغانستان و پسرش بر روی زمین به خواب رفته اند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

بیش از چهار ماه از زمانی که حکومت یونان، حدود ۱۱ هزار مهاجر قبول شده را از کمپ ها و مراکز پذیرش خارج کرد، می گذرد. امروز بسیاری از آن ها در مرکز اتن به سر می برند و کماکان بی خانمان هستند.

هرچه که شب تاریک تر می شود، شمار بیشتری از مردم در پارک ویکتوریا جمع می شوند که در مرکز اتن قرار دارد. برخی از آن ها به دنبال هموطنانشان هستند، برخی دیگر مهاجرانی هستند که جایی را برای رفتن ندارند، مادران و پدران با نوزادان شان که تازه به دنیاآمده اند، کودکان، زنان حامله، اشخاصی که بیماری های روحی و فیزیکی دارند و اشخاص مسن تر. تقریبا همه آن ها بی پول و تنگدست هستند.

اتن، پارک ویکتوریا، اکتبر ۲۰۲۰، یک خانواده افغان این جا شب ها را در زیر یک درخت به روز می رساند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
اتن، پارک ویکتوریا، اکتبر ۲۰۲۰، یک خانواده افغان این جا شب ها را در زیر یک درخت به روز می رساند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

یک خانواده از افغانستان بر روی کارتن می خوابد و پیرامون یک درخت کمپل انداخته شده است. وقتی که اینفومایگرانتس با آن ها صحبت کرد، آن ها هفته ها بود که هر شب زیر همان درخت شب را به روز می رساندند. این خانواده از کمپ موریا در لیسبوس به اتن آمده است، جایی که آن ها به عنوان پناهجو به رسمیت شناخته شده اند.


امینه (نام مستعار) گفت که از ازدواج اجباری با یکی از اعضای طالبان فرار کرده است. او و خانواده اش مکان امنی برای زندگی ندارند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
امینه (نام مستعار) گفت که از ازدواج اجباری با یکی از اعضای طالبان فرار کرده است. او و خانواده اش مکان امنی برای زندگی ندارند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

امینه، (نام مستعار) ۱۴ ساله:

«من از افغانستان هستم، این جا با والدینم و برادرم زندگی می کنم که ۱۶ سال دارد. مادرم مشکل قلبی دارد و برادرم دچار مشکلات روانی است. ما این جا زندگی می کنیم، اما آن ها به ما کمک نکردند. آن ها به ما جایی برای زندگی یا آب و غذا ندادند».

گاه و بیگاه پولیس مهاجران را از این پارک بیرون می کند. چند تن به ما گفتند که روند اخراج هربار ترسناک بوده است، به خصوص برای کودکان. برخی از مهاجران که در طول چند ماه گذشته از این پارک بیرون رانده شدند، به الیوناس یا کمپ های دیگر در اتن و مناطق دیگر انتقال داده شدند. ظرفیت این اردوگاه ها به سرعت پر شد. 


سادو که ۱۹ سال دارد با دوستش و نوزادش در یک اتاق زندگی می کند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
سادو که ۱۹ سال دارد با دوستش و نوزادش در یک اتاق زندگی می کند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

سادو ۱۹ ساله:

«من از سومالیا هستم، یک سال پیش به یونان آمدم. پای پیاده به تسالونیکی رفتم. من خانه ندارم و در کمپ هم جایی برای زندگی ندارم. حالا همه کمپ ها پر شده اند. من معمولا این جا می خوابیدم. (در پارک ویکتوریا)، اما حالا با دوستم زندگی می کنم که ساکدیو نام دارد. نه کارت هویت دارم، نه خانه، هیچ چیز ندارم. انتظار می کشم، زیرا راه حلی در پیش رویم نیست».

حکومت می خواست که مهاجران مستقل شده و در جامعه ادغام شوند. آن ها به مردم توصیه کردند که در برنامه«HELIOS» ثبت نام کنند. سازمان بین المللی مهاجرت (آی او ام) این برنامه را اداره می کند و به مهاجرانی که بتوانند مکانی برای سکونت پیدا کنند، مبلغی را برای کرایه پرداخت می کند. اما یونان در دو یا سه سال گذشته به ده ها هزار تن پناهندگی داده است و درچارچوب این برنامه فقط به بخش کوچکی از آن ها می شود کمک کرد.


