واعد الکاتب، فیلم ساز سوریایی
Photo : avec la permission de la campagne Action for Sama
واعد الکاتب، فیلم ساز سوریایی Photo : avec la permission de la campagne Action for Sama

سال ۲۰۲۰ برای بسیاری از مردم در سراسر جهان یک سال دشوار بود. بیماری همه گیر جهانی، مشکلات اقتصادی و افزایش آمار بیجاشدگان فقط چند مورد از چالش هایی هستند که همه با آن ها روبرو شدند. مهاجر نیوز در این گزارش به مهاجرانی که در سال ۲۰۲۰ موفقیت کسب کرده اند تمرکز کرده است.

مسیر موفقیت من

عنان یاکیج، اینجینیر امور ساختمانی و مهاجر سوریایی است. او یکی از زنان مصمم و هوشمندی است که ما درباره اش در سلسله ویدیوهای مان با عنوان «مسیر موفقیت من» گزارش دادیم. عنان به مهاجر نیوز گفت: «شغلم به من کرامت می‌دهد. ما هویت مان را بر اساس شغل های مان ایجاد می‌کنیم.»

عنان که مادر پنج فرزند است، در سال ۲۰۱۴ از سوریه وارد آلمان شد. وقتی که مهاجر نیوز راجع به زندگی او یک گزارش ویدیویی را تهیه کرد، عنان برای یک پروژه که توسط اتحادیه اروپا تمویل می‌شد، به عنوان مشاور کار می‌کرد. هدف این پروژه تلاش برای کمک به مهاجران و حمایت از آن ها در بازار کار بود.

عنان یاکیج، اینجینیر امور ساختمانی و مهاجر سوریایی
عنان یاکیج، اینجینیر امور ساختمانی و مهاجر سوریایی

عنان به ما گفت که رسیدن به آلمان چقدر دشوار بوده است. او که در سوریه انجینیر ساختمانی بود، برای پیشرفت شغلی اش بسیار تلاش کرده بود و نمی‌خواست از اداره کار کمک بگیرد یا «فقط به عنوان یک مهاجر» دیده شود. 

عنان افزود: «من آمدم تا وضعیت زندگی ام را از طریق کار بهبود بخشم. به این خاطر از هر فرصتی برای تمرین و یادگیری سریع زبان استفاده کردم. به این ترتیب توانستم کار پیدا کنم.»

عنان نخست به عنوان کارآموز کار می‌کرد و بعد در شرکت راه آهن «Deutsche Bahn» اشتغال یافت. او در آن زمان، در پروژه ای که برای توانمند کردن زنان راه اندازی شده بود، نقش مربی را به عهده گرفت و متوجه شد که اشتیاق دارد که در فعالیت های اجتماعی سهم بگیرد.

امروز عنان پس از ۱۸ سال کار در بخش ساختمان سازی می‌خواهد به استحکام پایه های جامعه آلمان و تبدیل آن به یک مکان بهتر برای زندگی کمک کند.

استعدادی که با گل شکفته شد

یک ماه پس از آن در بهار سال ۲۰۲۰، زمانی که بسیاری از کشورهای جهان هنوز در تعطیلی عمومی به سر می‌بردند یا می‌خواستند همه جا را تعطیل کنند، ما با مایاز گفتگو کردیم، یک دختر جوان سوریایی در بایرن که متوجه شد در زمینه کار با گل ها استعداد دارد.

مایاز امیدوار است که بتواند در فصل خزان کار در دوکان گل فروشی را از سر بگیرد/عکس: با اجازه دوکان گلفروشی در شهر فورت
مایاز امیدوار است که بتواند در فصل خزان کار در دوکان گل فروشی را از سر بگیرد/عکس: با اجازه دوکان گلفروشی در شهر فورت

مایاز در تابستان سال ۲۰۱۹ به عنوان کارآموز در یکی از گل فروشی های شهر فورت که در ایالت بایرن موقعیت دارد، به کار آغاز کرد. 

رابطه مایاز با مانوئلا (مانو) آنقدر خوب بود که او پس از پایان دوره کارآموزی نیز در دوکان گل فروشی کمک می‌کرد. مانو گفت: «در زمینه کار با گل ها آدم یا استعداد دارد یا نه و مایاز بسیار خلاق است.» 

مانو امیدوار بود که مایاز به کارآموز تمام وقت او در دوکان «Blumenbinderei» تبدیل شود. هر دو زن در این راه تلاش می‌کردند. اما مقام های آلمانی برنامه های دیگری داشتند. آن ها دستور انتقال مایاز و خانواده اش را از خانه شخصی شان به یک اقامتگاه مشترک در یک شهر دیگر صادر کردند. مسئولان آلمانی گفتند که آن ها را به اسپانیا پس می‌فرستند، چون نخست در آن جا برای دریافت مدرک محافظت فرعی اقدام کرده بودند.

مانو و بسیاری دیگر در این شهر آنقدر ناراحت شدند که یک برگه دادخواهی را در فیسبوک نشر کردند. آن ها از مقام های آلمانی خواستند که مایاز و خانواده اش را به اسپانیا پس نفرستند.

در خزان سال روان، مانو پیامی به اینفومایگرانتس فرستاد و گفت که کارزار ادامه دارد و آن ها هنوز مبارزه می‌کنند. فعلا مایاز و خانواده اش در آلمان به سر می‌برند.

آگاهی

مهاجر نیوز در ماه جولای با واعد الکاتب، فیلم ساز سوریایی و برنده یک جایزه آشنا شد. او در این فیلم که «برای سما» نام دارد، زندگی خود و شوهرش را به تصویر کشید که در زمان محاصره حلب، شفاخانه ای را در شرق این شهر اداره می‌کردند.

سما دختر الکاتب که عنوان این فیلم از او گرفته شده است، در آن زمان به دنیا آمد. واعد الکاتب به مهاجر نیوز گفت: «تمام زندگی ام را در این فیلم به تصویر کشیده ام.»

او پیش از این که با شوهرش مجبور به ترک حلب و مهاجرت به بریتانیا شود، تجربیات دردآور جنگ، اما همزمان لحظات خوشی را فیلم برداری کرده است.

واعد الکاتب، فیلم ساز سوریایی
 Photo : avec la permission de la campagne Action for Sama
واعد الکاتب، فیلم ساز سوریایی
Photo : avec la permission de la campagne Action for Sama

الکتاب در لندن بنیادی را موسوم به «Action For Sama» تاسیس کرد تا به این وسیله آن چه که در حال حاضر در سوریه جریان دارد، به سمع دیگران برساند. او به مهاجر نیوز گفت که می‌خواهد با این فیلمش "سطح آگاهی و فشار برای پذیرفتن مسئولیت جنایات جنگی را" بالا ببرد.

امروز الکاتب برای کانال ۴ بریتانیا «Channel 4» کار می‌کند. او یک دختر دیگر هم دارد، تایما که پس از فرار آن ها از سوریه، در ترکیه به دنیا آمده است. الکاتب هنوز هم امیدوار است که بتواند روزی به حلب بازگردد، اما می‌داند که این کار به این زودی امکان پذیر نیست.

بذر برای ساختن آینده

محمد المصری یک مهاجر سوریایی دیگر است که با وجود اتفاقات ناگوار و غم انگیز در زندگی، امیدش را از دست نداد و حالا راه خودش را پیدا کرده است. او در سوریه، یک دست خود و چهار برادرش را از دست داد.

امروز المصری در اشتوتگارت زندگی می‌کند. او در این شهر برای ایجاد یک مزرعه کوچک سبزی به سختی تلاش کرد. المصری سبزی هایی را که در سوریه استفاده می‌شوند، به مردم محلی در اشتوتگارت می‌فروشد.

پرورش و فروش برای او فقط منبع درآمد نیست. المصری می‌خواهد به مردم محلی در اشتوتگارت نشان دهد که می‌تواند سهمی در زندگی اجتماعی داشته باشد و هویت او به ناتوانی جسمانی اش محدود نمی‌شود.

او به مهاجر نیوز گفت که کارش را با فروش بذر سبزی های مختلف آغاز کرده و در این راه بسیار موفق بوده است. بعد او با درآمدی که به این وسیله به دست آورد، توانست هزینه ایجاد یک مزرعه کوچک را پرداخت کند.

هرگونه سبزی استفاده نشده، دوباره در مزرعه انداخته می‌شود تا به این وسیله کود زراعتی تولید شود و نسل بعدی گیاهان بتوانند از آن تغذیه کنند. المصری نه فقط در اشتوتگارت، بلکه در شبکه های اجتماعی نیز به شهرت دست یافته است.