خالد گفت، امکان کار کردن برایش وجود ندارد و به این خاطر احساس می کند که زندگی اش به هدر رفته است./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
خالد گفت، امکان کار کردن برایش وجود ندارد و به این خاطر احساس می کند که زندگی اش به هدر رفته است./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

محمد خالد رحیمی:

«من هشت ماه در کمپ موریا بودم و حدود دو ماه پیش به اتن آمدم. ما کارت هویت دریافت کردیم و به این خاطر این جا آمدیم و آن ها گفتند: اقامت شما در این کمپ غیرقانونی است. ما نمی توانیم در موریا اسناد لازم را برای شما تهیه کنیم. وقتی که این جا آمدیم، هیچ خویشاوندی نداشتم و هیچ کس را نمی شناختیم. ما به پارک ویکتوریا آمدیم و چند روزی را این جا گذراندیم. من از حکومت کمکی دریافت نمی کنم. کارت هویتم را پس از چهار ماه در موریا به من دادند و در طول این مدت از «یو ان اچ سی ار» ۱۳۰ یورو دریافت کردم. آن ها پس از آن پولی به من ندادند. من جوان هستم، درس خوانده ام، قوی هستم، اما از زمانی که به این جا آمده ام، بیشتر به یک مرده شباهت دارم».


نالیا (نام مستعار) به اینفومایگرانتس از رویدادهای شوک آوری گفت که در کمپ موریا تجربه کرده است./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
نالیا (نام مستعار) به اینفومایگرانتس از رویدادهای شوک آوری گفت که در کمپ موریا تجربه کرده است./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

مهاجران در یونان تا زمانی که شماره مالیات نداشته باشند، به امکانات اشتغال یا خدمات اجتماعی دسترسی ندارند. آن ها باید برای دریافت چنین شماره ای، ثابت کنند که مکان مشخصی برای اقامت دارند و در صورتی که بی خانمان باشند، چنین مدرکی را به دست نمی آورند.

ناتالیا رافائلا کافکوتسو که در شورای یونان برای مهاجران به عنوان وکیل کار می کند، به اینفومایگرانتس گفت، مشکل این است که هیچگونه پلان ادغام درازمدت برای پناهجویان و مهاجرانی که در یونان از محافظت بین المللی بهره مند هستند، وجود ندارد.

کافکوتسو گفت: «(دولت یونان) هیچ فرصتی برای یادگیری زبان یا به طور مثال دریافت شماره مالیات عرضه نمی کند تا مردم بتوانند وارد بازار شوند و کار پیدا کنند. مزایایی در اختیار (مهاجران) نمی گذارد، راه هایی در پیش پای آن ها نمی گذارد تا مردم بتوانند در این وضعیت (از بی خانمانی) نجات یابند. چنین امکاناتی وجود ندارد».

برخی از اشخاصی که از پارک ویکتوریا به مراکز پذیرش و کمپ ها انتقال داده شده اند، در مورد مدت اقامت شان در این جا اسناد رسمی دریافت کرده اند تا بتوانند شماره مالیات دریافت کنند. اما بسیاری از آن ها از این امتیاز بهره مند نشده اند.

بسیاری از مهاجران و پناهجویان در پارک ویکتوریا از افغانستان هستند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس
بسیاری از مهاجران و پناهجویان در پارک ویکتوریا از افغانستان هستند./عکس: ماریون مک گریگور/اینفومایگرانتس

بسیاری از مهاجرانی که این جا در پارک ویکتوریا به سر می برند، در موریا یا کمپ های دیگر جزایر بحیره اژه زندگی می کردند. آن ها پس از این که مدرک پناهندگی دریافت کردند، راهی اتن شدند. حالا این مهاجران باید از میان دو گزینه بی خانمانی و تنگدستی در شهر و بازگشت به کمپ های جزایر یونان یکی را انتخاب کنند.

کافکوتسو گفت، معاهده اتحادیه اروپا در مورد مهاجرت که هدفش عادلانه تر کردن و کارآمدتر کردن سیستم بوده است، «یک ناامیدی بزرگ» است. او ادامه داد: «این وضعیت، کمپ جدید، موریا و حالا اردوگاه های دیگر و پارک ویکتوریا، (این مشکلات را نمی شود) با حمایت مالی از بازگشت مهاجران، حمایت مالی از برپا کردن خیمه و تهیه کیسه های خواب حل کرد. یونان در زمینه محافظت از حقوق بشری مردم، شکست خورده است و اروپا نیز همچنین، هر دو باهم».