محمد المصری یک مهاجر سوریایی
محمد المصری یک مهاجر سوریایی

او بسیاری از "فالوورهایش" را در شبکه های اجتماعی راجع به پرورش سبزی ها و میوه های مختلف راهنمایی می‌کند.

المصری می‌گوید، آلمانی ها بیشتر بادرنگ و بادنجان دوست دارند، اما من به آن ها گیاهانی را مانند گل ختمی معرفی می‌کنم که در سوریه برای آشپزی از آن استفاده می‌شود.

در حالی که المصری سبزی را برای فصل زمستان می کارد، احساس می‌کند که بذرهای آینده جدیدش را کاشته است. او امیدوار است که گیاهانش به یک پل بین دو جامعه آلمان و سوریه تبدیل شوند و نشان دهد که هر سفر طولانی و دشوار "با فقط یک قدم کوچک آغاز می‌شود."

رسیدن به اروپا به معنای رسیدن به هدف نیست

ام بای باباکار دیوف، به خوبی به این مساله واقف است. مهاجر نیوز، در ماه نومبر سال ۲۰۲۰ گزارشی راجع به این مرد که از سینگال به اسپانیا مهاجرت کرده بود، نشر کرد.

او این سفر طولانی و دشوار به جزایر قناری را از سینگال با یک قایق کوچک چوبی آغاز کرد. وقتی که باباکار به اسپانیا رسید، از صلیب سرخ کمک دریافت کرد و آن جا بود که تصمیم گرفت پرستار شود.

باباکار نیز مانند بسیاری از مهاجران دوران دشواری را پشت سر گذاشت. او از قاچاقبران به خاطر سفرش به اروپا ۴۵۰۰ یورو قرضدار بود و طی تلاش برای پس دادن این مبلغ متحمل رفتارهای تحقیرآمیز و سوءاستفاده شد. 

اما یک روز ورق برای باباکار برگشت. او در بیل بائو که در شمال اسپانیا قرار دارد، مشغول شستن ظرف ها بود که با یک معلم بازنشسته هنر به نام خوآن جیل آشنا شد. جیل از او خواست که در خانه اش به او برای انجام برخی کارها کمک کند و به زودی باباکار را برای صرف شام به خانه اش دعوت کرد. 

در این تصویر باباکار عکسی را که در تلفون دستی اش با مادراش در سینگال گرفته است، نشان می دهد
در این تصویر باباکار عکسی را که در تلفون دستی اش با مادراش در سینگال گرفته است، نشان می دهد

جیل یک دختر داشت که بزرگ شده بود و از خانه رفته بود. به این خاطر او از باباکار خواست که به خانه اش کوچ کشی کند. در نهایت جیل باباکار را به فرزندی پذیرفت، برای رسیدن به این هدف با ادارات دولتی مبارزه کرد و به او کمک کرد تا قرض هایش را پرداخت کند. باباکار با کمک جیل در مکتب عالی پرستاری ادامه تحصیلاتش را آغاز کرد و از آن جا با کسب مدرک فارغ گردید.

امروز این جوان ۲۸ ساله پرستاری است که به کارش افتخار می‌کند. او به خدمات صحت عمومی در منطقه باسک برای مبارزه با همه گیری بیماری کرونا کمک می‌کند. باباکار به صورت داوطلبانه به گروه های مهاجر در اسپانیا نیز کمک می‌کند. او می‌خواهد که مهاجران دیگر نیز راهی برای ادغام در جامعه پیدا کنند. افزون بر این باباکار بنیادی را تاسیس کرده است برای ایجاد فرصت های کاری در سینگال و کمک به مردان جوان.

باباکار می‌گوید با وجود این که به اسپانیا رسیده است، هنوز به هدفش دست نیافته است. او افزود که می خواهد داکتر شود و هدف بعدی اش تحصیل در رشته طب است. این مرد سینیگالی امیدوار است که بتواند از این طریق دین اش را به کشور میزبان و کشور زادگاهش ادا کند.

او می‌خواهد که امکان مراقبت های طبی را برای افراد نیازمند فراهم کند و به مردان جوان در سینگال برای پیدا کردن فرصت های کاری کمک کند تا آن ها مجبور نشوند این سفر طولانی و دشوار را در پیش بگیرند.